Alle inzendingen over liefde

Het zoethout in je ogen bijt ik langzaam af ik wil nog heel lang kauwen op de liefde die het geeft. Je ogen stralen helemaal met de blik op mijn ziel ik vertrouw het volkomen daar dit zoethout alles heeft.…

Voelbare trots als de paleiswacht van de kalief, bemin ik je wisselende gedaanten door sluiers omgeven. Mijn veroverde hart leest de liefde in je sprankelende ogen, gescheiden van je versluierde lichaam. Telkens weer begint mijn hart sneller te kloppen als mijn ogen zich met jouw beeltenis verbinden. De eeuwig zingende stemmen van reine…

Wat wil je me laten zien Je ogen zijn geen geheim voor mij Noch je lijf Jouw zacht geurende strelingen Je lustopwekkende bewegingen Jouw prachtige liefdesspellen Nu Een avond kaarslicht wierook En muziek Die heerlijke dans Lichtmistig vlamt `t licht Over glanzende benen En ja die ondeugende blik Zachte lach Je vlakke warme strelende hand…

ik lief je ik droom je ik zie je ik dans je ik kus je ik omhels je ik ruik je ik praat je ik hoor je ik voel je ik duw je ik verdriet je ik ween je ik derf je ik verlies je ik haat je ik had je liever lief…

hij was kunst zijn handen vlochten steen tot transparante vormen in het raken aan de hemel schiep hij schoonheid uit de tijd zijn bereik dacht grenzeloos als god kritiekvol voor de onderdaan tot de spiegel naar hem keek een bleek gebogen man met imitaties in de hand het was geen kunst slechts replica’s van reeds gebaande wegen…

met de straten aangewit en gekranst in woorden van verrukking sneeuwgelokt bekruip je mij warmte isolerend tot in het diepste van mijn ziel geluk vibrerend in gevoel van verstandhouding en wederzijds respect in de mist van onze herinneringen houden wij elkander vast los van toen en opnieuw beginnend zullen wij…

De klok mikt zijn kleine wijzer op middernacht Ze kleurt de hemel in in mijn hart als ze naar me lacht Helder wit blikt het maanlicht gericht door het open raam zodat een zucht zomernachtlucht haar ziet staan Het morst haar haren over mijn schouders Laat haar mond aan mijn lippen hangen Mengt haar parfum met de kracht van…

In de dageraad van het noorden Was ik op zoek naar jou Was ik op zoek naar woorden Omdat ik van je hou In de dageraad van het noorden Liep ik langs de velden Liep ik zonder woorden Terwijl ik sterren telde. Aan de donkere hemel zweefde het licht Golvend in het groen Golvend in het zicht Een mysterieus visioen Ik volgde het licht dat…

Je leven is angstig klein als je het niet wil delen. Maar elke kleine liefdevolle expressie naar een ander maakt je leven zo groot als een oceaan…

je schoot het vliegen neer in een tuimel van rood bloed de vlucht schrok op vloog weg op de echo van het schot een hoopje veren in het gras het lijf doorzeefd met hagel is wat bleef je schoot het vliegen neer en bindt de poten op nu poets je het geweer jij laat geen veer…

met gestrekte armen draag ik haar boven mij uit de handen in haar zijden amper gesloten ogen zoeken blind de vogels in een blauwe lucht wil haar door engelen laten begeleiden lang sluikhaar valt gespreid over mijn schouderbladen zelfs dieper naar de onderrug als een zoet tapijt dat een zachte verleden liefde draagt om later in verloren…

Je eerste liefde zul je nooit vergeten, Je eerste liefde staat centraal je eerste liefde, moet je weten, zijn de eerste stappen op het grindpad wat later heel normaal een mooi geasfalteerd pad wordt. Omdat je leert van je eerste liefde!…

Als ik het dan niet meer weet kom je in een droom en legt uit in woord en gebaar waarom het mis moest gaan waar het breekpunt lag dat al jaren eerder begon toen de barsten hielden we nog praatten met elkaar…

verdwaald in niemandsland groette mijn hand de wolken in hun door de wind bijeen geveegd verband lege einders keken terug zonder de ogen neer te slaan en voeten maten passen in het zand zonder te gaan mijn menselijkheid had afgedaan werd niet gevoed toch heb ik jou ontmoet in niemandsland mijn broeder jij maakt alles goed…

Ze zijn er altijd Wat ik ook doe Vliegen maar rond Worden nooit moe Hoe ze daar komen Ik weet het nog goed Het is begonnen toen Ik je net had ontmoet Ze zijn toen blijven hangen En hebben mij toen gegeven Wat ik al een tijdje Miste in mijn leven Speciale gevoelens Kriebels, tintelingen Door mijn hele lichaam Zelfs tot in de toppen…

Ons leven bruist Elena op het klavier dat ik bespeel... Maak mijn handen los zodat wij kunnen zingen van jou... Mijn onaflatend refrein Maak mijn vingertjes los Zodat jij mij herinnert Aan de ontroering Van onze eerste bezegelde kus. Laten wij onze dagen bejubelen Als sterren en maan... Als druppels tot water... Van zon tot warmte.…

Bij jouw kunst ben ik altijd sprakeloos. Want achter alle vormen zie ik je onzichtbare artistieke hand: In elke zonnestraaltje in dit witte landschap zie ik je oogverblindende gouden licht. In elke sneeuwvlokje zie ik je dartele vreugde. In elke sneeuwpop zie ik je kinderlijke enthousiasme. In elke schaatser zie ik je sierlijke vleugels…

Zoals de zon opkomt en een plant zijn bloemetjes openslaat Zo hoor je je te voelen als je ’s ochtends opstaat Zorg dat elke nieuwe dag van het leven door jou stevig wordt vastgegrepen zodat het niet aan je voorbijgaat Stevig vastpakken en vooral niet meer loslaten Want wanneer het tijd is, zal het zelf wel losraken Je ligt 's nachts in bed…

Ik kreeg als fotograaf van een mannenblad Op de KamasutraBeurs een warm onthaal Maar kwam echter voor de Darkroom ditmaal En nam wat foto’s van dat donkere gat Zo’n Darkroom ziet er van binnen gelikt uit Al zie je op mijn foto’s helaas geen fluit ------------------------------------------------------------ …De ChristenUnie in Utrecht ziet…

je ogen waren warm gekleurd ze straalden als je keek de modetrend was blauw en groen het donkerbruine maakte je wat bleek je lippen spits gekruld door humor en een volle lach ook hier viel jij weer uit de boot men zag ze liever vol en rood parmantig stap jij door het leven je lengte door jouw genen aangegeven het schoonheidsideaal…

Altijd, altijd ben jij daar. Met een luisterend oor, een troostend gebaar. Je warme blik op mij gericht. Ik voel het gewoon zelfs met m'n ogen dicht. Die blik die zegt: "zonder jou ben ik niet compleet". Iedere vrije minuut wordt aan "ons" besteed. Het bouwen aan onze toekomst, ons nieuwe leven. En voor dat doel…

vertel mij van rozen zij ruiken naar de gunst van een teder hart laat mij luisteren naar het timbre in het zuchten van je zoete stem ik voel je huid als warmte gemodelleerd in een sterrengloed je heupen dragen de contouren van een laan vol vlinders niets ontgaat aan mijn ogen zelfs niet de pas in een tred waarop naar mijn ziel wordt…

diep is de oceaan vurig de branding hij leest zij leest golven huizenhoog hij schrijft zij schrijft letters in het zand hij lieft zij lieft in oneindige tederheid hun omhelzen…

mooie roos laat je niet knakken door de giftige afvalsappen uit de blik die naar je kijkt jouw bloei kent nog een eindeloos respijt in wiegen op de wind het krijgen van een kind gegroeid door zon en licht de plicht van dorens rond je stam toen jij gedwongen afstand nam hij moest bukken om jouw roos te kunnen plukken maar heeft tot…

Straks in de lente Met de adem van de winter En de belofte van de zomer Ons samenzijn er nog is Dan beklinken wij Het ontwaken van onze relatie En omarmen wij de liefde Het wakker worden uit een droom Van angst en terreur Hebben wij dan achter ons kunnen laten En dan? En dan kunnen wij eindelijk DANSEN…

Je oordelen zijn de vensters waardoor je de wereld bekijkt Die glazen dienen af en toe eens goed gewassen te worden anders laten ze geen licht meer door.…

Heb je zien huilen zonder tranen Hoorde je schreeuwen zonder geluid Voelde je al hoe het leven kan tanen Ben je gekweld ben je gefnuikt Ben je al duizend keer gevallen Gekneusd en bebloed weer opgestaan Schrok je ervan hoe de stilte kan knallen Door tranen bewogen de mist ingegaan Heb je gevochten gehaat en vergruizeld Benijdt en vergiftigd…

ze straalde als de zon toen ik haar voor het eerst ontmoette en in haar omhelzing smolt ik als een sneeuwpop wellicht een tikkeltje jaloers wat al te bang dat zij mij zou bedriegen - maar ik wil haar echt met niemand delen - heb ik haar in de kelder opgesloten daar werd ze bleek en trillerig van en later zwart en zo onsamenhangend nu weigert…

zwijgend is de stiltebloem geplukt haar blaadjes drogen sprakeloos op stenen van geluk het groen monologenblad rust zacht met rode dialogen en stemloze woorden op het spraakwatervallenpad ze was uitgebloeid en geeft de vrucht van rust weer terug aan het geheel waar decibellen groeiden in de chaos van teveel…

Wanneer de mist is opgetrokken zie ik de contouren van jouw gezicht dan lijk je steeds wat dichterbij en leef ik weer in helder licht Wanneer de mist is opgetrokken en ik mijn eenzaamheid weer overwin dan leef ik naar het daglicht toe en daar geef jij mijn leven nieuwe zin Wanneer de mist is opgetrokken dan voel ik mij zo dicht bij jou…