26246 resultaten.
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen
je bloeide niet omdat
de winter toesloeg voor
je groeide, de kou heeft
jou nog altijd in zijn boeien
je stem golft tranen
in een vloed verdriet
de branding…
Seemann
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.506 Van het varen moe legt de zeeman zich neer
bij het leven op het land
en tilt de kinderen door de branding heen
op alweer hetzelfde strand.…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
in het grijsgroen van toen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.490 ik teken slechts
met één gebaar
jij was het voor mij
dit afgelopen jaar
ik kende je woorden
voelde zonder zicht
je lachte me toe
in je eerste gedicht
ik ontdekte je ogen in
het grijsgroen van toen
er sprankelde lente
door iedere zoen
we zomerden zee
ruisten de branding
droomden elkaar
na iedere stranding
we herfstten in rijpen…
Zonsverduistering
gedicht
3.0 met 24 stemmen
8.666 Een zee had geen branding meer,
drie minuten lang;
en de zon had geen negatieven meer,
drie minuten lang -
Daarna verdween hij uit mijn gedachten,
als een foto die emigreert
naar doorzichtiger schijngebieden -
------------------------------
uit: 'Gedichten I, 1977.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Geboeid zit ik te staren
naar je opeenvolgende baren,
die in hun tocht komend uit de horizon,
gedreven door de wind, de maan en de zon,
de branding boetseren
en het strand penetreren.…
Lust aan de Kust
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
3.123 strand
Wij liggen innig verstrengeld
In het rulle natte zand beland
Jouw handen zoeken warmte
Glijden subtiel over mijn huid
Tongen versmolten aan elkaar
Langzaam trek je mijn string uit
Jouw geur maakt me zo uitzinnig
Maak je hard door zacht te strelen
Je fluistert woordjes maakt me gek
Als je vingers mijn tepels bespelen
En in de branding…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven
Het wordt nooit meer stil als je op zoek bent naar rust
Tot ze in de branding…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
je rankte hoge benen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.339 ik zag je
over golven stappend
een frisse oceaan
je kwam aan land
een glimlach
vroeg mijn hand
ik gaf je strand, een
branding om te kussen
je rankte hoge benen
borsten strakten fier
ogen die intussen
verder keken dan
ik ooit van iemand zag
we lachten in verstaan
nat dook je in mijn armen
om er niet meer uit te gaan
je bent mijn…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 strand
onbegaanbare rulheid
handenvol zand
naakt alledaags
in wit het zonlicht
oneervol trotserend
gestrand in patat
braadlucht verwaaiend
broodje knars tussen tanden
of,
in branding
slissen en dollen
rollen en tollen
verschuimen en
schreeuwen de
golven plezier
kinderen duiken
springen en zingen
het lied van de
trekkende…
Uitgeleende tijd, (Haiku’s)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 In aardse spasme
ruist de zilte branding na,
in dwingend orgasme.
Maangesmolten meer
vertraagt in lichtend kwikzilver,
in tempo geringd.
Het laatste ballet
grimeert de wereldstilte
als ultieme beweging.…
Zwijgtaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 Het strand, de horizon bij nacht
lonkte ons met het geluid van de branding
we hadden wel vaker gevreeën op het zand
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal
geen brieven meer bij volle maan
of liefdeswoorden dwaas door waan
geen kusjes op blozende wangen
melancholie hield ons verlangen gevangen
een trui, die jij ooit droeg
op…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
Honderd kranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Op de vloer vermengen zich de stromen
tot een branding van verdriet, vrees en hoop
waar herinneringen ongedeeld samenkomen,
als een tsunami in de straat waarin ik loop.…
Wijkend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 schijnbaar lege
Ondefinieerbaar wijkend iets
Of is het leeg en inhoudloos
Maar qua vorm en in rapporten
ontegenzeggelijk aanwezig
Een onzichtbare kust
Een onwrikbaar hek
Een ongebonden uitstulping
In een kader wellicht
Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen
Noch voetafdrukken in het zand
Tussen branding…
cptss
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 hoe het kind ontluisterd
de nacht beleend
uit een trage droom en
de grote man bedeesd
achterlaat in een mui
van angst waar didactiek
geen macht herkent
in het ondergaan van
hectische exacerbatie
omwille het teniet doen
van brekende golflengtes
met zeeën die behartigd
zijn met een gillende branding
struinen zeevogels het lege
strand…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
in breuken wortelden mijn barsten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.631 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots, in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon
verwelken zond jij regen
om te helpen, ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
912 Helemaal alleen,
aan het begin van de tijd,
aan het einde van het leven,
lag een meisje,
helemaal alleen,
op een rots te huilen...…
'I've never been in love before' like Chet Baker sings...
gedicht
4.2 met 181 stemmen
15.508 .
----------------------------------------------------------
uit: 'Voor ons, de reizende vlezen rots' (1971)…
Wereld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Huilend zet ik dit op papier
ik verlang naar hier
of toch naar daar
wist ik het maar
Ik voel me zo rot
de wereld is kapot
op een plek als deze
had het zo mooi kunnen wezen
Kijk eens om je heen
allemaal glas, hout en steen
overal huizen, wegen en gebouwen
en overwerkte mannen en vrouwen
Soms waan ik me een kind
altijd…
Was ik maar dood
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
3.447 Was ik maar dood,
ja, lag ik maar te rotten,
dan kon je mij
niet meer bedotten.
Immuun zou ik dan zijn
voor al je lage streken.
En als je snikkend 'Liefste!' riep,
dan gaf ik taal noch teken.
Was ik maar dood,
dan kon mij niks meer raken.
Je knap gezicht zou dan
geen dwaas meer van mij maken.…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
Ziezozakzooi
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
876 Ik wil geen zozocamera
compleet met ziezomuziekspeler
rot maar snel op oh zozoheler
uit ziezozomersankara
Ik mot geen ziezo-p-d-a
en ook geen zozo-u-p-s
die gij zo zonder scrupules
gratis uitdeelt aan minima
Gaat hene met uw ziezoles
dat al een ieder zozo heeft
u mag die ziezozakzooi houden
ga er maar vliegtuigjes van vouwen
ik wil…
hoop blijft
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
732 vannacht droomde ik mij
in een ideale relatie
met ping pong en spatie
bezield en zonder averij
plotsklaps schrok ik wakker
rechtop stijf als een speer
hoor krijg het heen en weer
rot op schijnheilge stakker
het leek ooit zo simpel
het is nu veelal rimpel
van steeds dieper denkwerk
onrustig geblader in boeken
voor eeuwig blijven zoeken…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…