3148 resultaten.
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Ik voel energie stromen.
Ik gooi een grotere steen
en kijk naar de golven.
Ik zie het wonder gebeuren.
Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…
Haar schaduwrijke kus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 ik fluisterde
in korte woorden
stukjes leven van me af
zij droomde
warme rust in
haar schaduwrijke kus
ik omarmde
met lichte schroom
de al verweerde bast
voelde hoe
de stromen vloeiden in
haar mij toegenegen lach
nog weet ik dat
de wereld een seconde
heeft stil gestaan
in dat ultiem moment
van delen ben ik
voor even de hemel…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
VAART......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 Maar nu vaart
er een ballon
met daaronder
een manshoge mand
Verbaasd kijken
mensenogen
over de rieten
rand
Nietig worden wij
in hun ogen
op zijn beurt
door 't oog van zon
En de stroom
van wind
weet nog niet
waar de ballon belandt.…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
Stroming
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Ik zie haar betoverende silhouet
De bevroren rivier kraakt
Ik ben ontwaakt
Haar verschijning heeft me gered
Gered van het kansloze gevecht
Het leed is geleden
De strijd is gestreden
In mijn voordeel beslecht
Ik voel de rivier weer stromen
Ontsprongen door haar silhouet
is de stroming weer in werking gezet
Het allermooiste ooit is tot mij…
tranen zonder tuiten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 dichter dan ooit
nadert zijn zang
haar hart
wat doet een
oud mens
met waterlanders
zonder harnas
hoe komt het dat
diepe droefheid
haar keel
dichtschroeft
en doet alsof
smart geen traan
waard is
hoog in de lucht
zingt de veldleeuwerik
hoe troostrijk
stromen droeve
verlangens
tranen zonder tuiten
van een oud mens…
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we
jou niet meer tegen…
Geen moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 genoeg kan zijn, maar
hoe dan, hoe lief
hij ook is, geen vader
die mijn geluk laat zien
aan mijn moeder
te vroeg gestorven, of niet
nu dat niet gebeuren zal –
een toekomst verloren
aan een andere toekomst
waarvoor ik verdrietig bang ben
wat hoogstens verdrinken kan
in verdriet om het verdriet
dat mij verdrinkt, verloren
in de stroom…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Zonnewind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn adem mijn lichaam
uit en in, open, de zon
ontvangen en uitstralen
helend zoals een heilige
heel is in de waarheid
van zijn ervaring
een geheelde geest
in een gezond lichaam
warm en verwarmend
Aanbod
van stromende energie
die zelf de weg weet
en geen doel heeft
alleen
alleen maar wil stromen
van jou naar mij
en van mij…
Meer energie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
397 sluimeren
van oude wensen en behoeften
al went het niet
zoveel moeite
te moeten doen
om te blijven functioneren
en tevreden te kunnen
gaan slapen
Het is wat het is
ik ben wie ik ben
en de liefde van anderen
kan ik nauwelijks beantwoorden
maar mijn verdeelde aandacht
gaat uit naar hen, mogelijk
zal er tussen ons meer
energie gaan stromen…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
het is stil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
937 in de stilte
wordt zichtbaar
wat zuiver is
ik spreek niet over kilte
maar van rust
in een woordloos gebaar
woelige stromen
drijven naar de zee
waar ik in de ontluikende kim
een groeiend vertrouwen
omhoog zie komen
in die stilte
van rijzend genoegen
waar zand en water
komen en gaan
vertelt mijn ziel
dat eb en vloed
mij altijd al…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
de pijn van liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.973 waarom verschuil jij je
nog steeds
in de schaduw van je hart
waarom houd je het licht
dat je zelf bent
zo tegen
de pijn van liefde is oneindig
zo de liefde wordt ontkend
zij vervreemdt je van het leven
en alles dat je bent
laat je liefde dus stromen
gretig en jong
door elke ader
laat de liefde
niet sterven in de dood
niemand wordt…
gevoelloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.086 Je gevoel kan niet stromen
Wordt telkens geremd.
Maar misschien is het onzin,
Verbeelding, gewoon.
En ben je heel simpel
Een keihard persoon.…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
lieve maan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 wachter
van intieme dromen
gedachten
als drijvers van poëzie
glijden heen
op zoek naar jou
in eb en vloed
tranen wil ik kussen
op je wang
angstzweet laten rusten
op 't verlaten strand
waar ik zal stromen
als je op me wacht
laat me bruisen
smelten tot rivieren
streel me zacht
als ik één ben
met de golven
van de zee…
Belijd ik liefde
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
826 in stromen zweet
belijd ik liefde
nee geen sex
het was wel heet
je onderkoelde
in verzachten
mijn drift om jou nu
eindeloos te pakken
zag de glans
van chaos in je ogen
je hebt het roer
op tijd weer omgebogen
in naadloos raken
van elkaar kwam
lieve lust in harmonie
met verder leven klaar…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
In het licht van Mei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
971 Ik wil op het punt
dat de arend zich neervlijt
in het hart van je borst
luisteren naar de stroom
van vurige waterkolken.
Ik ben de vlag die trots prijkt
aan de oever van een nieuwe lente
nadat de oceaan tot rust
en wij als tranen
in ons Eden aanmeren.…
de zee kleurt
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.557 de wind jaagt
over de golven
omlijst hen met
bleekwit schuim
aan de horizon
kleurt de avond
jouw dode masker
nacht vervaagt de zee
laat branding
hoorbaar breken
herhalend ritme
van stromen eeuwenoud
daglicht onttrekt de zee
aan het duister
aan de horizon
kleurt de ochtend
vaag herinnering…
Weefraam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 alle zielen dansen in een stroom
zie hoe kleurrijk zich draden weven
weet ik waarom wij allen leven?
en wanneer ik waak of droom
Triolet…
Gedachtenstroom
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
702 Gedachten
stromen
zonder rem
wie ik ben
wat ik wil
stil
Woorden
zonder reden
noch doel
geluidloos
gaan zij
hun gang
ik wil het
stoppen en
verstoppen
het benauwd
en maakt
mij bang
Ik wil krijsen
gillen
het razende bloed
in mijn donder
stillen
Ik wil zoveel
maar ben gebonden
met handen en voeten
aan gedachten
het verwachten…
GROEI
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Kiem in volle grond
Zuchtend naar het licht
Zon en regen
bedauwen het land
Levenssappen stromen
door het jonge blad
Sterk in streven
Bloeiend naar omhoog
Stormen woeden
Even knakt het riet
Lijdzaam vol vertrouwen
Trotserend deze slag
Als een boom
Geplant aan de bron
Zijn takken reiken
tot in de hemel…
De etalage
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.298 Welke regering er zal komen,
voor mij staat echter vast:
er zullen mooie verhalen stromen,
bezuinigingen gaan even in de kast.…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…