1030 resultaten.
BIJ DE DOOD VAN EEN KAMERMEISJE
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.609 wat was zij diep bewogen
Met wie bedrukt zat en in leed!
Hoe gaarne mocht zij tranen drogen,
Terwijl een traan haar oog ontgleed!
En als zij bad . . ! o , Wie haar mocht aanschouwen
Bij 't fluistrend murmlen van haar beê,
Hij moest als zij de handen vouwen,
Hij bad onwillens met haar mee.…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Dan 'k zeg dit niet door spijt bewogen.
Och verre, verre moet dat zijn.
Een kus, begoten met de teugen
Der zoetste trouwgoedwilligheid,
Wist, met zeer vriendelijk bescheid,
Nu al dat leed uit mijn geheugen.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 Eén hunner ligt verdwaasd omhoog te turen,
Een ster staat op zijn blauw glazuren oog,
Het zou wel eeuwigheden kunnen duren,
Voordat dit open turend oog bewoog.
Zijn makker is gevallen fel voorover,
Hij schijnt te slapen en zijn bloed loopt uit,
Zijn linkeroog bleef half geopend over
Daar kijkt hij nu stil uit, die loze guit.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg
Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg;
Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen;
Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog;
En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken,
Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…
BOMBARDEMENT op ROTTERDAM
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
702 ’t bombardement op Oud-Rotterdam
maar vooral aan het oude Rotterdam
de oude binnenstad, van voor de oorlog
2007
het gedenken, herdenken is geboren
een nieuwe kans voor oude(re) en jonge mensen
met name Rotterdammers om juist niet te vergeten
‘WOORDEN EN DADEN’
nu gedenken we jaarlijks
nu herinneren we op 14 mei
nu staan we bewogen…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 De volgende dag bewoog hij zich aanzienlijk zelfverzekerder,
de woorden die hij bedacht waren berekenend en degelijker;
terdege bewust van de gunst waarin hij zou moeten vallen,
zeeg hij goed gekleed, met een zweem van barmhartigheid,
opnieuw op de toegang tot het domein der kennis en tijd af.…
AAN MIJN VADERLAND
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.228 Zo treurt een moeder, diep bewogen,
Bij ’t sterfbed van haar huwlijkspand;
Zij schreit, en smeekt om mededogen,
En klaagt vergeefs haar wee de wouden en het strand;
Zij dat de blos der jeugd vervlogen,
’t Gelaat met loodverf overtogen;
Een mist dolt eeuwig nu die ogen,
Die straalden in haar hart; zij zwijmt, door rouw vermand.…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos,
Niets meer bewoog nog in hun stille diepten;
Verlaten schepen rotten weg op zee,
En een voor een vielen hun masten neer.…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 Dans om het jarig kind, dat staat
in aller midden daar alleen
en op zich zelve en zij laat
de handen dralend langs zich heen
afglijden en de donkere ogen
zijn zacht en ernstiger meteen;
zij voelt zich lichtelijk bewogen,
glimlachend om die om haar gaan
en haar toezingen en zien haar aan
en maken haar stil en zoet bezonnen
achtgevende…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Maar in de vert' bewoog een flauw geschreeuw
Het zijden luchtgewaad. Uit oude eeuw
Reden er heksen om den horizon.
Ze dragen kleine kinderen: Mei kon
Het martlen hooren en het sneeuwgedruisch
Van sleepgewaden bij haars vaders huis.…