Alle inzendingen over vingers

3338 resultaten.

Sorteren op:

Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 692
zij trekt draden uit stof, zwart en wit haar vingers te krom haar handen te groot vergaart zij zwart-wit, zwart-wit zij boert er wat bij, pluimvee en trotse paardenhoofden op een rij, kijken haar na wanneer Chanel haar roept wijsheid verweeft ze in pure kunst haar handwerk is het handelsmerk de allure en finesse van haute couture…
Hanny10 september 2010Lees meer >

twaalf uur

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
de tafel droeg een lepel, bonen en een bord jouw handen droegen niets slechts leegte tussen vingers een verloren woord hing in je ogen ik droeg jou en wie je was gaf mijn weten opdracht in jouw nood de hand te zijn, die leven bond machteloze happen pap verdwenen in jouw weggedwaalde mond…
switi lobi16 oktober 2010Lees meer >

hoe zou het zijn

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.976
Ik denk er aan Het laat me niet meer los, Al is dat juist wat ik hoop En toch is daar het moment, verlang ik naar je Mijn gedachten zijn verraad Even als de knoop in mijn maag Gevoel in mn buik Ik snuif je geur op En probeer niet te denken Jouw lippen in mijn nek Vingers over mn huid Ik word langzaam gek Kortsluiting in mijn hoofd…
D.D.S6 november 2010Lees meer >

Het karige maal

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 8.852
Onder de lamp aan tafel zwijgend eten wij: onze handen als witte vlekken komen en gaan; onze beringde vingers achteloos met het vertrouwde brood spelend. Geen vreugde niets ongewoons is er in de klank van onze messen en vorken.…

Samenzijn in négligé

gedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.856
Drie lichtende vingers; ik ontweek ze schuw, Ik ontweek ze, ik, driedubbele schaduw. ------------------------- Uit: Horror Coeli, 1946…

Raak me als een vlinder aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Dus raak me zachtjes aan, raak me aan alsof ik hier niet was, alsof de schaduw van je vingers me zou verjagen. Alsof je me in een droom zag die je je probeert te herinneren. Als je je ogen opendoet ben ik er niet, maar je zult niets vergeten. Door mijn woorden heen zie je me. Voor jou om van te houden zal ik er altijd zijn.…

Rozen...rood!

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 748
Zal ik ze plukken, mijn vingers prikken? Of laat ik ze staan, op de struik? Zal de zon ze schroeien, tot ze verlamd hun hoofd buigen en verdorren? Het is dan maar zo! Rustig wandel ik verder... In de verte hoor ik een stem, jouw stem, ze zegt fluisterzacht "Ik...Ik hou van je" Rozen, rood dieprood, laat ze!…
Berckmoes rita20 september 2011Lees meer >

blue landscape

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 609
blauw is mooi ik zie het in je weerspiegeling het overweegt de tijd van het landschap er is iets gebeurd een boodschap misschien of een verborgen oogst waarin het sterven alleen maar woorden vindt misschien deelbaar voor hen die het bestaan herkennen wanneer het blauwe uit oevers treedt als vingers die een stem vertolken als…

Licht van boven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
ogen in een rotsvast geloven wierook aan je handen de zon brandde met licht van boven door het glas in lood zelfs de dood roerde zich in de tochtige gewelven op de pilaren keken heiligen minzaam naar de mensenschare zagen hoe de ringen om de vingers gleden in de glans van vertrouwen maar in het klokkenluiden vormden zich…

Met ogen en gebaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
ons stilzwijgen was gegroeid tot een taal die wij moeiteloos spraken nooit luidruchtig maar wel gedecideerd met ogen en gebaar kleine nuances werden onderstreept met vingers en handen zelden werden dingen uitgepraat woorden hebben wij nooit gehad door jouw verscheiden is ons stilzwijgen verbroken wij waren helaas nog niet uitgesproken…
wil melker14 februari 2012Lees meer >

Is herinneren voorbij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
zachte vingers strelen liefdevol de kleuren van de tuin het benoemen van de bloemen is dan het moment voor mij maar in passeren is herinneren voorbij een nieuwe maakt haar blij zij heeft alle tijd om te genieten van wat de dag zo brengt de regelmaat is het houvast waardoor zij haar omgeving kent is als mens een heerlijk…

Geef nemen een kans

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
vaardige vingers vlechten de madeliefjes tot krans jij hebt mij in geel wit met lente omhangen jouw armen reiken mij zomerse warmte jij hebt geven tot talent van het leven gemaakt bent daarvoor vaak tot op de bodem gegaan streef naar balans geef nemen nou ook eens een kans…

Opruiming

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 918
Elke dag opnieuw laat ik de woorden ritselen tussen mijn vingers ik ruik het papier streel de letters, het opgedroogde inkt. Ik schrijf mijn weken weg de maanden leeg de jaren achter mij.…

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

Nog is er licht

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
terwijl de zon nog straalt kruipen schaduwen langzaam uit hoeken verkort een lichte nevel het zicht op de horizon gaan staren en doelloosheid de dag vullen na nachten vergetelheid gebogen vingers plukken aan het kleed in bezig zijn dat gisteren en morgen niet meer weet nog is er licht de hand zwaait goedendag maar op herkenning…

Met gebroken ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
je hebt het blad nooit voor de mond gehouden het dwarrelt naar de grond uit vingers die onmachtig zijn om alles in de hand te houden jij hebt altijd de rug gerecht maar nu lig je gestrekt laat gods water over akkers lopen in een afscheid met gebroken ogen toch zal uit as jouw feniks weer herrijzen om levend in herinnering te…
wil melker18 september 2010Lees meer >

Onze laatste magisch realist

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
een markante kop het lichaam iets gebogen ogen gecharmeerd van licht de hand op schilderstok het vaste ritueel in lange vingers het penseel een vlotte streek op het grote doek realiteiten doen het goed maar uit het wit van extra licht gaf hij zijn vormen perspectief hij schaduwde dimensies uit de mist was onze laatste magisch…
wil melker10 februari 2010Lees meer >

geluk

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
ik neem jouw hand en weet hoe ‘samen’ nimmer meer vergeet dat liefde, waar dan ook de weelde kent van welkom thuis ons huis, jouw stoel de mijne en ons bed, ons warme bed om rustig in te verdwijnen na een overvolle dag ik tel jouw vingers jij die van mij hoe blij verwijst geluk naar de oorsprong van ons allebei…
switi lobi20 november 2014Lees meer >

Een straffe zenuwpijn

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 638
heb eindelijk de vinger gelegd op de zere plek gevoeligheid en irriteren een andere houding uitproberen mijn geest zocht naar excuus werd meester in negeren totdat het lijf in opstand kwam en heftiger ging reageren een straffe zenuwpijn door merg en been begon te genereren met pillen fysio en wat gebed heb ik mijn werken…
wil melker29 oktober 2009Lees meer >

Je lange smalle hand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
je vinger ringt het edelmetaal de stenen schitteren hun eigen verhaal de zettingen zijn goudgerand een brede band accentueert je lange smalle hand zij lichten kleuren in je artistiek bewegen mond en ogen completeren dat charmant gebeuren je lach is de ultieme opening naar schoonheid ze maakt me blij de stenen schitteren al je…
wil melker17 oktober 2009Lees meer >

Stilte en wat eeuwigheid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
je speelde in mineur de witte vleugel treurde donkerrode rozen beschaduwden jouw klankbereik je zong voor mij over stilte en wat eeuwigheid de tijd waren we kwijt heb je de hand gereikt nog voor het slotakkoord onze liefde had vermoord met donkerrode rozen zijn we stiltedansend weggegaan de vleugel dichtte zonder vingers…
wil melker10 oktober 2009Lees meer >

KIJKEN....

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Je mag er kijken naar het water wolken die laag overdrijven De luchten, waarin ik je naam -met hoofdletters- wil schrijven Maar hoog kan ik niet reiken hooguit op m'n tenen de vingers gestrekt Hier zijn de watervogels ....goed gebekt snoepen uit de stroom vissen uit het water Vroeg in de morgen of later op de dag mag…

Toen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 645
je zette de klok vooruit boog de tijd krom en deed hem als een stropdas om en seconden druppelden als water tussen je vingers langzaam weg.…

Alle remmen los

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 847
je balanceerde op de top wereld aan je voeten alle remmen los reikte verder naar de hemel maar het aardse brak je op verloor evenwicht de tijd uit zicht stortte als lawine in het diepste dal zag de hel brandde vingers aan het vuur tot in het laatste uur balancerend op de rand krabbel je omhoog op weg maar nu naar de andere…

Het donker van de klokken

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
je zomert nog in blonde lok tussen donkere haren die levens vergaarden vingers tikken wespen weg uit een blijde lach en alledag waarin je alles gaf stappen zijn wat traag de rug niet helemaal gaaf maar in je geest is nog geen spoortje herfst geweest zomer door in blonde lokken vergeet het donker van de klokken in een nieuw begin…
wil melker25 oktober 2008Lees meer >

Striemde rood

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
je nagelde met slanke vingers langs mijn rug striemde rood ons namen in mijn vel ik las ze later terug toen hartstocht was beleefd en jij je eindelijk had uitgeleefd ik mocht het beest weer spelen en godvergeten lang met jouw de passie delen je tags staan in mijn huid hoe ik ook wend of keer kan en wil daar nooit meer onderuit…
wil melker3 augustus 2007Lees meer >

de strijkstok was geruwd

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 643
de snaar die ik deed trillen bepaalde niet de klank het was mijn vinger die jou golfde in de toonsoort van mijn hand de strijkstok was geruwd op maximaal vibreren maar in de klankkast vond jouw melodie nog ruimte voor een nieuw proberen ik leg de bladmuziek apart in samen dromen laten wij muziek direct uit onze harten…
wil melker14 september 2006Lees meer >

wit uitgelicht in zwart

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
je mocht me zien een scherp profiel wit uitgelicht in zwart zonder schaduw zachte naaktheid strelen donker vullen met jouw gloed ik kon jou velen waar anderen mij dichten zonder hart jij maakte mij weer lichaam gaf mijn vingers tast ik wil vandaag eens echt omarmen en niet alleen als gast…

Lindebloesem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het is tijd, geen kasjmier meer, geen zijde, zachte vachten en vanillelakens niet mijn bloed laten koken in een waterval met duizend vingers koudvuur op mijn huid maar onder zoete zoemende lindebloesems echt kussen achter wuivende gordijnen samen verdwijnen in een grenzeloos lichaam dat niet langer bloedt van verlangen een kind…
Zywa9 april 2019Lees meer >

De Geliefden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 717
Voorzichtige aanraking, tedere streling, speels verkennend voelen, raakpunten zoeken; naakte huid op huid, overal vingers, lippen, als liefde en lust innig verstrengelen; grenzen vallen weg, jij en ik versmelten in èèn vloeiende beweging tot èèn kloppend hart. En de engel zag dat het goed was.…