10679 resultaten.
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
430 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Liaison
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
415 Voor E.
Als Principessa zingt zij mij
haar lied
In een Mathildekrans vocabulaire
Autodidactische My Lady Fair
Is mijn mysterieuze belle de nuit
Ik ben haar medeklinker, consonant
Zij mijn vocaal, als diepe zielsverwant…
Hemel op Aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Steeds dichter komen ze nader.
Een jonge moeder en een vader.
De vrouw, die me bij haar droeg.
Bij wie ik melk uit liefde dronk.
Een man, die me niet kende.
Ik luisterde verlangend naar haar,
wanneer ze mooi piano speelde.
Zonder te weten toen, maar nu.
Ik hoorde toen ik in haar was,
het lieve wijsje van haar stem.
Ze was een gevoelige pianiste…
Altijd geweten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 Ooit sprong de vonk
Al werd het niet geloofd
Het vonkje doofde niet
Maar was, en bleef
We zijn het niet kwijt
Nóóit verloren geraakt
Toen was daar de tijd
De woorden geschreven
gewaagd
Uitgesteld verlangen
Wegen te ver gegaan
Zielsgebondenheid
Eindeloos verbonden
Waar het altijd was
Kwam het samen
En de reis gaat…
Overleden lijden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
466 Het worden dagen vol van verdriet,
wanneer kisten gesloten worden.
Wanneer we los moeten laten,
hetgeen verankerd leek.
Wanneer tranen vloeien,
Lijden overlijdt.
Er volgen dagen vol van vreugde,
wanneer er hemels open breken.
Ons vertrouwen groeit.
Tranen vloeien weer.
Van liefde en geluk.
Het worden levens vol van liefde,
wanneer we…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Een heel ontnuchterende
Goede morgen middag avond
Mijn woordenwijze Sara Thustra
Liaison très dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa…
Liefde! Ik hou van jou III
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 In het oog van de liefde,
klopt levenslang ons hart.
Kunnen we wat werkelijk is,
aandachtig zien en voelen.
Met de liefde in onze ogen,
kunnen we elkaar begrijpen.
Kunnen we stil laten voelen,
wie we ten diepste zijn.
Met tranen in onze open ogen,
kunnen we woordeloos zeggen.
Ik hou van ons leven liefde.
Aan de liefde zijn we trouw.…
Droog op droog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Ik kijk graag naar je
wil nog steeds
de handdoek wegtrekken
nat op nat in jou opgaan
Vroeger kon het vaker
altijd wel, het is bijna alles
wat we nodig hebben
Nu strelen mijn gedachten
jouw lichaam in het gouden
midden tussen verlangen
en ontvangen, tam
liggen we tegen elkaar
tot het te warm of
ongemakkelijk wordt
Mijn hand strijkt…
Liefde? Ik hou van jou I
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 Zijn het zaadcellen,
die eicellen zoeken?
Is het een ronde cel,
die vraagt om zaad?
Of zijn het hemels,
in een hels heelal?
Is het een vrouw?
Een Godin?
Is het man?
Een God?
Een kind?
Zijn het hemeldragende mannen,
die lieve vrouwen nodig hebben?
Is het een ster, die onze zon is,
en om schone aarde vraagt?
Bodem, die voeding wil?…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 Geliefden van de eeuwigheid,
ontmoeten in de vrije ruimte,
waar ze elkaar herkennen.
Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
Gereserveerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Ik wil zijn gezicht
mooi naar mij
het niet openscheuren
want hij kiest dit
weekend voor mij
Ik wil zijn stoppels
zijn wasverzachter
hij is zo anders
dan de mannen van mijn vriendinnen
met hun kriebelzaad
Ik wil zijn woorden
zijn ingehouden liefde
gereserveerd
voor mij onder kleren
onbereikbaarheid…
Verkwikken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 de dag
zwelt open
in licht
de oerbron
van het
leven
hier en
daarginds
naar
de verlaten rivieren…
Chitty Chitty Bang Bang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 We hebben een lief voertuig nodig,
dat ons in vervoering brengen kan.
Dat veel sneller vliegen kan,
dan onze angsten kunnen.
Dat ons veilig brengen kan,
naar gelukkiger oorden,
waar de liefde woont.
Liefde voor levens.
Liefde voor dieren.
Liefde voor elkaar.
Chitty Chitty.
Bang Bang.
Plof Plof.
Puf Puf.…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Dat ik levenslang lesbisch ben,
is een ondraaglijk geheim,
dat een oude dichter,
niet veel langer,
dragen kan.
Het begon al met mijn moeder,
waarvan ik nog zielsveel hou.
Ik hou van elke Madonna,
omdat ze, eeuwig trouw,
vrouwgebleven,
moeder is.
Verborgen in gedichten levend,
kan ik niet langer verhullen,
dat ik als jonge dichter,…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 Wat mensen mogen ervaren,
is van wonderlijke waarde.
Zijn hemellichamen,
die samen bewegen.
Zijn kinderen.
Zijn wij.
Via energie van de zon.
Door instrumenten.
Door gedachten.
Door muziek.
Door trauma.
Door liefde.
Waarnaar dichters luisteren,
is lichter dan duisternissen.
Gaat door zwarigheid heen.
Is wat minnaars voelen willen.…
Lief nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 De kosmos kan niet anders zijn,
dan hier en dit en nu voor mij.
Zoals jouw wereld muze is.
Misschien.
Nergens anders heb ik je lief,
dan in ons hart dat altijd klopt.
Zo nabij voel ik het leven hier.
Waar je je nu bevinden mag.
Ver weg van mij vandaan.
Altijd ben je muze.
Altijd nu en hier.…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
467 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Koffiegeheimen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
607 Goedbewaarde geheimen,
die in edele koffie schuilen,
wachten op ontdekkingen.
Op liefde voor onze natuur.
Op liefde van koffieboeren,
die koffiekiemen planten.
Die koffiebessen oogsten.
Op koffiebonen wachten.
Goddelijke geuren,
wachten in koffiebonen.
Op passie van branders.
Koffieminnaressen en,
liefhebbers van koffie,
wachten op…
Levenslicht zien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
582 Geloven kan ik het niet.
Ook kan ik niet ervaren,
dat liefdeslicht dooft.
Moeder gaf haar geest aan mij,
en ik heb haar doorgegeven,
aan mijn twee dochters,
die ook Moeders zijn.
De urn van mijn Moeder,
heb ik zelf begraven,
in ons familiegraf,
waar wij samen,
rusten gaan.
Zo kan onze levensenergie,
die ook levensliefde is,
onmogelijk…
Wat in haar nacht ligt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zij doet echt alles
wat in haar nacht ligt
om van mij een bloem te maken
maar zij mag me nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn liefdesdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om haar als bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan haar ruiken
verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
593 Scheur mijn aorta open want ik weet
weet niet hoe ik anders bloeden moet,
met al dit rood in mijn hart, kloppend,
spuwend, dansend, lichtend
Scheur liefste, verscheur, schuur mij,
want ik weet ook niet hoe het liever
moet met al dit rood in mijn hart,
aorta dicht, aorta open, je slaat je slag
Kloppend, spuwend, dansend, lichtend
zo…
Het vergt oefening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 om elke dag weer op te staan met
losgelaten lijnen van
de buidel zorgen en verdriet op je rug
dat gevangen houdt ons
de weg verspert in de woestijnlucht
om ons heen
elke dag nieuw
in de zonovergoten heldere
rivier van onze dromen en toekomst opgestaan
lieve kinderen
om muren neer te halen
deuren te openen naast jullie te lopen…
Doorgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je strijkt de rimpels uit mijn leven.
Je strijkt de plooitjes uit mijn dag.
Je doet dat enkel door te geven.
Een knipoog en je lieve lach.…
Zacht | Zacht
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
532 Jij bent zachter
dan het woord zacht
Gevangen in een wolk
van zoete dromerij
Net
niet
echt
Tot je ogen lachen
Een woord verloren
Zachter dan zacht…
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
547 ik ben een geheim agent
getraind in onopvallendheid, een gezicht
wat niet herinnerd wordt, kijk slechts
naar je via spiegelruiten en dromen, ken je rug
als geen ander, weet hoe je loopt
en denkt, wat zag je er weer
goed uit vandaag op het strand en in coupé 6,
waar je vier stations voor je uit staarde,
waarom, Anja v.d. H., geb. d.d. 16-07-1994…
Het verstrijken van de jaren.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
592 Dat ik de dagen niet meer tel,
dat zij niet langer spookt achter mijn ogen,
niet langer huist onder mijn vel.
Ach, ze weet het vast nog wel..
een mooie voorjaarsdag in mei,
we laafden ons aan vitriool
en lieten vrij wat in ons school
slechts één verlate poestvrouw was erbij.
En of ik ooit nog aan haar denk?
Dat gebeurt, soms, als ik nukkig…
Trouw
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
534 In voelen, denken, dromen
ben ik tot jouw hart gekomen
daarom ben ik de vijver
die in de winter bevriest
om met je ijver na te denken
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter dan mijn gedachten
klimt in de dromen van het droomlandschap…
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we verantwoordelijk,
denken te moeten zijn,
omdat we indien…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 we zouden
als spreeuwen
bij elkaar
zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen…