Hartenkreten over algemeen

Het bewijs van je bestaan Is dat je lach Is dat je bankrekening Je hart dat klopt Of een gedicht dat je schrijft Wat maakt dat je bestaat Dansen in de nacht bij volle maan Of naar je tante in het ziekenhuis gaan Wat maakt dat je er bent Je auto die voor de deur staat Of de telefoon die steeds weer gaat En als je er straks niet meer…

Zwemmen in een modderpoel, is en blijft een vreemd gevoel Bevredigend is het niet. Het is alleen rommel wat je ziet. Zal het ooit een inhoud krijgen? Of moet ik maar gewoon zwijgen? ©Schrijfster: Anja Maria Vogel-Vereijken 2007…

Een feit Vandaag beleefd Gisteren vol spanning Morgen een fijne herinnering ©Schrijfster: Anja Maria Vogel-Vereijken 09-06-2008…

Een stem Een stem spreekt Met een inhoud van waarheid Doorweekt van frustratie Niets kunnen wijzigen aan het feit Een stem spreekt Schreeuwend om hulp Geen grip hebbend op een wens Van angst doorweekt Een stem spreekt Smekend om vergiffenis Spijt hebbend met bloedend hart Verdragend het zware leed Een stem spreekt Vol pijn en verdriet…

Als de zon haar stralen heeft verzacht en de uitbundigheid van de dag is verstomd en weer een dag is weggekust geven de bomen met hun onbeweeglijk blad een oase van rust en de nacht alle lief en leed meeneemt in onze dromen wachtend op een nieuwe dag die ons weer jubelend zal verwelkomen…

Niets meer dan te wensen dat er vrede komt en snel, dat er, voor alle mensen, een eind komt aan de hel. Een droom, hoor ik zeggen door mensen zonder hoop. Hoe kan ik ze uitleggen dat ík richting vrede loop. En het zal vinden, ooit, misschien, op een dag. Dan is de droom voltooid, en ik ... ik lach.…

ik zie, ik ruik, ik neem, ik ontluik, ik voel, ik hoor, ik lach, ik stoor, ik huil, ik neem, ik beweeg, ik claim, ik rust, ik geef, ik weet dat ik leef.…

Secondes, Minuten, Uren, Dagen, Weken, Maanden, Jaren, Tja, het vliegt razendsnel voorbij de tijd. Kijk dus vooruit en niet achterom met spijt. Leef het leven, geniet van elke gegeven dag en wees blij dat je zoveel beleven mag. Want als je de mooie dingen vergeet krijg je spijt En denk je achteraf: 'had ik nu nog maar de tijd'.…

Langzaam maar zeker heelt de wond Beetje bij beetje keert het tij Stapje voor stapje komt een mooie toekomst dichterbij…

Ik lachte niet om de dichter, of om zijn vurig betoog. Er werd niemand uit gelachen, ik lachte om het schilderij boven het hoofd, van mijn vriend. Ik lachte om liefde. Ik lachte om ziektes. Ik lachte om nu. Ik lachte om toen, en lachte mijn tranen. Ik dronk nog wat drank en ging toen naar huis, alleen naar mijn huis. Ik dacht aan de…

Je weet het wel, je wilt niet ziek worden en toch... het is zo lekker, zo ontspannen zo gezellig eentje kan geen kwaad twee is altijd nog minder dan vier later stop je er echt mee nu hoeft het nog niet je bent nog jong nog eentje dan, om het af te leren...…

Wandelen langs de volle kraams Kaas met eieren, melk en bruit Blondbrood, koerk met krenten En een zak met losse braams Bij de groenteman, ruiterfruit, Oranjebollen voor dertig centen Een kilo kolagoot, zakje appelfrij Nog even langs de snoepjesmand Dribbeldrop, plakzand en smoer Oh ja, ook nog een potje pindabrij Stuifzuigerbeugels voor aan…

Ik zie mijn spiegelbeeld in het raam zachtjes hoor ik mijn naam ik kijk om mij heen maar het geluid verdween komt het omdat ik aan je loop te denken of moet ik er geen aandacht aan schenken of zit je stem gewoon nog in mijn hoofd gelukkig is het nog niet gedoofd ook hoor ik in mijn gedachten nog steeds je lach denk nog vaak terug aan je sterfdag…

Een druppel water op je gezicht, een eenvoudig of mooi gedicht. De kleur geel in het groene veld, de vrede in plaats van geweld. Een kinderhand die rust in jouw hand, een lange wandeling op het strand. Gewoon een spelletje ganzenbord of het feit dat het donker wordt. Het geluk zit gewoon in alles wat je ziet, sluit daarvoor je ogen eens niet…

In het duister tastte ik steeds maar rond, het was alsof ik de uitgang niet vond. In het duister was ik radeloos verdwaald, het was of de dageraad niet was gehaald. In het duister zoek ik naar een weg, waarom is er niemand die luistert naar wat ik zeg. In het duister is het o zo zwaar, wat is nu echt en wat is waar. In het duister zoek ik naar…

Mensen roddelen vaak over elkaar en komen dan soms in gewetensbezwaar dan liggen ze met zichzelf in de knoop en denken wat een puinhoop wat heb ik mijzelf aangedaan hoe kon ik mij zo laten gaan om mee te doen met een ander nee, ik zorg dat ik verander praten dat mag best maar zonder dat je iemand kwetst.…

Soms dan droom ik dat ik ijsbeer en jou weer draag zonder tranen in de nacht Soms dan voel ik weer jouw hoofd op mijn borst, en ons ademen in de schemer Soms fantaseer ik dat alles hetzelfde is, en niets helemaal verdwenen Maar soms, dat is maar soms en de waarheid kost me vaak zoveel moeite om te leven.…

De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug Maar sterk zijn de Stille streken, kleurpalet, groen, rood en zwart Oliegeur, terpentijn en oude koffie De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract Langzaam vormt zich een wazig beeld De verstilde realiteit van het ontwaken Een bloem ontluikend, van binnenuit Aai van het penseel, zie! Een blad… En weer….…

Het is met woorden net als met zonnestralen hoe feller ze zijn hoe dieper ze branden…

Het gaat goed, dank U! Prima, ik mag niet klagen Nee hoor, dat lijkt maar zo Wie? Ik? Ja, dat zeggen er wel meer Nee hoor, ik liep gewoon aan iets anders te denken Ja hé? Nét of ik sacherijnig ben hé? Stom is dat! ‘k Zal d’r toch es op letten Maar ik ben het niet hoor, haha, stel je voor, nee hoor, ik kijk altijd zo! Somber? Nee hoor…

Vertrouwen De basis voor alle relaties Er kan liefde zijn Er kan zon zijn Maar zonder vertrouwen Is de liefde niet zuiver Is de zon niet helder schijnend Zonder vertrouwen Is er geen toekomst Want het is het fundament Van alle relaties die je bouwt Dus zorg er op de eerste plaats voor Dat je jezelf vertrouwt…

Wat is er toch mis met het verleden Waarom is de toekomst zo’n must, ligt de grens van geluk soms in het heden en mag ik niet “terug naar de kust”? Mijn gedachten aan vroeger tijden Maken deel uit van mijn streven naar… Zoals een ieder zich wil bevrijden Van kluisters opgelegd door schijngevaar… Gebruik ik mijn herinnerde gedachten Om schilfers…

tok tok tok tok tok tok tok tok `t was weer feest in het kippenhok twee kippen legden per stiekem nest verscholen voor de haan en rest een ei of tien per kip, verhip het is nog net april maar zowat mei nog even broeden ze zij aan zij en over krap een dag of tien breken de schaaltjes, dus wil jij ook een kuikentje misschien wil jij zelfs…

Ieder mens heeft zo zijn nukken helemaal als iets niet wil lukken men wordt dan boos en kwaad omdat het dan even niet gaat zorg dan dat niemand zich aan je irriteert heus je bent het nog niet verleerd probeer het later nog eens een keer dat is beter voor de sfeer wedden dat het dan wel meteen gaat kalmte en rust zijn je redding vroeg of laat…

Ik wilde iets wist niet wat voelde de drang Het kloppen van mijn hart Ik wilde wat wist niet hoe Ik was bang Voelde me verward Gevangen in angst Veilige schijn Vrij van alle zorgen vervuld van pijn de harde waarheid greep mij aan gaf mij de vrijheid door te gaan vrij te willen vrij te doen ga dan zonder remmen klaar…

de ochtend roept mij ik doezel nog dromerig op zondagmorgen laatste beelden drijven weg van het nachtelijk zweven Tanka…

Er is een weg Een weg naar buiten Een weg naar de toekomst Een weg naar geluk Er is een weg En jij kunt hem gaan Door daar te lopen waar jij heen wilt Zal die weg vanzelf ontstaan Er is een weg Het is jouw weg Hij wacht op jou Hij heeft jouw naam Want die weg kan alleen bestaan Als jij klaar bent hem te gaan…

Regenkletter op ’t dak en tegen ruit Knus en warm in opa ’s grote stoel Spannend boek, heb het al bijna uit Herfstvakantietijd, weer geluksgevoel Straks eten, boontjes met droge worst Nieuwe aardappels met gebakken ui erbij Een groot glas water tegen de dorst…. En als toetje een dik bord warme rijstebrij Na het eten niet meteen van tafel…

Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten En slappe koude bomen met rillende vogels Die niets meer te zingen hebben met dit weer Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn en zee en visgerechten in zuidelijke oorden. Naar zwoele vrouwen in zomerjurken die met me flirten op het strand…

In den beginne was het woord nog niet opgeschreven. De schrijver vond het ongehoord en bracht het woord ten leven.…