2142 resultaten.
Lege dag
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
3.476 Gewoon een lege dag
Een mistroostig gevoel
Omdat ik weet en besef
Dat jij niet meer leeft
Jij zo vol van kracht
Glimlach op je gezicht
Altijd weer de redder
De eeuwige optimist
Zo jong vol levenslust
Maar je niet gegund
Je lichaam was je voor
Tot het uiterste gegaan
Gedachten hopen zich op
Een traan over mijn wang
Voor jou en voor…
GEBROKEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.336 In het verrukkelijke water zwemmen
met de vrouw en kinderen om mij heen
De vrede had niets van een requiem en
betoonde zich toen nog niet zo gemeen
Plots een hoge golf en daarna nog één
en ik vluchtte in paniek naar het strand
om mij klonken schreeuwen en geween
ik rende…Twee kinderen aan de hand
De stroming werd voortdurend heviger
dan…
Weggedaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.488 Kilometers polder weg
kapotgemaakt
kapot gegaan
nergens nog een koe of schaap
een trekker in de wei
hooi dat ligt te drogen in het gras
geen boer die op zijn klompen gaat
alleen een gore plas
die steigers spiegelt en een kraan
het groen hebben ze weggedaan
vernielzucht schrijft de dichter blij
dat hij de woorden vond
die recht…
Ave Maria
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.285 Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg
over de stad galmen de klokken
van de Jacobskerk om zeven
even later de Michaelskerk
Verderop de zon maakt zich los
rood van inspanning van de heuvel
In mij trilt het water van millennia
evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog
Jij slaapt nog, draait je in het dekbed
tegen de ochtendkou uit het open raam…
Orfée
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.260 Je danste, weet je nog
even de adder om je enkel
omringd, de tanden diep gebeten
jouw ogen zochten mij, vonden
je ontspande en je ging
Met mijn lied bezwoor ik leven
en dood om jou opnieuw voorgoed
te laten aan gene zijde zonder hoop
Twee keer verliezen is te veel
ik speel voor rotsen en wacht…
Fantoompijn
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.012 fantoompijn voelt
mijn rechterhand
zoekend om zich
heen is zo vertrouwd
mijn verstand stuurt
geen zenuw aan
laat staan een spier
- spastisch conclaaf-
buigt zich zo om rede
ratio zwerft alleen
er is meer gesneden
dan nodig leek…
... maar haar pijn voel ik altijd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.499 Je moeder heeft je gevonden
toen je in het trapgat hing
voorzichtig maakte zij je los
en droeg je naar beneden
Wilde je iets uitproberen
misschien, in je spel
of was je levensmoe
de twijfels zullen blijven
Je zou pas twaalf worden
aan het eind van de volgende week
maar niemand zal ooit
je laatste momenten kennen
Vaak kom ik haar tegen…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 Tussen strandpaal twee en zeven
lagen omringd door mijmeringen,
wrakhout en wier, de restanten
van een zomerzot getij.
Aan de hals van glas, gebarsten en
door zoute dampen nog omfloerst
en aangetast, een stuk papier,
een vaag verbleekte konde.
De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
Dodemansoren
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.675 Alleen gedachten kunnen mij nog laten zien
wie je was en waarom je zo bijzonder bent
het is verleden tijd, jouw leven dan
de herinnering leeft voort, in gedachten.
Je hart klopt niet meer, sterft zelfs af
wordt opgegeten of mogelijk zelfs verbrandt
er is maar één ding dat ik zeker weet
je geest en ziel krijgen ze niet te pakken.
Ik schrijf…
Adressen
gedicht
4.1 met 35 stemmen
12.026 In het verhaal van mijn twee steden
is het vooral in deze stad
dat mij meteen weer is ontgleden
wat ik het meest heb liefgehad.
Mijn Amsterdamse perioden
meet ik als vanzelfsprekend af
aan onvergetelijke doden
om wie ik onvergeeflijk gaf.
En altijd loop ik in den blinde
door de bekende buurten rond
om iets van vroeger te hervinden
wat…
Voor Anna Bijns
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 In de Amstelhoeck afgesproken
voor de zekerheid bel ik haar
om te melden dat ik er ben
midden, onder de kerstballen
Zij is bezig met haar jas
komt eraan is bijna onderweg
Even later met haar actetas
kiest zij een tafel bij de deur
Haar lange lijf in wol verpakt
straalt zij zachtheid uit onbeslist
moeheid van een lange dag
Ik heb haar…
Gemma lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Ik vroeg me af of er maanlicht was
bij het luchtig samensmelten
als schuim in de nacht, misschien
met sterren achter Aldebaran
geheimzinnig oranje verderaf.
Dat het maar een droom was zei jij
net zoals wij zongen in het koor,
Straatklinkers geheten
over Orpheus en Eurydice.
Het verlangen niet genoeg
om een nieuwe wereld te scheppen,
waar…
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Hier sta ik dan, samen.
Samen met mijn verdriet.
Roep je naam, het is niet eerlijk.
Ik kijk omhoog.
De warmte van de koude wind
Streelt mijn gezicht.
Ik lach naar de stilte in de zee.
Omarm me met de zon.
Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
De dood is...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.579 de dood is
een gebarsten raam
dat breekt
desnoods
in duizend stukjes
de dood is
definitief zwart
een opluchting
voor de man die het al
meegemaakt had.
--gebaseerd op de structuur van Liefde is, Ed Franck--…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Daar zit ze, starend uit het raam
knikt naar de zuster, hoort mijn naam
en in de draai van dat moment
stijgt de hoop dat ze me herkent.
"Dag lieverd, daar ben ik weer",
helaas blijven ook deze keer
haar ogen onaangedaan afgewend:
reeds 't afscheid, tijdstip onbekend.
Onmogelijk haar aandacht te vangen
haar blik blijft onbewogen hangen…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
koud
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.046 sta ik op een afgedankt perron
uit de verkeerde richting
komt een trein: niet instappen
het scherm zegt niet wanneer
er weer een komt
bij het instappen
verspreidt zich warmte
en inkt op papier
zeer wringt zich naar buiten
bij een ooghoek
zout, zeewaterzeer…
een klomp goud is ook maar een mens
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.206 zie de man op de zwarte berg
in silhouet - goud in zijn handen
de schittering doet
zijn ogen glanzen
te veel weelde voor
zijn smalle polsen
een plons
zilver cirkelt
door de bruine poel…
Total loss
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.173 Ja, en dan is daar die foto,
een vrolijke blik in de lens,
een stuk van die oude auto
net zichtbaar boven jouw haargrens.
Van jou niet de mooiste foto,
die staat daar op de boekenkast,
maar jij en die oude auto,
niets heeft zo bij elkaar gepast.
Ja, en dan kijk ik naar die foto,
hoor de stem van de verkeersagent,
total loss zijn man en…
In de wolken..
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.689 Blauwe lucht
bedekt met wit.
Met wolken
waar verhaal in zit..
Mijn moeder daar
die naar me lacht..
Vanaf de aarde
zelf bedacht..
Mijn vader met
z'n glaasje bier..
Het lijkt net echt
zo vanaf hier..
Ik maak ervan
wat er niet is.
Dat wat ik hier
beneden mis..…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Is die zoen van jou wel echt?
Die hand, die lach?
Ben je werkelijk zo aardig
Dat iedereen je mag?
Was dat geen zenuwtrek
Die je onrust haast verried?
Ligt er onder deze maskerade
Een diepe leegte niet?
Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?
Ligt het soms verborgen…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…
Amor Perdido
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.507 Alhoewel ik heel veel
van de Sierra Bermeja houd,
aarzel ik
er weer naar toe te gaan.
Ik herinner me
de bloeiende citrusbomen,
de vrolijke zwermen
van gouden bijen.
Ik ruik nog steeds
de geur van de
rode bloemen
op de wilde cactus.
Ik houd van de Sierra Bermeja,
maar ik aarzel
er naar toe te gaan
zonder jou.…
in dubio
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
952 Ik sta op de drempel
achter mij de trap omhoog
omlaag naar de kelder
buiten is het gras weer groener
groeizame regen en goede temperatuur
de zon verborgen in gesluierd licht
binnen voelt zo benauwd, elke uitweg
afgesneden, de lucht zwaar als water
in een dikke, volgelopen deken
aarzel weg te gaan of te blijven
liefst alle twee kunnen…
vergeefs de tijd
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.615 al tijden niet meer aan jou gedacht
kwam jij onverwachts tot leven
een samenloop van toeval en wat
waar geen verklaring voor was
de pijn kwam in kilo´s tegelijk
zelfs jouw foto hielp niet meer
in het lijstje op het bureau gezet
met jouw parfum bespoten
dit belachelijk ritueel hielp
in zijn onbeduidendheid
je was er nog als flardje mist…
Lapidair 22.1
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
841 Al heeft hij mij verlaten
ik hoef niet ledig heen.
Wat wij aan taal bezaten
gaat mee als zonneleen.…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Ik kijk naar de man die, ineengedoken,
in zijn stoel zit, de ogen geloken;
zo klein lijkt hij nu, met zijn grijze haar,
in zijn pantoffels, en ook zo breekbaar.
Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 Een eeuw lange slaap regeert
prinses met roze zachte borsten
immers altijd bedekt geweest
Het scherpgepunte spinnewiel
de druppel bloed die valt en viel
Een prins hakt zich door het struweel
zijn witte schimmel hinnikt vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast…