Alle inzendingen over reizen

1876 resultaten.

Sorteren op:

Het verre Zuiden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
Alleen in een trein naar het zo verre Zuiden. Er zijn geen passagiers en hij wordt niet bestuurd. Het is ook niet bekend hoe lang de reis duurt. De huizen verdwijnen en de bomen verbleken. De bergen vervagen en het landschap verstilt en ik word heel langzaam uit mijn wezen getild. Traag rijdt de trein door een wereld van mist die bestaat…

Soorten thuiskomst

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.228
Oké, je komt dan wel eens thuis en wil meteen weer weg, maar moesten wij dan kiezen tussen eb en vloed? En moest er plotseling niet meer ontmoet? Wij waren jong die zomer aan het strand en niemand wilde weg, maar ieder zou terug. WIj trokken langs een huis waar iemand pas iets nietigs had verwekt. Geen donder wist hij van het kind in haar en…

Geen golf te hoog?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Is dit een spel tegen of met... de elementen? De kanovaarders als poppen in ruim sop Is dit niet 'n rivier bevaren vol gril en gevaar? Dit is de kille stroom willen oversteken in een notedop?…

VOC ballade

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ontbering kerft m’n leven Door misoogst, honger en dood ben ik naar Amsterdam gedreven Daar is werk, daar is brood Los de trossen, licht het anker Hijs de zeilen, kom we gaan De wind zit in de noordhoek Grijpt het roer, houdt stuurboord aan Het water is groen en slijmig Maden graven in het vlees Luizen kleuren m’n hemd rood Dagelijks…

Anekdote

gedicht
2.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.222
'We weten wie je bent.' Huh? Zwarte krul als monocle omringt rond oog. Trein valt langzaam stil. Vrouw - vrouw? - stapt op, verdwijnt. Weg. Twee rode stippen -twee!- zweven duister van ruimte in. Trein aarzelt - wat nu te doen? Zet zich naar vreemd signaal weer in beweging. Ze weten wie ik ben. --------------------…

Tocht

gedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 13.340
Langs de Visspaanstraat loopt ze verloren met reismand en poes. Langs heiligenprenten de rozenkransen de tuinkabouters de waterpomp. Langs de vuilniszakken de waterplassen het vermoeden van ratten. De paadjes zijn effen het hekken knarst niet de gewassen zijn jong. Hier kleven geen bladeren aan de stoep geen salpeter in oude kelderkasten…

Teotihuacan

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Verweerde gezichten handen getaand eeuwen beschaving maken mij stil deze afstand ondraaglijk het maakt niet uit welke weg je neemt als je maar gaat tot je aanspoelt op de oevers van mijn hart…
Carin8 januari 2006Lees meer >

Ik sta op en ga naar het vliegveld

gedicht
3.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.809
Ik sta op en ga naar het vliegveld, verlies mezelf in een massa bij Aankomst. Seattle: 9:30, Hanoi: 9:20. Ik kies. En praat met een arrivé. Over het noodweer boven zee, de uiteindelijk voorspoedige vlucht. Ik ben vrolijk als het moet, klaag desgewenst mee. Na een half uur ga ik terug en sta op tijd aan het bed. Waar kom je vandaan? Ik heb…
Wim Brands15 januari 2006Lees meer >

Hogerop

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 999
het laddertje onder mijn arm heeft vijf sporten en ik ga er vaak mee op reis soms zet ik het tegen een zonnestraal klim vlug naar een raketwolk en reis zo verder naar de maan ik rust daar in een kratertje van precies vijf sporten diep ik klim ermee de gevel op de dakgoot in en krijg een traplift van de ooievaar naar een land waar…
jandeb1 februari 2006Lees meer >

Ooit

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.850
De pelikaan lonkt naar de vangst van een visser laat de tijd rijpen als het getij over het strand stormwind raast woester dan woest kille lucht waait de schelpen naar een nieuw getij als ooit op een dag vandaag is geworden en later ontluikt tot in het einde van de tijd…
carin2 februari 2006Lees meer >

Slaapwandeling

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 998
Tegen de avond een muur ontbloot zijn kale grimas in de wind, er hangt zwaarmoedigheid als een mist over de daken. Daarover schrijdt een vorst een man met breekbaar geluk en om zijn schrale lippen lopen lijnen die verhalen. Onder de zevende hemel zonder kreukels in vogelvlucht ter aarde valt zo’n gedachte altijd goed. De beste…

credo

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.487
vroeger zei ik wel eens gekscherend als machinist van de trein ben ik een reiziger door de seizoenen doch naarmate de lengte van de reis besef ik steeds meer dat het leven een reis is door de seizoenen vandaar dat mijn hedendaagse gedichten dieper gaan dan de ogenschijnlijk nuchtere observaties die ik onderweg beschrijf mijn gevoel zegt…

Hotel Rossija*

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 838
Aan de overkant het Rode Plein Plaats van feesten en protest De 'Moskva' stroomt gestaag voorbij Veel water, maar geen idee Schoonmakers en verkopers Nachtclub die adverteerde Gatenplanten Televisies Alles gaat mee Het ooit vereerde ---------------------------- *Spreek uit als Rassía…

Sienna

gedicht
4.5 met 104 stemmen aantal keer bekeken 14.272
Je reis is sienna. De kleur is vastberaden: zeker sienna! Het pak-je-koffer sienna, het sienna van de tand des tijds en van een eeuwenoude aarde. Het warme sienna in het licht, in de kleur van de zon en de lucht en de wind in de toekomst van het ongeboren kind. Ver weg van de flarden mist en tinten grijs de grauwe dikke klompenschapen…

De opdracht van Ali

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Ali opent de deuren van zijn rijdende moskee. Welkom bezoeker: ‘Salam alaikum’. Als een jonge gelovige demonstreert hij zijn kunnen: Kan ik u helpen? Gaat het goed met u? Stapt u maar in, wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt, het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel? Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij). Ik ben…

stop op Zuid/WCC

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.411
een vrouw sprekend de mijne in het Wereld Contact Centrum zij ziet het lichten lippen komen in beweging de mond opent ik zie wat niemand ziet Harry Mulisch klopt acht maal aan een roze reuze poort met een reiskredietbrief…

'jongens waren we- maar aardige jongens'

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
naar Nescio het oorverdovend gerucht 't geluid van fietsen in een stofwolk naar beneden als beloning na een klim gezoef van dikke banden het klapperen van een fietstas en 't zware gewicht van de tent achterop de bagagedrager 'jongens waren we- maar aardige jongens' schreef de schrijver Nescio ooit in zijn relaas over de titaantjes…

Flamenco

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 914
Uit de tandenloze mond van de flamenco zanger klinkt een schorre roep. De handen van de gitaristen ranselen de snaren, hakken stampen handen klappen rokken zwaaien op. De nacht gloeit rood van passie. De rook van zware sigaretten vult de longen van de bar, de muren zweten sangria en sherry. De snelheid van de wervelende dansers…

Griekenland

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.553
tussen sokkels en gebroken zuilen die klagen in de wind stoeien witte vlinders op de handen van een kind marmer glanst koelbloedig onkruid groeit gezwind een geur van wilde tijm bloost op de wangen van het kind naar een land om van te dromen ben ik amoureus teruggekomen om tussen druiven en olijven ook wat weemoed te verdrijven.…

Indische Oceaan

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
Een middag midden op de oceaan langs trappen naar het bovendek gelopen kom ik bij de railing aan en blijf er staan tussen twee breedtegraden van de tropen. De einder neemt rondom geen einde als mijn ogen als een albatros gaan dwalen over 't water met beneden de koralen die bloeien in het blauwe zijnde. Bruinvissen lijken op gevonden…

-Omdat alles voorbij gaat -

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht boten varen als wolken, het water als lucht en de mens is als vis geboren. Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik maar de metro raast ritmisch door en ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie Gebouwen…
SVD30 mei 2006Lees meer >

sidi-bou-said

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.332
blauwwit kruipt de ochtend in het geplaveide licht over mijn gezicht ik klim blauwogig de witte heuvel op langs een smeedwerk in azuur smalle steegjes lokken mij in 't nauw van gebroken wit en hemelsblauw langs de helling neuriet bougainville veelkleurig mild fluistert de wind mimosa en jasmijn koesteren heel gevoelig een lichtschuw…
delius13 juni 2006Lees meer >

Luchthaven J.F.Kennedy, New York, 14 juni 2006

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 897
Zoals overal in luchthavens: mensen van allerlei kleuren en geuren lezend, etend, wachtend. Gezellig of droevig, pratend, zwijgend, wachtend... Big business, maar ook kleine tederheden, woorden verloren in de drukte, herkenning en vreugde, mededogen, ook hier. Wachten op de weg naar huis, opnieuw naar huis, Upekka (1) betrachtend, wachtend…
Adeleyd15 juni 2006Lees meer >

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

le train d'antan

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.399
teloorgang is de laatste wagon op voorheen de spoorlijn van Uzes naar Nimes destijds van de rails gelicht en neergezet als schuilplek voor schapen tegen het onweer zo krijgt de tijd telkens vaker vat op wat de mens ooit maakte doch wat nog blijft is louter heimwee naar het treintje dat nooit meer komt…

Knipoog

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 14.926
Buiten mist. Het ratelen van de wielen verhult alle geluid hierbinnen. Ik kan niets meer horen. Blikken ontwijken me, naamborden ontglippen me. Op goed geluk moet ik er straks uit. Het is er weer, dit stollen, na langdurig het hoofd te hoog te hebben gedragen. In mijn bagage, mijn dagboek, ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet…

[1] station momo

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 13.120
Het staat niet op de kaart, maar alles moet een naam hebben. Net als de jongen die met een ernstig gezicht uit zijn treinwachtersjasje een kaartje haalde en het aan me gaf. Het is een net station. Er staat niemand op het perron zonder kaartje. Er staat niemand naast Momo en mij. Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd maar hij haalde…

DOLEN EN STEE

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Het meisje groeit op in een nomadengezin toeft enige maanden op weiden in een dal waar geit en schaap rustig grazen hun genoegens beleven mensen en dieren vertrekken gaan langs lange wegen over heuvels en vlaktes naar een ander verblijf voor korte tijd tijdens de zwerftochten raapt het kind soms wat mooie stenen of bevallige…

DE TWEE REIZIGERS

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.973
Twee vrienden trokken wel te moê De Harts in en naar ’t Rijnland toe. De een ging, wijl elk fatsoenlijk mens Reist; - d’ ander drong zijn hartewens. En bij hun thuiskomst was ’t aldra Een bijster vragen voor en na, Daar neef en nicht graag weten mocht, Wat ze al zo zagen op hun tocht. ‘Gezien?’ zegt de een en geeuwt daarbij, ‘Niet heel…

Wayang Kulit

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Het schaduwspel van mijn schrijvende vingers bij avondlicht laat mijn gedachten wéér oostwaarts drijven. Het ijle goud van de tempelbel dwarrelt op uit wierookstokjes en de eenzame bidsprinkhaan in mijn tuin murmelt het gebed van vele schedelblanke monniken. Hoe kan mijn hart zoveel schoonheid en verdriet bevatten en niet breken…