1876 resultaten.
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Alleen in een trein naar het zo verre Zuiden.
Er zijn geen passagiers en hij wordt niet bestuurd.
Het is ook niet bekend hoe lang de reis duurt.
De huizen verdwijnen en de bomen verbleken.
De bergen vervagen en het landschap verstilt
en ik word heel langzaam uit mijn wezen getild.
Traag rijdt de trein door een wereld van mist
die bestaat…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 Oké, je komt dan wel eens thuis en wil meteen weer weg,
maar moesten wij dan kiezen tussen eb en vloed?
En moest er plotseling niet meer ontmoet?
Wij waren jong die zomer aan het strand
en niemand wilde weg, maar ieder zou terug. WIj trokken
langs een huis waar iemand pas iets nietigs had verwekt.
Geen donder wist hij van het kind in haar en…
Geen golf te hoog?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
547 Is dit
een spel
tegen of met...
de elementen?
De kanovaarders
als poppen
in ruim sop
Is dit niet
'n rivier bevaren
vol gril en gevaar?
Dit is
de kille stroom
willen oversteken
in een notedop?…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Ontbering kerft m’n leven
Door misoogst, honger en dood
ben ik naar Amsterdam gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 'We weten wie je bent.'
Huh?
Zwarte krul als monocle
omringt rond oog.
Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.
Ze weten wie ik ben.
--------------------…
Tocht
gedicht
2.9 met 9 stemmen
13.340 Langs de Visspaanstraat
loopt ze verloren
met reismand en poes.
Langs heiligenprenten
de rozenkransen
de tuinkabouters
de waterpomp.
Langs de vuilniszakken
de waterplassen
het vermoeden van ratten.
De paadjes zijn effen
het hekken knarst niet
de gewassen zijn jong.
Hier kleven geen bladeren
aan de stoep
geen salpeter in oude kelderkasten…
Teotihuacan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.664 Verweerde gezichten
handen getaand
eeuwen beschaving
maken mij stil
deze afstand ondraaglijk
het maakt niet uit
welke weg je neemt
als je maar gaat
tot je aanspoelt
op de oevers van mijn hart…
Ik sta op en ga naar het vliegveld
gedicht
3.6 met 47 stemmen
17.809 Ik sta op en ga naar het vliegveld,
verlies mezelf in een massa bij Aankomst.
Seattle: 9:30, Hanoi: 9:20. Ik kies.
En praat met een arrivé. Over het noodweer
boven zee, de uiteindelijk voorspoedige
vlucht.
Ik ben vrolijk als het moet, klaag
desgewenst mee.
Na een half uur ga ik terug en sta
op tijd aan het bed.
Waar kom je vandaan?
Ik heb…
Hogerop
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
999 het laddertje onder mijn arm
heeft vijf sporten
en ik ga er vaak mee op reis
soms zet ik het tegen een zonnestraal
klim vlug naar een raketwolk
en reis zo verder naar de maan
ik rust daar in een kratertje
van precies vijf sporten diep
ik klim ermee de gevel op
de dakgoot in en krijg
een traplift van de ooievaar
naar een land waar…
Ooit
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.850 De pelikaan lonkt
naar de vangst
van een visser
laat de tijd rijpen
als het getij
over het strand
stormwind raast
woester dan woest
kille lucht waait
de schelpen
naar een nieuw
getij
als ooit op een dag
vandaag
is geworden
en later ontluikt
tot in het einde
van de tijd…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Tegen de avond
een muur ontbloot zijn kale grimas
in de wind, er hangt zwaarmoedigheid
als een mist over de daken.
Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.
De beste…
credo
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.487 vroeger zei ik wel eens gekscherend
als machinist van de trein
ben ik een reiziger door de seizoenen
doch naarmate de lengte van de reis
besef ik steeds meer dat het leven
een reis is door de seizoenen
vandaar dat mijn hedendaagse gedichten
dieper gaan dan de ogenschijnlijk
nuchtere observaties die ik onderweg beschrijf
mijn gevoel zegt…
Hotel Rossija*
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
838 Aan de overkant het Rode Plein
Plaats van feesten en protest
De 'Moskva' stroomt gestaag voorbij
Veel water, maar geen idee
Schoonmakers en verkopers
Nachtclub die adverteerde
Gatenplanten
Televisies
Alles gaat mee
Het ooit vereerde
----------------------------
*Spreek uit als Rassía…
Sienna
gedicht
4.5 met 104 stemmen
14.272 Je reis is sienna.
De kleur is vastberaden:
zeker sienna!
Het pak-je-koffer sienna,
het sienna van de tand des tijds
en van een eeuwenoude aarde.
Het warme sienna in het licht,
in de kleur van de zon
en de lucht en de wind
in de toekomst
van het ongeboren kind.
Ver weg van de flarden mist
en tinten grijs
de grauwe dikke klompenschapen…
De opdracht van Ali
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.264 Ali opent de deuren van zijn rijdende moskee.
Welkom bezoeker: ‘Salam alaikum’.
Als een jonge gelovige demonstreert hij zijn kunnen:
Kan ik u helpen? Gaat het goed met u? Stapt u maar in,
wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt,
het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel?
Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij).
Ik ben…
stop op Zuid/WCC
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.411 een vrouw
sprekend de mijne
in het Wereld Contact Centrum
zij ziet het lichten
lippen komen in beweging
de mond opent
ik zie
wat niemand ziet
Harry Mulisch
klopt acht maal aan
een roze reuze poort
met een reiskredietbrief…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 naar Nescio
het oorverdovend gerucht
't geluid van fietsen
in een stofwolk naar beneden
als beloning na een klim
gezoef van dikke banden
het klapperen van een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes…
Flamenco
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
914 Uit de tandenloze mond
van de flamenco zanger
klinkt een schorre roep.
De handen van de gitaristen
ranselen de snaren,
hakken stampen
handen klappen
rokken zwaaien op.
De nacht gloeit rood van passie.
De rook van zware sigaretten
vult de longen van de bar,
de muren zweten sangria en sherry.
De snelheid van de wervelende dansers…
Griekenland
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.553 tussen sokkels en gebroken zuilen
die klagen in de wind
stoeien witte vlinders
op de handen van een kind
marmer glanst koelbloedig
onkruid groeit gezwind
een geur van wilde tijm
bloost op de wangen van het kind
naar een land om van te dromen
ben ik amoureus teruggekomen
om tussen druiven en olijven
ook wat weemoed te verdrijven.…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 Een middag midden op de oceaan
langs trappen naar het bovendek gelopen
kom ik bij de railing aan en blijf er staan
tussen twee breedtegraden van de tropen.
De einder neemt rondom geen einde
als mijn ogen als een albatros gaan dwalen
over 't water met beneden de koralen
die bloeien in het blauwe zijnde.
Bruinvissen lijken op gevonden…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht
boten varen als wolken, het water als lucht
en de mens is als vis geboren.
Tussen de zwarte lijnen en de scherpe pakken
is er soms een ontmoeting, jij bent ergens net als ik
maar de metro raast ritmisch door en
ik ben niets dan storende harmonieuze pretentie
Gebouwen…
sidi-bou-said
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.332 blauwwit kruipt de ochtend
in het geplaveide licht
over mijn gezicht
ik klim blauwogig
de witte heuvel op
langs een smeedwerk in azuur
smalle steegjes
lokken mij in 't nauw
van gebroken wit en hemelsblauw
langs de helling
neuriet bougainville veelkleurig
mild fluistert de wind
mimosa en jasmijn
koesteren heel gevoelig
een lichtschuw…
Luchthaven J.F.Kennedy, New York, 14 juni 2006
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
897 Zoals overal in luchthavens:
mensen van allerlei kleuren en geuren
lezend, etend, wachtend.
Gezellig of droevig,
pratend, zwijgend, wachtend...
Big business, maar ook
kleine tederheden,
woorden verloren in de drukte,
herkenning en vreugde,
mededogen, ook hier.
Wachten op de weg naar huis,
opnieuw naar huis,
Upekka (1) betrachtend,
wachtend…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 ofschoon je glans
in alle dorheid is vergaan
klim ik je heuvel op
tussen uitgeteerde mozaïeken
rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom…
le train d'antan
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.399 teloorgang is de laatste wagon
op voorheen de spoorlijn
van Uzes naar Nimes
destijds van de rails gelicht
en neergezet als schuilplek
voor schapen tegen het onweer
zo krijgt de tijd telkens vaker
vat op wat de mens ooit maakte
doch wat nog blijft is louter heimwee
naar het treintje dat nooit meer komt…
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 Buiten mist. Het ratelen van de wielen
verhult alle geluid hierbinnen.
Ik kan niets meer horen.
Blikken ontwijken me, naamborden ontglippen me.
Op goed geluk moet ik er straks uit.
Het is er weer, dit stollen,
na langdurig het hoofd te hoog
te hebben gedragen.
In mijn bagage,
mijn dagboek,
ontvleesd verleden, een herbarium vol bladskelet…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Het staat niet op de kaart, maar alles
moet een naam hebben. Net als
de jongen die met een ernstig gezicht
uit zijn treinwachtersjasje een kaartje
haalde en het aan me gaf.
Het is een net station. Er staat niemand
op het perron zonder kaartje. Er staat
niemand naast Momo en mij.
Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd
maar hij haalde…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
DE TWEE REIZIGERS
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.973 Twee vrienden trokken wel te moê
De Harts in en naar ’t Rijnland toe.
De een ging, wijl elk fatsoenlijk mens
Reist; - d’ ander drong zijn hartewens.
En bij hun thuiskomst was ’t aldra
Een bijster vragen voor en na,
Daar neef en nicht graag weten mocht,
Wat ze al zo zagen op hun tocht.
‘Gezien?’ zegt de een en geeuwt daarbij,
‘Niet heel…
Wayang Kulit
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.337 Het schaduwspel van mijn
schrijvende vingers bij avondlicht
laat mijn gedachten
wéér oostwaarts drijven.
Het ijle goud
van de tempelbel
dwarrelt op
uit wierookstokjes
en de eenzame bidsprinkhaan
in mijn tuin
murmelt het gebed
van vele schedelblanke monniken.
Hoe kan mijn hart
zoveel schoonheid en verdriet
bevatten
en niet breken…