Alle inzendingen over liefde

stilte is geen kunst als zij het podium eist voor enkel monologen de schaduw mist van in het volle licht gespeelde dialogen applaus ontbreekt de heerser op de planken in zijn megalomane janken stilte wordt tot kunst verheven als de mens vertrouwen aan zijn medemens kan geven…

De wind waait om me heen koud, gurig, met kracht jij verwarmt me meteen al klinkt je stem zacht.…

Laat me je lezen, niet als een boek maar als zachte poëzie, waarin het allermooiste van jouw luister, in woorden is opgeschilderd, waarin opgetekende metaforen de kleurige bloesem dragen, die zo bij jou past. Laat me je lezen in ondoorgrondelijke woorden die spreken, over jou, jouw schoonheid jouw jij, over jou in jouw bloei.…

je ligt in wit gesluierd kant je vingers in een knuistje je adem wolkt vlak langs je hand met kleine rimpels in je huidje ik zie je dromen onder wimpers komen ze schieten razendsnel voorbij hoor je zuchten zie spanning vluchten als je je keert op de andere zij langzaam gaan je handjes open kleurt je mond een rode lach ik zie…

Ik ga altijd met zijwegen kom nooit eens op rechtdoor zie nergens een richtingwijzer loop zelden in een anders'spoor ik kom vele dingen tegen maar nooit waar ik wezen wil misschien is dat wel de bedoeling daar stond ik eigenlijk nooit bij stil mijn voeten gaan gewoon vanzelf ik zie voortdurend om mij heen waar ik nu weer zal belanden…

Mijn verlangen is te zijn... zoals ik ben wij zijn een 'Hij' ik houd van hem en hij van mij men oordeelt snel alsof dat werkt maar ik geef niet op ik blijf sterk.…

God is Liefde God is Licht God is een boom God is een gedicht God is dat kleine meisje Dat daar loopt; dapper en alleen God is die man met dat ongelukkige been De man die steelt Weet niet dat ie God is De man die moordt Moet nog een aantal levens voort Velen leven in onwetendheid Het is daarom, dat de mensheid lijdt Als iedereen…

het is goed een vent te zijn geen grootspraak steeds een duidelijke lijn waarom maak je anderen zo klein door het verschil uitgebreid te illustreren je talenten opzichtig te etaleren jouw uniciteit in vergelijk te extraheren jij bent pas vent als je het respect en bestaansrecht van anderen erkent…

ik nam de moeite zet een stap in je gedachten kluwen wollen gedachten verward en verdwaald koude tijden warme gevoelens ik nam de moeite je aan mij te binden aan de levenslijn touw, als teken van verbinding heel even heb ik je leven in mijn handen ik nam de moeite geef je ruimte en stilte om jezelf te ontdekken vragen vragen om…

Kom je naast me liggen, Je lichaam dicht tegen me aan, Samensmelten tot één. De tijd vergeten, Alleen wij tweeën hier, Verder niets dan de stilte van jouw ademhaling, mijn hartslag. Kom naast me liggen!…

Tactisch is de liefde niet Want zo bloeit ze niet open Ze is er vrij en havenloos En leeft er van het hopen Als je haar zoekt je vindt ze niet En lijkt écht niet te vatten Pas als je denkt ach laat het maar Dan trapt ze op je hakken…

Ik was de gróte Minnaar zonder ruste, Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven, Jeugdig omklemmend in een stórm van beven Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste, Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven: Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven, Dán wijl ik…

Jouw wit en jouw kleuren zijn geurig en maken me blij: ik hoor zachte violen, snuif zachtzoete geuren ‘k zie velden met roosjes erbij Soms echter dan kan het zomaar gebeuren: zwart neemt de overhand, het donkere duister brengt tranen en pijn en verdriet. Laat mij je toch leiden, ik wijs je de weg: sluit gerust maar je ogen grijp gerust…

Popel de popel ik kom er geslopen De smile op mijn smikkelke kan je niet zien Mijn wangetjes groeien het idee van het stoeien En 't geluid van mijn hikje dat stopt bovendien Mijn vleugelkes trillen de kerk ik wil zingen ! Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten Al begrijp ik nog steeds niet…

Ik zoek de woorden, de woorden waarmee ik kan omschrijven, wat ik voor je voel. Ik zoek de woorden, waarmee ik kan vertellen hoe ik over jou denk, waar ik al die tijd mee zit. Ik zocht de woorden maar toen ik ze had gevonden, viel er niets te zeggen want jij en ik horen niet bij elkaar.…

al wordt de liefde vaak verguist toch zal het licht waarin zij huist tot in alle eeuwigheid bestaan…

het is geen vragen maar uitdagen jij laat me dansen op een koord zonder net trekt aan de touwtjes ben jouw harlekijn armen en benen gelijk de lach is mijn pijn als de teerling is geworpen en mijn geluk is op zullen jouw armen mij niet langer vangen dan breekt het touw de harlekijn ligt stil verlaten in de hoek een stukgelezen…

Het kan raar lopen. Gisteren nog droomde ik dat ik door het sleutelgat mijn huis uit stapte zonder kleren aan om me te baden in de plassen langs de straatkant eerst zonder door te hebben dat men zich verzamelde om mij en naar me keek. Raar lopen kan het. Gisternacht van schrik ontwaakt en schaamte, en zoiets geks nog en vannacht…

Ik zal je schrijven Als ik voel dat je er bent Ver weg Maar tegelijkertijd zo dichtbij. Mijn woorden zou je lezen En weten Dat ik tijdens dat moment Zoveel liefde voel Terwijl je naar dezelfde maan kijkt.…

Wil je aan het wolkje aan de blauwe hemel vertellen dat je mijn vurig verlangende hart met grote verwondering hebt gezien? En vertel ook dat mijn gloeiend verlangen is verdwenen in een grote wolk van vredige stilte.…

ik plet niet wat mij ongevallig is maar smeed liefdevol het rond de smidse is het atelier waar ik met balg en vuur mijn passie vond met lederen voorschoot hamers en mijn tangen een volle waterbak waarin de ijzers sissend hangen mijn kunst kan alle tijd trotseren oud roest is de perfecte laag tegen verder oxideren…

Lees,... lees het nog eens en word stil... je bent op weg naar de kern los van alle woorden en draag mijn gedicht de hele dag met je mee Laat het spreken tot je hart Elena en niet tot je verstand... Dan pas wordt Jehovah nabij en niet veraf een bron van "VREUGDE"…

waar vale lucht zich buigt het koufront dwingend onder warme lagen kruipt tasten winter en de lente naar elkaar valt sneeuw in harten van narcissen en krokust blauw de zon toch wordt het spel snel door de warmste adem overheerst gewonnen door het licht de winter zwicht en lente triomfeert…

keer op keer roep ik je op zolang de harteklop mijn handen stuurt met mijn muziek lukt het je uit de winterslaap te wekken te laten nestelen in ongesproken taal mijn adem, maar vooral ook het verhaal, waarvan de tekst voor eeuwen is geschreven je te verleiden met de klanken intonatie, passie, dynamiek voor luttele minuten even samen…

jouw aard van natuur voedt als liefdespriemgetal geheel mijn wezen…

Als twee hartjes zeker zijn van elkaar... Zoet en zeker is de glimlach thuis...…

“Uw operatie verliep helaas niet goed Het linkerbeen was hevig geïnfecteerd Nadien bleek het rechterbeen geamputeerd Waardoor u dus zonder benen verder moet“ “Uw aanklacht maak ik nu dus ongedaan omdat u geen been hebt om op te staan“ --------------------------------------- …Peruaanse doktoren hebben per ongeluk het gezonde been van een…

Het is nacht en buiten is het stil ik heb het koud en alles lijkt zo kil. Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan waarom heb ik ons dit aangedaan? Nu weet ik wat er met een gebroken hart wordt bedoeld nooit eerder heb ik zoveel pijn gevoeld. Slapeloze uren, hoelang gaat dat nog duren? Slapeloze nachten, dat had ik toch kunnen verwachten…

weer schijnt maan zijn bleke blikken vol in het gezicht donkers gangbaar wordt nu opgelicht duister flipt in overvloedig argwaan waar stilte loerde dreigen ongemoduleerde klanken met een naderend paniek het volle maanslied klinkt en op het scherpst van de snede vieren jager en de prooi het lichtend heden…

Hoe stil is het ontwaken de wereld wit en ongerept traag komt mijn geest tot leven treuzelend kom ik uit mijn bed. Gedachteloos wil ik zweven in luiheid en in rust zo wil ik de dag beleven tot de maan de avond kust. door de stilte komen kind,ren klein lachend, ze hebben dolle pret de droom die ik even had die....heb ik uit mijn hoofd…