2308 resultaten.
Toen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
954 Gaandeweg denk ik steeds meer aan jou
of eigenlijk aan ons
hoe we samen liepen in de kou
hoe wij “plons”
in de gracht vielen
onze ogen waren teveel
op die van elkaar gericht
kletsnat waren we
eenmaal op de kade wreef je rillend met je handen
over je betoverend mooi gezicht
maar dat was toen
dingen die je nog eens over zou willen doen…
De donkerte voorbij
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
972 Het licht gaat dagen voor mij uit
De donkerte voorbij
Waar ik hoop te vinden
Een nieuwe dageraad
Verveeld ligt zij te wachten
De komst zal er niet minder
Om zijn
Schouders hangt hij teder
De gedachten van weleer
Te drogen voor een nieuw
Begin ermee
Waren mijn gevoelens
Plots van kou voorzien
En snel voorbij
Oh lentebloesem
Verwelkom mijn…
Alleen...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
1.778 Ik sta alleen in de kou,
Waarom doen ze toch zo flauw?…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Kijkgaatjes
gedicht
2.7 met 35 stemmen
14.642 Zo zakelijk, zo onverschillig mogelijk de blik
gericht op het keren van de kou. Omdat ergens
toch het vriespunt liggen moet. Ergens moet
water ijs, ijs water kunnen houden. Ze dacht erover
haar ogen tot kijkgaatjes te laten dichtsneeuwen.
-----------------------------
uit: 'Maanreiziger', 2004.…
Op de vlucht in december
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
796 toevallige vodden
en verschrikking zwaar in hoofden gegriefd
met niets dan wat overblijft van hun jaren
en die van hun kinderen kansloos slepend,
of in brikke bouwsels blootgesteld
bestaan zij korttijdig in beeldenknipsels
van verslagen dagen
in veilig verkokerde cocons van speculaas
en chocoladewarme weldaad
gevlucht hooguit voor de kou…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 Het is bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te…
In een zee van dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 ik hoorde
woorden verdrinken
in stemmen die zongen
over wanhoop en pijn
het lied van de zwemmers
met stilte als repeterend refrein
de barstende lippen
van droogte en kou
memoreerden hun vlucht
voor angst en barbaar
in een regen van kogels
als minachtend gebaar
zij hebben vrijheid
voor even gezien
het benedendek kraakte
maakte snel…
Stil nu!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
637 Zodat ik jou, zo mooi en stil en klein
als je daar nu ligt,
je in gedachten
nog even aanraken zou
en met mijn ogen dicht
in je haren wachtte
op 't verdwijnen van de kou.…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel
laat flamberen in het vuur dat
de kou…
Wind in koele tint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 het licht
is langzaamaan
de volle kleur gaan dragen
vloeit trager uit
in bezwangerd zijn met
vrucht en rijpend fruit
streelt met warme hand
het graan tot goud
na lange zomerdagen
speelt transparant
met wind in koele tint
als de forel weer springt
tijd ontlaadt het licht
en klaart in strakkend blauw
de eerste komst van ijle kou…
Nostalgie.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Warme chocolademelk voor de kou
herinnering aan mijn vader die
de slede trok waarop wij zaten.…
nationale gedenken dag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 we lieven het wit
waarin we hebben gelegen
geen schaamteloze blikken
maar wel de kou van dat front
waar beelden niet zijn
maar wel de kunst
om te graaien in die
doos die achteraf geen
bodem blijkt te dragen
zuurkool zonder worst
het gemarineerde denken
het uitoefenen van steeds weer
die handelingen, neen ik voel me
niet tot of in…
De dood als een concept
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 het broze leven herkent de zwaluw
die aflatend het tij laat vieren
om dan toch te vluchten daar de
nieuwe kou te striemend
voor hem zal wezen
de dood als een concept in een
oude jas kleedt de jaren magerder
dan de tekenen van de herfst die
de bladeren ontdoen van de titel
dat schoon ook schijn kan zijn
geen minachting van het seizoen…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het heilig vuur
Laaiende vlammen verdrijven duisternis en kou…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
Jouw tweezijdigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 jij hebt een stralende blik
maar soms duisteren je ogen
met schaduw uit een dieper ik
je lach daagt uit
in lichaamstaal verkrampt
als ik jouw grenzen haal
sprankelt in een
vlot gesprek maar stokt
als er iets vreemds wordt gezegd
hebt een warme kant
die onverwacht kan nevelen
met vlagen strak bevroren kou
ik houd van
jouw tweezijdigheid…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 En zo is November aangebroken is de kou ons land ingetrokken
regen wind hagel alles wat bij de herfst hoort worden over ons uitgestrooid,
maar alles is beter dan wat men in Amerika voor de kiezen kreeg,
in de vorm van Sandy, die huisgehouden heeft op een afgrijselijke wijze,
nee laat ons dan maar stil zijn als het weer eens regent, waait en…
De minuten tellend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Het brengt wat wanhoop
Als je weg bent
Voel wat leegte
Zonder jou
Ook al weet ik
Dat het kort is
Het maakt onzeker
Geeft wat kou
Het is niet de afstand
Die het rot maakt
Het is ook geen afgunst
Die ik voel
Ik wil oprecht
Dat je het fijn hebt
Ik gun je alles
Een heleboel
Het is gezond
Om je te missen
De minuten tellend
Van de dag…
Een lente vol bloemen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
613 alleen hij
zag haar bloeien
in een lente vol bloemen
zij kleurde
voor hem opende
haar mooiste knop
in een zomer
vol geluk kwam
hun liefde tot vrucht
maar de warmte
verdween naarmate
de zon korter scheen
het praten
kwam later
met herfstige kou
in brieven
vol zinnen kwam
het misverstaan binnen
zij hebben
woorden gehad…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
Thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ik zie de horizon, ik ben thuis
Ik sluit ieder in mijn armen
en zal de kou verjagen en het
hart verwarmen..…
"HERFSTDIP & WINTERSNIK/STIK"
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Nederland krijgt met wat regen te maken
'god-vorme-me' dat Hij ons laten stikken, snikken en
Nederland laat barsten, rillen van de kou zodat
velen gaan kennismaken met "´n wintersnik/stik"…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 laten we bij het begin beginnen
als voorbeeld
om niet vroegtijdig te eindigen
ik heb nog een dagdeel liggen
zwervend door kou
door de zwijnenstal van omgewoelde tijd
het oogt verloren
zo tussen de snoeren van verlengd respijt
tussen stukjes toekomend ongeboren
ik ben degene die de regen verwaait
die bladeren verstijft in windstilte…
De winter van mijn hart
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
847 ik vond je
in de winter
van mijn hart
beademde
je vleugels tot het
ijs heel langzaam brak
zag je sprieten
rekken en de kou
uiteindelijk vertrekken
nu toon je
lentekleuren in de
warme geuren van mijn hand
bent klaar om
uit te vliegen en naar
onbekende oorden te gaan wieken
ik geef je zon en al
mijn liefde mee zoek het land…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
Kleurenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
525 De kou triomfeerde met
overmacht, maar het werd
een mooi spektakel bij de
zandmotor aan zee.
Het ongelooflijke
kleurenpalet sloot de dag
magistraal af.
Heel tevreden keerde ik
huiswaarts, als ik eraan
denk krijg ik alweer
heimwee naar al die
kleurencontrasten.
Foto: Dick Voogd…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 ik weet het niet begrijpen
ideeën die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet…
geven zo hun zomer vrij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 ik hak het hout
zie de spaanders vallen
als jaren in getallen
en het deert mij niet
de gave blokken
stapel ik heel trouw
tot voorraad als het wintert
splinters aanmaak voor de schouw
zij smeulen tot een vuur
als ik hen aanblaas
hun vlam verdrijft de
kou uit het vroege uur
de jaarringen verdwijnen
geven zo hun zomer vrij…