voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.726):

Vandaag hoort bij jou

Vandaag is het nog altijd jouw verjaardag.
De datum weet niet dat je hier niet bent.
En wij, die jou zo graag nog zouden bellen,
zoeken je in alles wat wij kennen.

In een gebaar, een lach, een kopje koffie,
een stoel waarop het zonlicht even rust.
In iets gewoons dat plotseling bijzonder
de afstand tussen toen en nu overbrugt.

Je was voor ons geen vrouw van grote woorden,
maar iemand bij wie ieder binnen mocht.
Je hoefde niet te zeggen wat je voelde:
je gaf de warmte waar een ander naar zocht.

Voor ons was je de stem die wij herkenden,
was je mam, was je oma, was je thuis.
En ook nu wij je niet meer kunnen horen,
draag je nog iets vertrouwds door ieder huis.

Vandaag mag er van alles naast elkaar zijn:
een glimlach en een onverwachte traan,
een mooi verhaal dat iemand weer wil horen,
de stilte als de woorden even gaan.

We denken aan de zon, aan Franse zomers,
aan Joop, aan samen zijn, aan zorgeloos.
Aan hoe jij mensen in de kring liet delen,
alsof je steeds opnieuw voor ruimte koos.

Misschien is er, daar aan de overzijde,
een plekje waar de middag eeuwig duurt.
Waar Joop wat opschuift als hij jou ziet komen
en niemand meer de uren telt of tuurt.

Dat weten we niet zeker. Wat we weten:
jouw liefde houdt niet bij dit afscheid op.
Ze leeft in onze handen als die troosten,
in wat wij doorvertellen, hard en zacht.

Dus noemen wij vandaag wat vaker ‘Mientje’.
We halen jou met ons herinneren dichtbij.
Jij hoeft niet jarig te zijn zonder mensen:
in alles wat je achterliet, ben jij erbij.

... Vandaag hoort bij jou

Sommige mensen verdwijnen niet uit je leven. Ze blijven in een lach, een verhaal, een herinnering die je zomaar even verwarmt.

Vandaag is de jaardag van Mientje. De eerste zonder haar. Een dag waarop gemis en dankbaarheid naast elkaar mogen bestaan. Voor haar kinderen en kleinkinderen schreef ik een gedicht - over liefde die blijft, over mam en oma, en over een plekje naast Joop, aan de overkant van de tijd.

Want wie zo bij het leven hoorde, blijft ook bij ons horen. ...


Zie ook: https://brondeherinnering.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
29 oktober 2026






Geplaatst in de categorie: familie

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: