2333 resultaten.
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hij hanteert verschillende stijlen, nu is hij
bezig met een landschap zoals hij dat om zich
heen ervaart.
Iets dat zich voor hem als het ware openbaart...…
Paradijs
gedicht
2.5 met 2 stemmen
3.963 Pisa, Pistoia, Pienza; krenten
in het brosse kruim van dit bevallig landschap.
De zachte schoot van Siena is warm en rins
doordesemd met olijf. Cipressen als verstarde wachters
in dit gebarsten paradijs. Alleen de lucht beweegt.
Geen adelaar hield ooit zijn blik zo strak gericht
als jij op mij. Jouw ogen trekken mij de hemel in.…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
BLADGOUD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Stap maar
in deze foto
voorzichtig
De wanden...puur goud
voor het oog
herfst...de maker
najaarszon de kunstenaar
Tast maar
raak stam
tak en twijg
aan met vingertoppen
en later
met de kom
van je hand
bladgoud heb je
in handen
als het al niet
ritselend
is gevallen.…
Laaggebergte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 ruig land is sprakeloos
versmelt zijn gemoed
met glooiende kleuren
hier laat vaste grond
zich graag omarmen
door oneindig zicht
het oog is onooglijk
in zichzelf gevangen
tussen binnendeuren
door verzonnen orde
voorbij verwondering
over het levende licht…
Onwrikbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 De velden zijn droog
een regenboog buigt alleen
voor hemels water.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Hoor je de stilte ná de storm
de eerste vlaag
die slechts wat stof heeft op doen waaien
maar gaandeweg de takken boog
en bladeren ranselde tot hun val.
Het water heeft doen golven
een boot dichtbij heeft losgewrikt
en pannen van het dak gelicht
om even mee te spelen
de boom die onder luid gekraak zo even werd geveld.
De golven verder…
ALS EEN LOPER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Als een loper
ligt het pad
hier uitgelegd
De dichter
heeft hiermee
niets miszegd
Hijzelf...
is elke morgen
wandelaar,loper
Loopt uit
puur plezier
z'n ommetje
Hult zich
in nipt zonlicht
grondmist, ochtenddauw
Neemt
het blauw
van luchten waar
Eindeloze luchten
ook
in naderend voorjaar.…
MORGEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Nog
is het wachten
op lente
Houdt aarde
haar grootste schatten
-voor het menselijk oog-
verborgen
Bruin blad is
van oude lentes
kennen zucht,gekuch
van 'n late vorst
Misschien
morgen, morgen
mag ik....
lente verwachten?…
EERSTE GOUD?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 Langzamerhand
vervaagt de prent
van winter
De sneeuwrand
van winter
door autoband gewist
Een list
van vorst
niet voor de hand
Ik heet
de hazelaar welkom
'het eerste goud'
van lente.…
HEK & DAM....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Het hek
is van de dam
niet hier...
het staat er nog
Het hek
al stokoud
maar de dagen
nog niet zat
Het hek
houdt afstand
tussen mens
en dier
Van rundvee
en schaap
de lange stoeten
Het hek
houdt veiligheid
in het oog
schrik voor schrikdraad
Het is de dam
die het water
van de rivier
niet toelaat
Wij zijn toch
allen bang…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 We hebben
de auto geparkeerd
tegen de rafelranden
van de slingerende dijk
Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Ons houvast heet landschap. Wij planten
de dagen vol bomen en dromen van dijken
en duinen die als we er stranden nog lijken
op wat we bewaren. Wij sparen gedachten
en spannen steeds samen. Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort.…
WUIVEN.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Ze wuiven
de rietstengels
langs de oevers
de wal,de kant
Geen enkele krant
heeft erover
bericht,de boodschap
van generlei waarde?
Maar...
wat -ter aarde-
is dat wel
of niet?
Het water
is in beweging
vloeit
en vliedt
Ongezien
wuif ik terug
en het riet
blijft mij groeten
Ze heeft
met me
de wind
mee.…
Zorg-rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Zon aan de hemel
man en vrouw de oogst het land
twee in groots geheel.…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Een kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn…
Laatste licht....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Ik fiets
in laat zonlicht
langs de rivier
Zondag
in 'n vroege herfst
staat op 'n kier
Een kerk
luidt haar klokken
als met de hand
Wonderschoon
de stroom,het land
door dag vergeten
Bij mijn weten
schrijft een God
dit dicht.…
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
Maart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 In de maartzon
zag ik je
wuivende haren
hoorde ik je
kleine schater
We liepen de
natte landen in
en stapten door
het oude bos
We liepen de
buitenhuizen voorbij
en stapten de
singels in
Je gaf me
je mandarijn
je gaf me
je lach…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Kolos was mijn naam
uit 't diepste van de aarde eens gewrocht
de handen groot, vol kracht en faam
en staande met de armen wijd geheven.
Beschutting bood ik wie het zocht
voor zonnesteek, of storm en regen
en vele wegen hebben naar mijn staat geleid
symbool van kracht en moed, om naar te leven.
En meende altoos er te kunnen zijn
als vorst…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 Ik woon hier
op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Wacht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
609 Wacht...
wacht nog even
op een teken
van leven
Wacht...
op lente
aan twijg van
boom en struik
Wacht...
op knoppen
ze komen plots
....onverwacht
Wacht...
op zon
die kiekeboe speelt
ons toelacht
zoals moeders
naar
hun kind.…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Verkaveld onder ‘t lage wolkendek
tot in de verste uithoek ingemeten
door paal en perk uiteengereten:
de delta
Hier ligt becijferd en beschreven
in meters, aren en hectaren
met hypotheken die ‘t perceel bezwaren:
het eigendom.
Alleen de wind heeft men nog niet gevangen
en ook de regen kent uw grenzen niet,
de vogels die in ‘t luchtruim…
Eenzaam?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 De scheepjes
liggen er
eenzaam
Geen tuigage
verankerd nog
aan winter
Wie bemint er
niet het varen
spelevaren?
De golfjes
bijna tot bedaren
alleen geluid
van water,wind
en
rillend zeil.…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust
Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene.
Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens,
De flitsen over het wrange water van weleer,
En draagt de eigenschappen van hem
Die zelfs de pijnen van november schuwt.…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ook
ik vlinder
maar wat rond
in tuin, in hof
Rond water
aan vijver
boven ven
en waterloop
Ik weet...
ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…