Wat blijft, is jouw naam

Er stond een wieg te wachten,
er lagen kleertjes klaar.
Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.

Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.

Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.

De dagen gingen verder.
Er moest gegeten worden,
iemand vroeg hoe laat het was.
Ik deed wat nodig was
en droeg je met me mee,
ook waar jouw naam
niet werd genoemd.

Soms wilde ik vertellen
dat je mijn zoon was.
Niet om een antwoord,
niet om goede raad.
Alleen om even
jouw moeder te mogen zijn
in een gesprek.

Veel later zat ik naast je vader,
in het donker van een zaal.
Op het doek herkenden wij
iets van ons eigen leven.

Na afloop hield hij mij vast.
Er kwamen weinig woorden.
Genoeg
om dichter bij elkaar
naar huis te gaan.

Toen kwam jij, kleine kleindochter.

Ook voor jou
was er een toekomst bedacht:
handen die je zouden dragen,
een stem die je zou roepen,
een plek aan tafel,
later.

En weer moesten wij
naar huis
zonder dat die toekomst
met ons meeging.

Maar jou mochten wij vasthouden.
Je bleef nog even bij ons.
Er kwamen mensen
die niet aan de deur bleven staan.

’s Nachts liep ik langs je heen
en raakte zacht
je kleine voetje aan.
Ik hoefde nergens heen.
Ik mocht daar staan,
je oma zijn.

Het verdriet om jou
bracht ook mijn jongen dichterbij.
Ik miste jullie allebei,
ieder op een eigen plek
in hetzelfde hart.

Nu worden jullie namen
uitgesproken.
Soms met tranen,
soms gewoon,
tussen de dingen van de dag.

En als iemand luistert,
werkelijk luistert,
kan ik over jullie vertellen:
hoe klein je was,
hoe welkom,
hoe graag
we je hadden leren kennen.

Blijf nog even zitten.
Je hoeft niets te herstellen.
Ik wil je alleen
hun namen vertellen.

... Wat blijft, is jouw naam

Hoe geef je woorden aan het gemis van een kind dat je nauwelijks hebt mogen vasthouden? Dit gedicht, geïnspireerd op het verhaal van Liesbeth, haar zoon Rien en haar kleindochter Sifra, gaat over lege armen, blijvende liefde en de betekenis van iemand die luistert. Over de nabijheid waarin een naam weer mag klinken. ...

Zie ook: https://brondeherinnering.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
31 oktober 2026

infodoodkorte.nl

Biografie van deze schrijver

stilgeboorte nabijheid erkenning

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.5 met 2 stemmen 0