1009 resultaten.
De Zucht naar Onwetendheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.247 April 1892…
jarige job - van harte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 als jarige vent sta je daar dan
een krachtig mens vol levenslust
naast de rots en trots in jouw branding
die jij jouw liefste lief noemen mag
met haar reis je de reis van het leven
als minnende man en liefdevolle vader
avontuur, dat zit jouw in het bloed
is het niet als ondernemer ondernemend
dan wel een verkenner van de wereld
die nu ook…
Thuiszorg 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
788 Ooit had ze een naam,
familie en status.
Nu lepelt ze
hapjes vla
van een onzichtbaar bord,
kauwt op een breinaald,
verstopt wc-papier
onder haar bed.
Zijn ramen bedoeld
om te zien
dat deuren open kunnen?
Ze weet alleen
dat ze van haar tas
af moeten blijven.
Dan fluister ik haar naam.…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Wij zijn in oorlog met een gevaarlijke vijand
we noemen hem Corona of Covid 19 naar
't ons belieft, hij die ons heeft gegrieft door
ons land aan te vallen, talrijke slachtoffers
zijn er al gevallen
De overheid heeft ons
in bescherming genomen
veiligheid
maatregelen genomen om
de vijand op
afstand te houden
Wij zijn in quarantaine…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 In maart en april bloeien de longkruiden.
Met blauwe bloemen tot aan violetblauw en roze bloemen.
Deze kruiden bloeien dus vaak tweekleurig.
Ook ik ben tweekleurig.Maar alleen blijven mijn bloemen
bewaard in die twee kleuren onder regenhemel en in donkere boshoek.
Met mijn worteltakken in een spons. Vol water.
Bent u een soepkruid?…
De Achttien Doden
poëzie
3.9 met 523 stemmen
63.046 Johannes Smit (30 jaar), monteur
8. Frans Rietveld (36 jaar), slijper
9. Leendert Langstraat (31 jaar), machinebankwerker
10. Jan Wernard van den Bergh (47 jaar), slijper
11. Albertus Johannes de Haas (37 jaar), metaalgieter
12. Reijer Bastiaan van der Borden (32 jaar), hulppolitieagent
13.…
Poëzie op Pleintjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Dag mooi pleintje
Wat ben je ver
Vanaf mijn balkonnetje
Snuif ik je lucht
Adem ik je licht
Was ik een vogel
Dan was je dichterbij…
De EO, de Evangelische Onderwereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Het is zondagmorgen 9 februari 2020
ik zing mee met
'Nederland zingt'
op de televisie NPO 1
ik ken alle teksten
ken alle woorden
mee-galmend denk ik,
voer ik mijn zijn terug naar
de begintijd van de EO
midden jaren 70
met Directeur Bert Dorenbos en
Dominee Willem Glashouwer
die gretig neermaaiden
wat boven hun goddelijk
gelovige…
Rijmelaars ei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 Hier volgt een mening
voor jou en voor mij
't is mij om het even
of een bloednieuw leven
een lucas - een hij -
of marieke - een zij -
een nazaat van rij
neveld wordt,
't hoort erbij
Ach, iets te voorspelbaar
dit rijmelaars ei
was 't maar vast juni,
dan was 't weer voorbij
Gelukkig zijn wij
weer een paar dagen vrij
als Hemelvaart…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst,
in niemandsland.
Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef…
Stemvee(ks)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant
___________________________________
"Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen
Dat men mij ziet als leider, niet als wicht
Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht
Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
Femina formosa
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
571 Mag ik met je mee op reis
in tachtig dagen om de wereld,
Femina formosa
fresco terra cottia
Bacchante dionysia
Pompeïca vesuvia?
Ben dol op going global
not by plane but overland by rail
around the whole wide world
while reading dickens' wintertale
Ben tuk op girls in Kyrgyzstan
Azerbeidzjan en Abu Dabi
Kuala Lumpur, Abadan…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 De weg van de Verlosser,
de weg van het leed:
een hoogvlakte van geluk.
27-30 oktober 1917…
Elegie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 de soldaat
die sterven gaat
wacht
in de nacht
het inloopgraf ligt klaar
de modderlaarzen wegen zwaar
in niemandsland daar huist de dood
de aarde is er zwartgebrand
het kraterwater donkerbruin tot rood
geen struik geen boom
maar woekering van prikkeldraad
de horizon vlakbij
en heel ver weg de dageraad
soldaat ik groet…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 van nature ben ik niet
zegt de wetenschap
aanhankelijk lief en sociaal
door de eeuwen heen
in het script van mijn dna
zijn er fouten geschreven
niet meer of minder is het
aangeboren een beperking
aldus zeggen de geleerden
een foutje in het systeem
die aan baasje en bazin
trouw zich verbinden laat
een open gezicht denk ik
met een zonnig…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
waaks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 de kop geheven
schuin omhoog
zijn oren spitsend
waarschuwt hij stil
tot daar dan
mag jij gaan
verder komen
moet je niet
de staart strak
hoog en staand
zijn lippen krullend
blaft hij grommend
waar je bent
moet je blijven
waag het niet
hier te komen…
zebra
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 statig fier de kop geheven
kleurt zwart wit de zebra
met gerechte rug
zoals zij baken is
van hier naar daar
voor een veilig pad
de aandacht trekkend
lonken lichtend wit
van hier bekeken
daar haar strepen
waar het zwart niet is
aan de overkant
het leven verlangend
leidt zij blind vertrouwd
ons tussendoor de wielen
die verschil maken…
haan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 vurig rood gekamd
wakkert hij de wereld
bij het sterven van de nacht
met gekraaide boodschap
over weer de geboorte
van een nieuwe dag
majestueus deftig
de veren schuddend
poot hij vinnig dan
zijn territorium doorheen
zegetochtig klokkend
de hennetjes lokkend
zijn doen noch zijn laten
sporen het vermoeden
van diep verlangen
naar…
papegaai
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 een verfstreek is het
de dagen kleurend
die tong verend
fluitend zijn gezang
van jong tot oud
tot aandacht lokt
stok geketend
om attentie vragend
zit hij kort gewiekt
in goud gevangen
verveeld gekooid
zijn noten snavelend
krauwend snauwend
vermaakt hij het publiek
kaatsend echoënd
wat het gehoor kletst
zich stilletjes vragend
wie…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 luisterend bij het raam
hoor ik in een boom
met op de achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd…
gup
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 hartstochtelijk kijken
kinderen klein
het kleurrijk krioelen
dat achter glas
eieren levend barend
miljoenenvisjes doen
vertederd kijken
de eigen guppy’s
ook de ouders groot
die zij kozend lief
uit rivieren hartstocht
het leven schonken
hun telgen kijkend
zouden stilletjes zij
hen vereeuwigen willen
als die missionarisvisjes
veilig…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 wanneer in voorjaarsgras
dartelend wij de lente boden
dan nog zijn wij schattig
boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hooghartig als een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 zoals mensen paadjes maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid…
wesp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 met regen aan de luchten
vliegt hij vluchtend
waar muggen hangen blijven
naar het huis en raat
waar met slanke taille
hij de vorstin wachtend weet
die ondier kauwend klagend
het werkvolk ordonneren zal
hem wacht geen min
geen bijenkorf met zoet
want eens in de kolonie
zijn kop gestoken is
trekt hij haar klappen
zoals hem de jampot doet…