4214 resultaten.
De droom van de archeoloog
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.914 Gewapend met tandenborstels
Trok hij naar de woestijn
Voor het laatst ontdekte graf
Spittend in de droge grond
Stuitte hij op schedel en edelsteen
Zich afvragend wat de context was
In een mooie stratigrafie
De lagen van het grondprofiel
Met duidelijke chronologie
Het deed hem allemaal niet zo veel
‘Een biertje en dan lekker slapen…
gebroken
netgedicht
1.6 met 9 stemmen
1.289 eenzaam springt het
duizelend, suizelend
van jouw handpalm
in het diepe onbekende
langzaam vliegt het
zwevend, belevend
zonder valscherm
de afgrond tegemoet
plots valt het
rinkelend, klinkelend
in stukken
op de grond
jij draait je om
en loopt gewoon voorbij
de stukjes van de puzzel
het ontbrekende deel van mij…
21 jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 gedenk miller en de zijnen
deze canadese dode vrienden
gedoofd in de bittere nacht
begraven in veluwse grond
in de kerstmaand van 1942
gedenk hen twee minuten
en luister naar de vogels
tijdens de stilte op 4 mei
ze zingen de hoop op vrede
hoog in het prille groen…
020 op zijn plaats
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
894 Verrot vervallen en gezakt in de grond
stinkende door de regen weggespoelde stront
De zogenaamde hoofdstad van Nederland
zinkt van ellende en ouderdom weg in het zand
Arrogantie decadentie en borstklopperij
vol met stinkgrachten ergens aan het Ei
Eindelijk is het eerdaags einde verhaal
het dorp op palen in het rioleringskanaal…
Psychose!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.760 Zittend op de grond
met de muur als steun
bid ik.
God! weet u nog
wie ik ben?
En wanneer ik
werkelijk ik mag zijn?…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
Springtime
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
719 in spin, de bocht gaat in
en spring
draai het touw stevig rond
dubbele zwiep
voeten veren licht als
veders van de grond
uit spuit, de bocht gaat uit
rennen, draaien, keren
dubbele zwiep
en luchtig passeren
touw als arcadeboog
in voorjaarsvlucht gezien
met mijn eksteroog…
Vluchtweg
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.560 Opgejaagd door tollenaars
leef ik uit lege koffers
liefde lap ik aan de laars
van stampvoetende joffers
ik schaaf mijn hart over de grond
die alleen de vorst verstaat
smelt mijn ijzig oorlogsfront
in de wortel van de haat
en laat me bij het weerzien
voelen wat ons diep verbindt
je lange haar over de striem
van mijn vluchtweg in de wind…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 weilanden, ze twijfelen
zich groen en geel
laag bij de grondse daken
knikken hoofs
tussen roodachtig roest
op de velden
bolle wolkjes
toeven boven de kust,
wachten met tuiten huilen
moeiteloos loopt een pad
de dijk op,
een vogel staat te wankelen
even uitwaaien…
Als zij rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 zij heeft
haar echte partner
nooit goed bekeken
las uit ogen
hoe zij moest bewegen
bestaan los van de vloer
wenden en keren
in handen en armen
hoefde zij niet te leren
zij heeft haar liefde
voeten gegeven in een
eindeloos zweven op aard
pas als zij rust
en de grond heeft gekust
is hun passie bedaard…
Met iets van God
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Flarden mist
hoeven
schotse runderen
neergepoot
in brakke grond
verzinkend
in de modder
haar in de krul
roodbruin
doornat
trendy kapsel
geduldig
met ellenmaat
zwijgzaam
als ging het om een complot
vlakte
platteland
dat Brel
zo langoureus bezong
ossen schots van akte
maar mooi
met iets van God…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
de Clown
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Onlangs, echt, droomde ik
't verleden
Clowns die zonder rode neus, maar
met gehersenspoelde helften
cockpits overnamen
en de 'Torens van Verderf'
op weg naar vele maagden
in één klap met de
grond gelijkmaakten
Mensen die anderen willen
overtuigen van iets
dat naar alle waarschijnlijk-
heid niets zal zijn....
...…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
De promenade.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 mensen lopen hem gegeneerd voorbij
ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag
aanfluiting voor de chique promenade
zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij
pas na uren richt de gestalte zich op
schudt zich uit, staat op van de grond
wankelt met het karton de promenade af
en vervloekt vervolgens de nieuwe dag…
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voor mijn oog?
mijn neus?mijn vingers?
gemaakt.…
De eerste kerst zonder jou
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.176 wat maakt dat alles
nu zachter voelt
zelfs mijn hortensia bloeit
midden in de winter
hazelaar kriebelt neuzen
jonge geiten springen rond
en ergens daar in het midden
zet ik een kerstboom
op jouw grond
met een vogel
wat dennenappels
en een ster versierd
omdat ik zo graag wil
dat ook jij dit jaar
de kerstdagen viert…
Jij paradijst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
710 sla palen
op mijn grond
prikkeldraad rondom
en als het nodig is
jaag ik daar nog een stroom
doorheen met ongekend voltage
geef geen overpad
aan ongewenst bezoek
ik ben die aandacht zat
jij paradijst
waarin ik faalde
haalde vrijheid dichterbij
ik ben blij maar al
die palen schrik en prikkeldraad
moet ik helaas nog zelf weghalen…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
Lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 De lucht
willen we in
als vogels
op vleugels
Losser
onze teugels
waarmee wij
gebonden zijn
aan 'deez aard'
waar wetten
van de zwaartekracht
beide voeten
aan de grond
houden
alleen bij wijn
en andere alcoholisch vocht
Maken we
-schijnbaar-een tocht
die veel weg heeft
van zweven.…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
Haar dagboek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Geleefd op vruchtbare grond
op de veranda met uitzicht
naar de ondergaande zon
woont de verenigde hartstocht
gevierd bij de open haard
waar de eerste vonk ontstond.
Daar gedetailleerde zinnen
verborgen in haar dagboek
wilt het verleden verbinden
om te blijven samenwonen
met een vergulde glimlach
door intiem te dagdromen.…
Zo klein als een regenworm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
451 Zo zielloos lijkt het onder
de grond een toevluchtsoord
te hebben gezocht.
Zo week en zo kwetsbaar schuilend
voor de hemelse regen.
De duisternis is zijn hemelpoort.
Is zijn leven tot een zegen.
Het menselijk kwetsen kent vele
uitwegen en holen. Een weekdier
kent zijn troost die in de bodem
ligt verscholen.…
(zonder titel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
633 voor meer heeft hij te weinig voet
aan de grond. met tussenpozen telt hij
beren in de hemel. ze gaan nooit
onder, blijven schijnen. in zijn hoofd
glimlacht een vrouw. zij kent zijn weg
heel goed. de tijd vergeet zijn tellen
op te passen. alles is toch bereid.…
Slachtoffers
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
737 slachtoffers zijn zij
die niet worden gehoord
slachtoffers zijn zij
wiens jeugd de grond
in werd geboord
slachtoffers zijn zij
die hun verhaal nergens
kwijt kunnen
en die we hun waarheid
soms niet gunnen
slachtoffers zij zijn
de vader en moeder
zij waren immers hun
kind tot hoeder
slachtoffers zijn zij
die niet worden geloofd
slachtoffers…
bevrijding
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.010 de grond is omgewoeld
de keien zijn gebleven
de aarde lijkt weer vruchtbaar
voor het zaad van eens geweten
het onkruid van herrinnering
schiet op in onbewerkte bodem
zij kent geen onderhoud, haar
wildgroei is het niet vergeten
ik heb mijn bloem
de zon en maan gegeven
haar kleur verbijstert het heelal
ze neemt de tijd voor eeuwig leven…
Winterkost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Van de koude grond
rest een miniem verschil
als je wilt groeien,
mirakelspelen
zijn als stronken boerenkool
waarin jij rookworst,
waar rijkdom toe leidt?
naar meer opportunisme?
wonderlijk sneeuwen?…