Alle inzendingen over emotie

1259 resultaten.

Sorteren op:

Moe

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Ik ben moe Moe van het feit dat Ik mijzelf moet verdedigen Moe van het feit dat Ik anders word aangekeken en aangesproken Moe van het feit dat ik niet kan vechten, te laf Of wel ga vechten, te agressief Moe van het feit Dat mensen niet willen zien wie ik eigenlijk ben, of wie mijn broeders zijn Moe van het feit Dat ik een…

Schaamte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt Een gevoel dat ontstaat, wanneer…

EERSTE GOUD?

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Langzamerhand vervaagt de prent van winter De sneeuwrand van winter door autoband gewist Een list van vorst niet voor de hand Ik heet de hazelaar welkom 'het eerste goud' van lente.…

A'dam IN MAART

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Maart roerde z'n staart wolken hingen boven de stad het hoofd zwaar Het is waar het weer is -zelfs door een weerman- onvoorspelbaar Wind speelde met licht venijn met jas en das ...tijd voor wanten De rondvaartboot zwaaide en zwenkte had slechts 'n handjevol klanten Maar voor mensen 'uit de provincie' 'beneden de grote…

Haat

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Wat is haat? Woorden zo grof Uitgesproken uit woede of het verafschuwen van iemand op een hogere graad Een woord zo vol van betekenis Maar vier letters groot, ter tegenstelling Toch voor velen een kwelling om dit te horen, soms al na een kleine ergernis Duidelijk onderschat Wat het manifesteren ervan aan schade geeft Uitgesproken alsof…

Troost

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
ik kus de tranen van de onzichtbare man die voor mij staat zijn grieven lijken ondoorgrondelijk of toch de hemel breekt open en kleurt het antwoord langzaam blauw…

Verwachting

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
Je gulheid wijsheid blijheid je kracht wat men ook van je verwacht je lacht.…

STRATEN EN STRAATJES VAN ZUTPHEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ze vullen de gaten dichten de gaatjes In de straten en straatjes van deze Hanzestad Ligt te blinken aan 't water in vroeg lentelicht Ik vervat de IJsselstad in een gedicht geniet vooraf met mijn ogen op Zutphen zicht.…

TUIN....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
Een hof,een tuin onkruid,kruiden kruipen door en langs groene grond Ze geuren na een zomerse bui na mist,na dauw door zonlicht aangeraakt Ze maken het ...bont een overvloed aan bloempjes,bloemen Niet allen ken ik bij naam kan ik zomaar benoemen Door de Schepper zijn ze voor mijn oog? mijn neus?mijn vingers? gemaakt.…

Gezanten... van kleur en licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Nog fladdert kleur tussen bloem en blad blad en tak Door een wak in de wolkenlucht schijnt mager de zon Valt het schamel licht op een spin die z'n web spon aan de rand van het dak met de regenpijp verbonden Vlinders? ze zijn naar elders gezonden gezanten zijn 't van kleur en licht.…

Amsterdam....het Mekka.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Je zoekt je hele leven je hele leven lang Vaak ben je bang bang voor het boze? Levenslang bang voor het kwaad in de mens Op straat in een steeg op het pad langs de baan Je hult je in een harnas verbergt je in het zwart want bang voor hen die uit de maat lopen Een andere levenswandel gaan of maken Vuurspuwende…

Festijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
Een woestijn van woorden waar iedere korrel anders uitgesproken wordt ze liggen daar, hoe kan het ook anders, als los zand aan elkaar ze worden ieder de wereld ingeblazen zullen zelfstandig verder razen en maken de mooiste refreinen op allerlei dubieuze dan weer reuze festijnen.…

Leegstand....

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Ze staan leeg badder-en zwemseizoen nog niet begonnen Zon heeft de aarde met prille lentevingers aangeraakt Ze vragen om wielen wielen van fietsen Kijken uit naar fietsers die een rustpunt aan deze plas zoeken Binnensmonds even vloeken want ze staan er nu wel: onbewaakt.…

Blauw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
ik doop mijn ganzenveer in een inktpot vol tranen waarmee ik verzen schrijf in de blauwe winterlucht over hoe we samen dansten ondanks het hebben van vier linker benen zwierden en zwaaiden we niemand dacht aan later want al wij hadden was het nu twinkelende ogen, jouw koude handen warmend in de mijne samen opgaand in een sterrenstof…
LadyLove19 januari 2016Lees meer >

Oorlog in m'n kind?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Kind... ik wil oorlog uit je hand trekken,kom Kind.... kijk niet om het verleden vol vete,strijd Weet.... dat ik daaraan dagelijks lijd steken in m'n hoofd Weet... ze hebben -bij herhaling- de vrede beloofd Maar... voelden noch schuld over bom noch granaat over wonden noch dood Kind... ook in jou zit al oorlog want…

geluk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
geluk is kostbaar geluk is breekbaar koester de dagen waarin je je bij vlagen laat drijven op het ongrijpbare gevoel dat geluk heet…

Aarden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Kronkelende wortels in de aarde zoeken naar dat wat vruchtbaar is Veranderen in diverse soorten grond dat wat zichtbaar is doet onecht aan Buigzaam zijn de wortels in de bovenste laag grond. Los zand voldoet slechts wanneer de zon van boven voedt, de dauw het zichtbare aait en stralend licht voor een glinstering zorgt. Schemer vervaagt…

Naak ik iedere morgen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 868
ze braken in hoorde de sloten kraken van mijn afgeschermde dagen in het leven hier had de muren zelf gesteend gehouwen uit gevoel dat daglicht niet kon dragen want spoken uit de nacht wisten het stollen van de specie jarenlang nog te vertragen ik fundeerde met mijn twijfels en een veel te grote mond die constructie bleek ook…
wil melker18 november 2007Lees meer >

Armen Ziel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Kijk ze gaan en kijk ze staan. Hand in hand of hand in zak Hand aan arm, soms één, soms twee. Soms fier en sterk, soms nonchalant. Soms dapper als een wachter. Soms treurig, slap, of zelfs verlamd. Soms goed verstopt in zwart of rood. Soms naakt en vrij, de schil ontbloot. Maar staar je niet blind, op bot en vlees en pees. Want noch…

in vino veritas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
je schonk me grote glazen mooie volrode wijn we dronken en genoten maar gelijk de bodem kwam jouw waarheid de nasmaak was wrang en ontnuchterend maar verhelderend ik sta weer op twee benen…

Weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Wegwijs ben ik er niet ken er bos en akker Waarop mais de overhand geluk tot in de kolf Hier geen korenwolf wel haasje-over die haken slaat en er vandoor gaat Wegwijs ben ik hier niet rechtdoor? afslaan? mijn weg..... hoe..te vervolgen met wie raak ik aan de praat? over de weg.... die naar Rome gaat?…

Ark van Noach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Ark Hier voel ik me in een ark de lucht, de zee Voert me mee door duister over sinister baren het is er varen... met mezelf als baken, kompas 'k weet me onder daken Bedekt door dak,deken en laken al is het.... met 't hart in de keel.…

Weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik zal mijn weg gaan mijn weg vervolgen de bocht in gaan Misschien uit de bocht vliegen niet jokken, liegen Ik zal mijn pad gaan boos soms zelfs wel verbolgen Want het pad blijkt niet altijd geeffend .......vrij baan Zon noch maan zullen 'n onbegaanbaar pad ...immer verlichten.…

Onbezet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Het bankje is nog onbezet het staat er als een invitatie En ik ga op de uitnodiging in want zonlicht heeft haar koelte verdreven in m'n benen zit te weinig leven om door te wandelen langs het herfstig pad.…

Geamputeerd

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
In de doorwaakte nachten was de liefdeloze leegte schrijnender dan ooit geamputeerd van mijn demente maatje huilde in stilte mijn gewonde hart de innerlijke kracht die ik eens bezat werd mijn grote kwetsbaarheid want in de schuchtere ochtend voelde mijn kussen nat…
Anneke Bakker14 november 2016Lees meer >

Angst psychose

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 482
is er nog iets echts dat je kunt vasthouden voelen of het warm of koud is er iets dat communiceert contact maakt ons het gevoel geeft dat we leven en nog steeds bestaan vooral het weten dat wij niet alleen zijn die angst is een psychose aan het worden te horen en zien in alles om ons heen dat steeds meer aandacht vraagt…

Eeuwig verlangen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Versluierd in saffierblauwe zijde dwalend in schijnsel van halve maan spelen broze vingers met licht rapen droomgedachten bij elkaar Een stilzwijgend eeuwig verlangen brandt diep binnenin haar getergde ziel Zilveren tranen verdwijnen in het maanmeer dat al haar geheimen kent Zij knielt in dit stil gevallen landschap strooit rozenblaadjes…

Wind- en tranen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Ze kuste m'n hoofd, neus en wangen blies wat door m'n haar kreeg een stil verlangen m'n hoofd niet te bewegen. De tranen die zich een weg baanden langs m'n kin en verder neer droogden onderweg zodat ik telkens weer dankbaar omhoog keek. Ze kuste m'n hoofd, wangen en kin 't was de wind, die: de tranen opving.…
Johanna26 februari 2017Lees meer >

Onder elke laag gesnipperd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Laag voor laag gepeld bedolven door emoties verbrokkeld het zicht.…

Glorie

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.862
Het is weer helemaal genieten. Zo zou het altijd moeten zijn: licht en vredig dus, alsof alles ineens voor altijd en nooit weer is. Geen lengte van dagen, geen gevoel van weg te moeten en te huilen. Nooit gaat meer iets voorbij. ------------------------------- Uit: 'Klein Diorama', 1974.…