De vliegenzwam

Alsof de aarde nog één keer bloeien wil
voordat de winter haar wortels raakt,
heeft zij met avondrood en witte vlokken
het Schollebos met een mooie hoed verrast.

Tussen het koperbruine blad staat hij,
een kleine weelde in het lage licht.
Wie hier vertraagt en even knielt,
ziet de rafels oplichten langs zijn steel.

Wat hem draagt, blijft voor ons verborgen,
een fijn vertakt en ondergronds bestaan.
Waar draden naar boomwortels reiken,
raakt het ene leven ’t andere aan.

Wat het blad verzamelde, deelt de boom;
de zwam brengt water uit de aarde mee.
Zo groeit er onder onze haastige voeten
een stille uitwisseling tussen twee.

Boven hen dwarrelen bladeren neer,
de grond geurt van wat vergaat.
In het donker tussen wortels en draden,
voeden zij wat straks weer groeien mag.

Ik kijk, en loop bewonderend voorbij,
als net zijn hoed een streep november vangt.
Ik laat mijn handen rusten in mijn zakken.
Niet alles wat mij aantrekt, is goed voor mij.

... De vliegenzwam

Een rode hoed, een streep novemberlicht en onder de grond een wereld van verbondenheid. De prachtige foto van Patricia Du Pree (Capelle aan den IJssel) inspireerde mij tot ‘De vliegenzwam’: een gedicht over schoonheid, verborgen samenspel en bewonderen zonder aan te raken. ...

Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
9 november 2026

infodoodkorte.nl

Biografie van deze schrijver

vliegenzwam verwondering wandeling

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 2