inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Hemel op Aarde

Steeds dichter komen ze nader.
Een jonge moeder en een vader.
De vrouw, die me bij haar droeg.
Bij wie ik melk uit liefde dronk.
Een man, die me niet kende.

Ik luisterde verlangend naar haar,
wanneer ze mooi piano speelde.
Zonder te weten toen, maar nu.
Ik hoorde toen ik in haar was,
het lieve wijsje van haar stem.
Ze was een gevoelige pianiste.
Een lieve, wijze vrouw.

Sinds ik haar oude dichter ben,
komt ze nader dan de hemel is.
Later rust je in mijn houten kist.
Ook vandaag al leef je voort.
In dichterlijk hartebloed.
In nooitverstrooide as.

Weer voel ik moeder dromen,
in onze lieve hemel samen.
Ik hoor haar praten.
Haar pianostem.

Ons leven is muziek geworden.
Toen je stierf waren we samen.
Samen zijn we nog en spelen.
Het liefste liefdesspel,
dat innig leven heet.

Hemelse muziek.
Op en in de aarde.


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Schrijver: Albert C M Weijman, 22 sep. 2021


Geplaatst in de categorie: liefde

3,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 29

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Max
Datum:
22 sep. 2021
Orfische Liefde's tonen...
Prachtig Albert, dit
liefde vol
eerbetoon
vol liefde

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)