Alle inzendingen over jose doodkorte

1014 resultaten.

Sorteren op:

Samen staan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
Baasje staat buiten, sigaartje in de hand, alsof hij iets oplost dat niemand echt begrijpt. De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan, alsof denken belangrijker is dan bestaan. Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar, gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt Hij kijkt even op, met zachte blik: “Waarom zo moeilijk…

Ballonnen in het Schollebos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
In de zachte adem van de avond waar het water langs riet fluistert en bomen hun verhalen dragen in een taal die niemand ziet, staan wij tussen het groen stil de lucht nog warm van zon zijn kleuren gevangen in touw en hoop, klaar voor een reis door blauwe luchten. De eerste ballon, vol van verlangen, droeg stil ongezegde woorden,…

De kunst van het rijpen - van harte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar een ronde kaas op de plank van de tijd, nog glanzend van gisteren of vandaag, maar smaakvol door wat het leven brengt. Want zoals kaas dat doet rijpt een mens langzaam, in tijd en rust. Niet haastig, niet volgens een plan, maar door alles wat je voelt en leert. Er is het jonge, zachte begin, licht…

Tot ooit, lieve Danboy

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84
Twaalf jaren mocht je bij ons zijn, veel te kort, veel te vroeg voorbij. Een kind nog, met je eigen lach, maar voor altijd: onze Danboy, jij. Al tweeëndertig jaren zonder jou, maar nooit werkelijk ver weg. Want waar de stilte soms het hardst klinkt, is het jouw aanwezigheid die iets zegt. Je leeft in duizend kleine dingen, in een herinnering…

Voorbij de ruis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 166
Voorbij de ruis begint het echte gesprek. Niet daar waar iedereen het snel met elkaar eens is, waar woorden keurig aansluiten en de verschillen verdwijnen onder een laag van goede bedoelingen. Maar daar waar het schuurt. Waar belangen hun eigen taal spreken, waar stilte soms harder klinkt dan wat er gezegd wordt, waar…

Dans met het leven - van harte

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 118
Verjaren is dansen door de tijd, een pas naar wat nog komen gaat, een glimlach naar de toekomst, een warme blik op wat je achterlaat. Je danst langs herinneringen, langs mensen die je nooit vergeet, langs mooie dagen, soms wat verdriet, langs alles wat je heeft gevormd tot de mens die je vandaag bent. Soms gaat het licht en onbevangen,…

Voor altijd, Quin

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 67
Ik kwam van school, zette mijn fiets in de schuur. Door het raam zag ik jullie staan, alsof de kamer iets wist wat ik nog niet wist. ‘Ga even zitten, lieverd,’ zei mama. Maar ik bleef staan, geleund tegen de tafel, toen zij vertelde hoe weinig tijd er over was. Ik zei alleen: ‘O.’ Niet omdat het klein was, maar omdat ik geen woorden…

Elke stap telt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 75
Sinds die dag is niets meer vanzelfsprekend als voorheen. De tijd beweegt soms sneller dan het hart en hoofd aankunnen, en wat ooit moeiteloos ging, vraagt nu geduld, moed en aandacht. Er zijn dagen waarop woorden zoeken, beweging wachten laat, of vermoeidheid als een zware jas over de schouders valt. Dagen waarop de wereld…

Wat blijft

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 223
Er zijn dagen waarop de pijn eerder wakker is dan jij. De kamer heeft geen kleuren meer, alleen nog als een trilling bereikt een stem bereikt je soms. Ik zal niet zeggen dat het wel goed komt. Je hebt recht op woorden die de waarheid niet ontwijken. Maar ergens in jou wonen nog de mensen die je liefhad. Niet als een troost…

Een briefje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 71
Er lag een beschikking op papier, met woorden die zwaar kunnen wegen als deuren die dichtvallen. Maar vóór die regels, vóór het besluit, vóór alles wat niet meer anders kon, lag een brief. Niet aan een dossier. Niet aan een nummer. Niet aan een probleem dat opgelost moest worden. Aan jou. In woorden die niet te…

Herfstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
De zon legt warme handen op de schouders van het land, strijkt langs de rood geworden blaadjes, raakt het water aan de kant. Een boom buigt zacht zijn takken, het riet beweegt en komt tot rust. De wereld hoeft nog nergens heen, de dag heeft haar nog niet gekust. Er hangt wat nevel op het water, een dunne sluier, teer en licht. En tussen…

Je hoeft het niet alleen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 154
Je hoeft niet sterk te zijn vandaag. Kom zitten, met je jas nog aan. Je mag de woorden laten rusten, ik zal niet zomaar gaan. Een kind hoeft niet de wereld op zijn schouders mee te dragen. Het mag een toren bouwen, huilen, spelen, vragen. Soms begint ‘veerkracht’ klein: een stoel, een warme boterham, iemand die naar je luistert en blijft…

waar jij bent

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 40
De avond heeft de velden toegedekt, de huizen houden licht voor ons bewaard. Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders alsof je mij voor even thuis verklaart. We hoeven nergens eerder aan te komen, de weg mag langer duren dan gedacht. Er is nog zoveel waar ik van kan dromen, maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht. Mijn hand vindt jou…

Waar het hart mag uitademen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 33
Je hebt je groot gehouden, ook toen je kleiner wilde zijn. Je legde om wat kwetsbaar was een ketting, schakel voor schakel, om niet opnieuw te breken. Wees zacht voor wat je heeft beschermd. Er waren dagen dat je niet anders kon dan vasthouden, doorgaan, de adem hoog bewaren in je borst. Maar niemand kan een leven lang alleen maar inademen…

Onvoltooid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Je kijkt naar iets dat buiten deze tekening ligt. Daar waar het papier nog leeg is, blijft je blik een ogenblik rusten. Een losse lok valt langs je wang. De rest is opgestoken, zorgvuldig bijeengebracht, alsof je straks de deur uit moet maar nog niet weet waarheen. Wie jou tekende, heeft vaak haar hand boven het papier gehouden. Er…

Vandaag hoort bij jou

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9
Vandaag is het nog altijd jouw verjaardag. De datum weet niet dat je hier niet bent. En wij, die jou zo graag nog zouden bellen, zoeken je in alles wat wij kennen. In een gebaar, een lach, een kopje koffie, een stoel waarop het zonlicht even rust. In iets gewoons dat plotseling bijzonder de afstand tussen toen en nu overbrugt. Je was voor…

Wat blijft, is jouw naam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13
Er stond een wieg te wachten, er lagen kleertjes klaar. Je had al ruimte in ons leven, nog voor je bij ons was. Toen werd het stil. En iemand nam je mee, alsof het minder pijn zou doen wanneer ik niet kon zien op wie je leek. Mijn armen wisten niet waar ze naartoe moesten met alle zorg die voor jou was bedoeld. De dagen gingen verder…

Een reis die niemand kiest

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Je koffer staat niet bij de deur. Er is geen kaart, geen tijd van gaan. Alleen het licht valt door de ramen en raakt je bleke handen aan. We praten over kleine dingen: de regen, iemand die nog belt. Ik luister langer dan ik vroeger deed wanneer je iets van toen vertelt. Ik wil je vragen niet te gaan, maar zie hoe moe je bent vandaag. Ik…

De vliegenzwam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Alsof de aarde nog één keer bloeien wil voordat de winter haar wortels raakt, heeft zij met avondrood en witte vlokken het Schollebos met een mooie hoed verrast. Tussen het koperbruine blad staat hij, een kleine weelde in het lage licht. Wie hier vertraagt en even knielt, ziet de rafels oplichten langs zijn steel. Wat hem draagt…

Wat ons verwarmt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13
De ochtend legt zijn hand op het water, het riet buigt zachtjes naar het licht. Tussen de oevers hangt de nevel nog alsof de wereld haar ogen niet openen durft. We hoeven vandaag niet veel te zeggen. Kom maar even naast me staan. Er is al zoveel dat om woorden vraagt, zoveel dat verder moet, en af, en liefst nog vóór de avond. Hier mag…

Het licht bijeen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11
Je hoeft vandaag niet verder dan de oever van dit uur. Het gras draagt nog de nacht, de bomen staan te wachten, en tussen hun vermoeide takken komt de zon je tegemoet. Er is zoveel dat niemand ziet: wat je hebt gedragen, wie je mist, hoe je soms blijft zorgen terwijl je zelf wat zachtheid nodig hebt. Ga maar even zitten. Laat de wereld…

Vrijheid op de voederplaats

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
Daar troont ze, vleugels uitgeslagen, alsof ze zelf het land moet dragen. Maar kijk voorbij dat groot vertoon: ze draagt geen land. Ze draagt een kroon. Yeşilgöz bewaakt het graan en prijst de vrije toegang aan. Wie dichterbij komt, merkt meteen: de vrijheid geldt voor haar alleen. ‘Voor ondernemers!’ klinkt haar kreet. De bakker veegt…

Agathe en de Open Dag

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 830
dichteressen als Agathe Door hun grofheid in 't ontberen van het schaamrood op hun kaken en 't ranzeloos gekakel plotseling en rücksichtslos gedaan Want zie, daar schuifelt reeds een jong gezin met koek en zopie, thermoskan en wat niet al in golven traag de paden op, de lange lindelanen in "O Joost, waar zijt ge, ziet de drommen Toe José…

Mária Lécina

poëzie
3.7 met 114 stemmen aantal keer bekeken 39.523
--------------------------------------------- Shanghai, Semarang, Stockholm, Nagasaki Curaçao, San José, Acajuicilla Overal gaat er een kamer open voor twintig zilveren peseta ¿Porqué, Mária?…