4156 resultaten.
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 Mijn man verliest zich al te vaak in woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden…
Een onbekende dag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
552 dan is er zo’n dag
waarin gevoelens de stilte treffen
het beseffen
te zijn gedreven
naar een gesloten lijn
niet ten volle mens te kunnen zijn
hoe energiek ook
gevoelens van binnen
hoe dan te beginnen
klanken blijven verborgen
in een onbekend verhaal
geschreven in een vreemde taal
laat mij slapen
als het bloemenkind
tot ik…
Vleugelnachtjes, zachtjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
489 schenk mij het vertrouwde
mijn leven, mijn lief
je weet, ik ben zo’n dromer
als een stille voorjaarsvlinder
altijd fladderend op weg
zoekend naar een zomer
naar het vergeet-mij-nietje
de verscholen dapperheid
tegen de wortels van het rietland
och, laat mij vleugelnachtjes
wangenzachtjes slapen
tegen de schoonheid van je hand…
Levensmoe.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.288 Ik voel me de laatste dagen zo depressief
Ik zie alles zwart en negatief
Ik verzet me er steeds tegen
Ik heb het voor iedereen verzwegen
Ik hou dit niet lang meer vol
Ik word van binnen helemaal dol
Ik zou het liefste willen sterven
Ik ben toch ieders leven maar aan 't bederven
Ik word van dit alles zo moedeloos
Ik vind m’n leven toch…
aan de zijlijn...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 al jaren klop ik node aan de poort
van het clubje erudiete dichters
slimme lieden, eminente stichters
hadden wellicht nog nooit van mij gehoord
ik gaf geen lezingen, ik las niet voor
uit eigen werk op een gala-avond
terwijl ik zo met hen de strijd aanbond,
een strijd die ik dus überhaupt verloor
ik ben niet top: ‘k sta niet op een shortlist…
Treurend rond de wilg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
647 zo af en toe
ben ik solidair
met de wilg in ’t vijverpark
dan treur ik wat
om dit en dat
kan enkel dan verlangen
om met
en rond haar takken
het hoofd te laten hangen
zoek me dan een stekje
een verstopplekje
tussen het blaadjesgordijn
daar, waar
ik in mezelf verloren
gewoon verdrietig mag zijn…
De strandjutter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 zijn ogen op de vloedlijn gericht,
struint hij tussen wrakhout,
wat schelpen en bruinig wier
in een ver verleden verloor
hij zijn hart aan de zee
alleen zijn dromen,
zijn dromen bleven hier
in de kille plaggenhut
van zijn onstuimig bestaan
spoelt eb en vloed
bij nacht en ontij
komt hij weer tot leven en gromt:
de zee geeft minder…
Morgen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
587 woorden die geboren worden
vallen bij het opstaan
in het niets
stralen die me wakker strelen
warmen de ziel
dat is tenminste iets
vogels die voorbij vliegen
al krijsend
in 't ochtendblauw
brengt de morgen mij
naar later
misschien ook wel naar jou…
Het spreekt voor zich
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
615 Ik wil dat het stopt met regenen
met regenen in mijn hoofd
de pijn, de pijn te doorgronden
niet opnieuw deze gang
deze gang te hoeven maken
waar onmacht overwint
het zachtjes ten onder gaan
ondanks het vastklampen aan
terwijl de voorbodes zo duidelijk waren…
Onverhoeds
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 onverhoeds neemt eenzaamheid bezit,
veegt alle woorden uit van binnen,
waardoor niets rest dan...
kille leemte…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
Bord vol onzin
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
555 zorgen zijn voor morgen
pardoes schept ze haar bord vol onzin
bloemen zet ze bij het grofvuil
plant bomen op z'n kop
wrijft droogte uit haar ogen
tuit ze haar perfecte lippen rood
hangt haar jas aan de wilgen
blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…
Woorden voor een kei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 je bent het heimwee
meereizend in ons hart
de stilte die we dragen
in innerlijke lagen
het onbeantwoorde
van die septemberdag
de dag van je
weggestorven lach
je in verlorenheid
koos voor het grijs
toen, ja toen zweeg
voor jou elke vogelwijs
*
ik schrijf in poëzie
onze gedachten dichtbij
breng naar de stenentuin
wat woorden…
Rode maan en mijn fluistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.199 Haar naam is Rode Maan
haar verhaal begon
met....er was eens
en ze vertelt
over een zigeunermeisje
uit de Oekraïne
haar en mijn overgrootmoeder
Antonina
ze wist me zoveel te vertellen
dat ik opeens begreep
de hunker in mijn bloed
naar dansen
naar vrijheid
de ongebondenheid
de muziek, het ritme, het onstuimige
alles viel op zijn plaats…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
Een andere Oma.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
898 Een oma om te gaan logeren
en om kinderliedjes van te leren
Een oma om samen ergens naar toe te gaan
eentje die voor hen altijd klaar zal staan.
Om hen, als het nodig is, te verzorgen
dat zou ik graag willen, al is het maar één morgen
Het doet mij zo ontzettend pijn
dat ik DIE oma niet kan zijn.
Ik hou van hen, ontzettend veel
dat is mijn…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 woorden,
ik schrijf ze van uit mijn dichtershart
vaak komen ze uit de diepte
gelijk de nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend…
Maria ho even
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.017 Vandaag besloot je niet meer te leven
was de grijsheid meer dan zat
had je niets om nog te geven
voelde je je al tijden mat
boekte geen kleur noch vooruitgang
vond jouw bestaan niets meer waard
kon jij de lasten geenszins dragen
verliet deze aarde in sneltreinvaart…
Barstjes
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
691 zelfs de sterkste boom
leeft met barstjes in de stam
gesnerpt door stormvlagen
in grijs getinte, herfstige dagen
of toegebracht
door een ijselijke koude nacht
waarin meedogenloze striemen
in het hout wisten te priemen
maar,
ze zal niet zwichten onder het juk
van verzwarende regentakken
nee, dwars door stortvloeden heen
elk gegeven…
Egoïstisch
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
580 Als de dode sfeer tot in mijn bloed verteert
stolt het monster zich in mijn banen
ik overtref mijzelf nimmer met die diepte
totdat ik stil weer adem haal.
De lach is zeldzaam maar dan wel gemeend
eerlijke kanten zijn goud waard
het ontstoffen moet al te vaak gebeuren
omdat ik wellicht wat allergisch ben.…
Overrompeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 zijn openheid was donkerder
dan zij voor ogen had gehouden
het begon vederlicht
vol ruimte en respect
naarmate hij dichter tot de kern kwam
bleek hij toch niet zo ruimdenkend zoals hij
in haar hoofd rond dartelde
stoïcijns gekleurd zijn kijk
bewolkt de toekomst
was zij zo blind geweest…
Overrompeld
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
517 Overrompeld
zijn openheid was donkerder
dan zij voor ogen had gehouden
het begon vederlicht
vol ruimte en respect
naarmate hij dichter tot de kern kwam
bleek hij toch niet zo ruimdenkend als hij
in haar hoofd rond dartelde
stoïcijns gekleurd zijn kijk
bewolkt de toekomst
was zij zo blind geweest…
Beklijven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
593 het in de schoenen geschovene
valt haar slecht daar ze geen
maat drieënveertig heeft
geweldige leugens ontpoppen
onophoudelijk in een smerig
gesponnen web
waarvan de daadkracht allang verlopen is
hangt de uitgekauwde waarheid
aan 'n zijden draadje…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
856 Om anderen niet te kwetsen,
maakt ik keuzes, laat anderen kletsen.
Om anderen te ontzien,
zeg ik dingen die ik niet meen misschien.
Goed bedoelt maar ten kost van mezelf,
Want wat ik echt wil dat uit ik niet,
Ik maak keuzes zodat een ander geniet.…
Maurice Manda
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
836 Het warme hart
Doet het mijne branden
Ik lees je
Alsof ik je hoor
Dankbaarheid verpakt
In jouw gekozen woorden
Onschuldig maar puur
Voor mij veel te veel
Zo herkenbaar jij
De afgekorte woorden
Ogen prikken
Boven een voorzichtige lach
Afstand bestaat niet
Nu ben ik bij je
In de kern getroffen
Een prachtig geschenk…
Het eindcouplet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 als de herfst vaal
over de velden hangt
mistroostig en kaal
vol van schaduwvlagen
zal ik je dragen
over het verwelkte
treurende bloemenpalet
naar het zoete wit
van rijpe muskaatdruiven
als de dagen korten
de avond vroegtijdig
haar intrede doet
veel eerder dan verwacht
zing ik zacht
dicht ik jouw naam
in een lied, een gebed…
Cherubic Hymn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
547 hoe die ene stem
in echoklanken
zich tot een cherubijnen
lofzang kon verheffen
het stille
droeve plekje
in mijn vragend hart
wist te treffen
alsof innige armen
het wisten te warmen
een blijmoedigheid
in het bijna nacht
de glans van het baldakijn
bracht iets van geborgen zijn
* Bij een Byzantijns Kozakkenlied*…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…