Koeiersdjak en krijgslied

Zuivere schaduw aan het water
Als wij, aan de kant van ’t stille water,
half gedoken tusschen omgebogen staven,
in een koele schaduw rusten,
heffen koeien tongen naar de malse bronnen.
De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte,
en der bloemen frisse geuren
verspreidden zich door de zuiv're lucht,
tot koeiersdjak en krijgslied in één adem smolten.
En wijd van alle valse schijn,
daar we in ons verenigd harte
die gevoelen en bezingen,
bleef de schaduw zuiver als ze was.

water

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2