30548 resultaten.
Niet kwijt kan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.390 Wanneer ik mijn woorden niet kwijt kan
mij in het schrijven niet kan uiten
dan is er maar één oplossing voor
en vlucht ik in m'n eentje naar buiten
Dan zou ik willen schreeuwen van onmacht
God help me, ik weet het niet meer
dan zullen mijn tranen hun weg vinden
de rust in mijn hart keert dan weer
Als ik jouw woorden dan weer zal lezen…
Maalstroom
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
548 De ruimte van geluid
strelen met gedichten,
stilte niet bruskeren,
wat verder doordringt in
de geest, verwekt tot
verwarde beelden die uit
hun schuilplaats springen
als roofdieren passief
schijnbaar, ineengedoken
wachtend, klaar voor een
nieuwe sprong, zich te
wagen in een maalstroom
van woorden die mensen op
een fictieve weg najagen…
Zinsvorming
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 woorden vallen mij in
en uit mijn hoofd
rijen zij zich aaneen
tot zinvolle zinnen
of zinrijke onzin…
Bluf
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
573 Een rivier vol
babbelende woorden
stroomt aan mij voorbij.
Ik werp mijn hengel uit
en vang zo nu en dan
een woord,
soms groot,
soms klein,
en keer tenslotte
huiswaarts
met een potje
visserslatijn.…
Nomade
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.151 Voor mijn reis naar verre oorden
heb ik elk huis verlaten
dingen die mij toebehoorden
staan scharrig langs de straten
weg van de gesteven boorden
heb ik alles afgedankt
uit verstorven slotakkoorden
is mijn stem opnieuw verklankt
dansend in een jas van jade
span ik mijn strakke koorden
vrijuit zwervend als nomade
woon ik in eigen woorden…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 mijn woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen op de grens van
vers gedolven licht, spuwt
erosie en tijd hun merktekens
uit, herplaatst zich in een
ander perspectief en vergezicht,
rozet van tijm en lavendel
gedragen schragen, monument
van rozemarijn, ontvreemd aan
elke dood, tijdloze schoonheid
te laten heeft geen woorden…
Mensenzee
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
827 Het jonge ja-woord van weleer
dringt nog nauwelijks tot ons door
de vroege onbevangen sfeer
gaat tergend snel in ons teloor
zie hoe wij vertakt verzanden:
de gezellen in ons leven
dingen naar dezelfde handen
die ons ooit waren gegeven
wij drijven in een mensenzee
afgestoten en verloren
de mond gesnoerd door nuffig 'nee'
waar we onze namen…
Vuilnisbak
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
702 Wat je leest,
gooi maar in de vuilnisbak
die woorden zijn immers al geweest.
Wat je voelt
is maar nattigheid
het is regen, niet zo maar bedoeld.
Wat je leest
is pure vrijheid,
het zijn woorden, voor altijd zo bedoeld
voor altijd zo geweest.…
Praten zonder woorden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 Waarom vragen al die woorden,
als gevoel het antwoord geeft.…
AFASIE
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.730 Een vriend een gezellige man
die van de ene op de andere dag
niet goed meer praten kan
je woorden zijn moeizaam te verstaan
voor je vrouw en kind komt dat hard aan
je hebt moeite om iets duidelijk te maken
je kan je niet meer uiten zoals het is geweest
toch kan je het accepteren
want je hebt een zonnige geest
je vrouw weet jou er goed in…
Sprakeloosheid
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
608 Hoe broos zijn woorden,
gefluister boven het rumoer
van het ritmisch bewegend denken,
verdwijnend in ijlheid,
geleidelijk wegdeinend
met de voorbij tikkende tijd.
Hoe broos zijn de klanken
van uitgesproken woorden
vertalend de gemoedsrust
in de beleving van gedachteloze
eigen leven leidende emotie.…
Liefdeswoorden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
636 Het is in een zucht
dat het speels verliefde hart
fluistering van innige woorden
laat dragen door het lentebriesje.
En zij die gevoelig zijn
voor het stille klankenspel
herkennen de woorden van Liefde wel!…
Ontheemde heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
519 Ik slaap dromen langs verlangen,
hunker met ontheemde heimwee
naar intensiteit van vergeten liefde
in het huis liggen rozen, van voor jouw dood
op de kale berg slaapt een ezel
waar de nachtvracht ligt begraven
staat een naakt verbeeldend schilderij
waar niemand op hoeft te wachten
aan de muren van jouw kasteel
hangen overal naakten
dichters…
Uitspraak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 mijn ideale gedicht
bestaat
uit
twee
woorden
mag
desgewenst
wel een beetje rijmen
ook
maar zonder kan best
wat mij betreft…
even stil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 op weg naar huis reed ik
de laan tussen dodenakkers
de zon scheen mij warm
tegemoet met kaarsen in de bomen
ik kneep in de remmen en stond
even stil
van de doden niets dan goed
begreep ik
en woorden deden er niet meer toe…
Mijn man
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
865 Je was geen man van grote woorden.
Geen liefste, lief, ik hou van jou,
dat paste niet bij jou....
Ik was gewoon "je vrouw."
Iets wat je zei, zo alomvattend lief,
deed mijn hart overstromen.
Bracht tranen van geluk,
ontroert me nog steeds diep.
De toon waarop je zachtjes zei:
"Dag vrouwke."…
Oma's wijze woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 Oma sprak vroeger de wijze woorden,
geniet van het leven, maar doe het subtiel,
geniet en doe het met teugen,
voor het geval het eens tegen viel.…
AMOR FATI
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 Wij dichters , ijdele minnaars van het woord.
’t Is zielig, ja zelfs ongehoord
Dat men ons indeelt bij de volksverlakkers.
Men zegt: jullie zijn linkse rakkers.
Wij dansen op een te slap koord.
Maar wat mij nog het meeste stoort:
Kritiek komt vaak van wapenmakkers.
Ons oeuvre bij het leven AFGESCHREVEN.…
Het woordje 'liefde'
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
651 Ik kan de beelden niet stilleggen
die dartel spelen door mijn hoofd,
ik kan ze niet vatten om vast te leggen
ze weergalmen in dat ene woord:
'liefde'.…
Alfabet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Maar door alle
mogelijke lettercombinaties
zeg ik dan misschien
te veel
en de verkeerde woorden.
Ik geloof in een alfabet
waarin alleen goede
woorden horen.
Jij en jouw alfabet vullen jouw leven in.
Dan ineens heeft het weer zin.…
lightverse
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
486 gewogen en te licht bevonden
woorden raasden door mij heen
ik heb ze letterlijk verslonden
en toch vond ik er geen
die beter zijn
dan zij die er reeds stonden.…
aan het einde van woorden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 het is tijdelijk, elk jaar weer
zomerse perikelen hebben besloten
dat door vakantie nemende redactieleden
de tent voor een maandje wordt gesloten
aan het einde van woorden
heeft men het tabblad net gedicht
dicht de deur, voor niets vergoten
mijn woorden waarvan ik dacht
dat er geen eind aan kon komen…
Boselfje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Verloren
Teveel woorden
Geschreven en gedacht
In eigen taalrijk bos
Verkracht…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 het onbesproken woord
dat altijd bij ons is
geluidloos op afroep
in een betoging van stilte.…
Woorddromen
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
578 Als woorden konden dromen
gedichten konden spreken
werden letters weer bomen
op het dood papier
Als bomen konden spreken
letters konden dromen
levende woorden leken
was het bos al hier
Nu wacht ik nog op zinnen
die ik kan toevertrouwen
aan de beelden van binnen
op kringloop dichtpapier…
de stilte van papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 de stilte van papier
aangeraakt door zwaarte
buigen zinnen in hun klank
er is niets te horen, buitenom
de woorden rond
mijn oude oren
tegen wil en dank
het klimt in ogen, torenhoog
gestapeld tot een vorm- en uitgedacht
volgens de norm
van wat er is geleerd
elke letter kleurt verweerd en jong ook
tegelijk…
1001 woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
663 maar schrijf me gerust
over wat jou nooit is overkomen
er zijn 1001 woorden in het blijven
die in jouw ziel en droom beklijven.…
durf niet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
627 ik wil jou overspoelen
met tedere woorden
maar durf ik niet
alsof een engel
mij tegenhoudt
- - - - - - - -
mijn glimlach raakt
duizenden klaprozen
ik laat woorden stromen
als een rivier
pruimboom is al
aan het bloeien…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…