Netgedichten over liefde

ik lees je in de pluizen van de goudenregen blaas je gedachten voor me uit ze dansen in de ruit waarin ik lach mijn ogen anders dan je ooit verwacht ik leef alleen, maar huis in verlangen naar vozen met jou en vannacht zonder blozen met handen die kijken in zacht vergelijken ...

de vaas weer doorzichtig - het rood niet voorbij - ik droogde voorzichtig twee rozen - zij aan zij loofde ze met een lintje met cursief erop: Wij?

met liefde onder je arm naar onder ik naar boven kom ik je halverwege tegemoet de trap voor ons gereserveerd stiekem de kans gegeven met nacht gecamoufleerd mag je me graag van mijn nachtrust beroven

onzichtbare gedachten fluisteren liefde om stil ter ziele het water te zuiveren voel me krachtig zonder reden misschien heb ik slechts een licht gezien

Het boek der straten Slechts te koop voor twee knaken Is door iedereen Verlaten! Godverdomme! Ik zoek me verrot Waar was jij? Niet onder mijn paraplu, de stad, de lange lanen Je ogen hels en lippen rood Je handen overal Maar niet, Niet waar je me aanraken mag Spreek me niet van ...

ik gooi steentjes op het water platte stuiten dan het best een keer of drie bij vier verdwijnt die onder water naar de bodem bij de rest met een enkeling werp ik een vijf die koester ik en zal hem vinden omdat hij springen kan wat langer leven wil hij rekt zijn bestaan door no...

Halfvijf. Ik moet mijn vest aandoen om weer te halen wat in mijn dagen zit, en in mijn rimpels. Dezelfde glimlach, dezelfde zoen, dezelfde vragen van altijd. Vreugde, liefde, spijt. Ik start de auto en sla het hoekje om. De jaren gaan voorbij.

ik wil dansen voor je zingen dat ik van je houd maar op dit scherm kleuren woorden veel te koud de muziek is blikkerig weemoed maakt je slikkerig kom kijken naar de rode maan laat je tranen rustig gaan ik mail je en jij smst liefde dwaalt in wisselstroom in mooie letters komt de droo...

Mijn vingers schrijven op het beslagen raam de woorden uit het leven in gedachten eindeloos geschreven voor altijd onuitgewist je naam

Zo had ik je nog niet vermoed: ontroerd door knipsels van het kind dat ik ooit was. Er kwam zachtheid in je stem te liggen en ach. Je zei: waarom heb jij dat allemaal bewaard? Toen je weg was en het glas gloeiend aan mijn lippen lag kwam er iets van wee en antwoord, dat toeval niet beston...

Ik schreide me het water uit de wereldzeeën na de eerste zere weeën waarmee u ten tonele kwam en later, toen mijn veel te idolate voelen me nog droever maakte, dichte vriend van mij, bleek ik, te week voor enig leven, opgeschreven als ultiem ten dood. U moet leven, ideëel in mij en blijve...

Tussen twee stammen boven aarde zon in zeeverlichte dagdromen twee paar armen vinden nog meer warmte in hangende beweging zij telt de sterren en hij verdwaalt ertussen

Ik wil een foto van je maken zodat vaststaat hoe de sterren uit je ogen stralen En dan wil ik nog een tweede foto: je ogen stralend tussen sterren- stelsels, melkwegen ondoorgrondelijk universa onbegrijpelijk en zonder grens (maar wel van mij)

je handen korenblauw van kou en in je ogen kleurt de zomer nog zijn bloemen je lach ontluikt een lage zon en in het schralen van de wind geniet je een gefluisterd lied je bent altijd een vrijheidskind geweest dat wintert op het witte feest je aardt en draagt de tinten van de oo...

Het is niet onwaarschijnlijk dat ik die hou van wilde tuinen van al wat kruid en onkruid heet gras ga plukken in de duinen en denk hoe tijd door onze vingers gleed Wellicht ook dat ik dan gebogen over boerenvelden loop en tussen vlas-en korenbloemen op blauw als van je ogen hoop Het is ...

onder een deken van sterren in het licht van de maan voel ik liefde in warmte gegeven wil ik een droom niet laten gaan een droom in duizend kleuren intenser keer op keer laat gevoelens zacht ontwaken elke nacht verlang ik meer sterren zullen verdwijnen wens na wens vergaan als een zuc...

Julie, ma fille, finalement je t'aime dans ta totalité et j'aime ta mine sincère. A l'heure présente je cherche ton jeune et vif visage dans les profondeurs inconnues de ta mort trop imprévue, ma chère petite fille, où es-tu, ma grande? Je te cherche dans tous les étés d'il-y-...

vingers op je huid ogen die zacht spreken woorden die gaan breken zullen steken als je praat de laatste stap voordat geheimen gaan vervloeien jij zult me daarna tijdloos boeien met intimiteit tederheid die groeit in het tasten naar elkaar die openbloeit in kleuren van genegenheid ...

in verhoopte dromen kleurt de avond rood waar wensen vervult in tijdloos verlangen sterren willen raken mij eeuwig laten slapen tot ik verdwaal in het niets verloren in dromen verlang naar jouw tranen jouw hand op mijn hart als een streling vol liefde die wensen vervult mijn hart z...

de zon heb ik voor je gekocht met een goudgele maan en het zilver van sterren een handjevol zee kreeg ik mee om het begin van de dag in stilte te dopen langzaam gaan alle ogen weer open klinkt het gezoem van machines die lopen is dit nou de wereld die steeds maar blijft hope...

Deze julimiddag voelt uitzonderlijk jong nu ik na lange en doffe maanden aarzelend je grijze graf weer durf te zoeken. Langs de zomerbeschenen granieten steen begint in een hoek witte klimop te groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent. Julie, mijn kind, let niet op deze...

ze is mooi, zeg ik, die het kan weten omdat ie zielsveel, niet te stoppen, houdt van haar vermogen om met haar hart te meten waarom en hoeveel ze mij vertrouwt maar soms is ze bang is ze bang om terug te glijden in het gat waarin ze al gezeten heeft waarin ze te lang - maar praat haar niet...

ik zag je staan nog groener dan je ogen je leest was slanker dan een den je lach zong parelend wie ik was ik nam je hand je hart werd me geschonken we werden dronken van elkaar in onze wereld zijn we nu een paar

Als ik je met kleuren inkleuren zou, met oker en met hemelsblauw en je omlijsten met een zweem van teder licht cyclaam, mijn god, dat lukte me niet gauw. Blijf maar gewoon een mooie vrouw in zwarte lijnen: mijn pen die jouw naam schrijft verlicht de pijnen.

innig gehecht aan grenzeloos vertrouwen eerlijke mening open gezicht ogen die nooit en te nimmer verzwijgen dat laten en doen tot denken verplicht innig gehecht aan zichtbaar verlangen strelende handen luisterend oor vinger die nooit en te nimmer zal wijzen naar waar ik naar toe ...

weerspiegelen die ogen liefde om zich heen onthullen ze de dromen verscholen in jouw hart helder als sterren bekorend en zacht verzonken in die ogen jouw vertederende lach parels van kristal puur en vol verlangen ogen in dromen wil je mij bekoren

De hoge bomen, de okomtochbomen verkommeren in jouw jamaartuin. Ze zullen niet meer bloeien, geen bladeren meer dragen, geen liefstewater valt op hen. Het wordt een droog seizoen. Er wordt een jammerbos, een beeld van zandverstuiving.

De dralende hitte dijt me uit in het matras van vergeefse slaap. Mijn vingers liggen meters verder te tintelen in een vergeten droom. Gevleugeld toetst de hemel een palet bonte kleuren en tonen de druppels gedwee hun korte dauw. De zon ademt de nacht uit in een weids gebaar van licht. ...

daar waar dromen in nevelen vergaan sterren verdwijnen als zachte gloed verdriet gaat schuilen voor donkere nachten verborgen tranen in stilte wachten zal een hart op zoek naar liefde hoopvol zuchten in het verlangen dat in geborgenheid van dromen de nacht haar kleuren verliest zodat hoo...

daar waar dromen in nevelen vergaan sterren verdwijnen als zachte gloed verdriet gaat schuilen voor donkere nachten verborgen tranen in stilte wachten zal een hart op zoek naar liefde hoopvol zuchten in het verlangen dat in geborgenheid van dromen de nacht haar kleuren verliest zodat hoo...