3338 resultaten.
Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
692 zij trekt draden uit stof, zwart en wit
haar vingers te krom
haar handen te groot
vergaart zij zwart-wit, zwart-wit
zij boert er wat bij,
pluimvee en trotse paardenhoofden
op een rij, kijken haar na
wanneer Chanel haar roept
wijsheid verweeft ze
in pure kunst
haar handwerk is het handelsmerk
de allure en finesse van haute couture…
twaalf uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
571 de tafel droeg een lepel, bonen en een bord
jouw handen droegen niets
slechts leegte tussen vingers
een verloren woord hing in je ogen
ik droeg jou
en wie je was
gaf mijn weten opdracht
in jouw nood de hand te zijn, die
leven bond
machteloze happen pap
verdwenen
in jouw weggedwaalde mond…
hoe zou het zijn
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
4.976 Ik denk er aan
Het laat me niet meer los,
Al is dat juist wat ik hoop
En toch is daar het moment, verlang ik naar je
Mijn gedachten zijn verraad
Even als de knoop in mijn maag
Gevoel in mn buik
Ik snuif je geur op
En probeer niet te denken
Jouw lippen in mijn nek
Vingers over mn huid
Ik word langzaam gek
Kortsluiting in mijn hoofd…
Het karige maal
gedicht
2.8 met 36 stemmen
8.852 Onder de lamp aan tafel
zwijgend eten wij: onze handen
als witte vlekken komen en gaan;
onze beringde vingers achteloos
met het vertrouwde brood spelend.
Geen vreugde niets ongewoons
is er in de klank van onze
messen en vorken.…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 Drie lichtende vingers; ik ontweek ze schuw,
Ik ontweek ze, ik, driedubbele schaduw.
-------------------------
Uit: Horror Coeli, 1946…
Raak me als een vlinder aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
663 Dus raak me zachtjes aan,
raak me aan alsof ik hier niet was,
alsof de schaduw van je vingers
me zou verjagen.
Alsof je me in een droom zag
die je je probeert te herinneren.
Als je je ogen opendoet
ben ik er niet,
maar je zult niets vergeten.
Door mijn woorden heen zie je me.
Voor jou om van te houden
zal ik er altijd zijn.…
Rozen...rood!
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
748 Zal ik ze plukken,
mijn vingers prikken?
Of laat ik ze staan,
op de struik?
Zal de zon ze schroeien,
tot ze verlamd hun hoofd
buigen en verdorren?
Het is dan maar zo!
Rustig wandel ik verder...
In de verte hoor ik een stem,
jouw stem,
ze zegt fluisterzacht
"Ik...Ik hou van je"
Rozen, rood dieprood, laat ze!…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…
Licht van boven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 ogen in een
rotsvast geloven
wierook aan je handen
de zon brandde
met licht van boven
door het glas in lood
zelfs de dood
roerde zich in de
tochtige gewelven
op de pilaren
keken heiligen minzaam
naar de mensenschare
zagen hoe de ringen
om de vingers gleden
in de glans van vertrouwen
maar in het klokkenluiden
vormden zich…
Met ogen en gebaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 ons stilzwijgen
was gegroeid tot een taal
die wij moeiteloos spraken
nooit luidruchtig
maar wel gedecideerd
met ogen en gebaar
kleine nuances
werden onderstreept
met vingers en handen
zelden werden
dingen uitgepraat
woorden hebben wij nooit gehad
door jouw verscheiden
is ons stilzwijgen verbroken
wij waren helaas nog niet uitgesproken…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk…
Geef nemen een kans
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
536 vaardige vingers
vlechten de
madeliefjes tot krans
jij hebt mij
in geel wit
met lente omhangen
jouw armen
reiken mij
zomerse warmte
jij hebt geven
tot talent van
het leven gemaakt
bent daarvoor
vaak tot op
de bodem gegaan
streef naar balans
geef nemen
nou ook eens een kans…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
Met gebroken ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 je hebt het blad
nooit voor de mond gehouden
het dwarrelt naar de grond
uit vingers die
onmachtig zijn om
alles in de hand te houden
jij hebt altijd
de rug gerecht
maar nu lig je gestrekt
laat gods water
over akkers lopen in een
afscheid met gebroken ogen
toch zal uit as
jouw feniks weer herrijzen om
levend in herinnering te…
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
geluk
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
493 ik neem jouw hand
en weet
hoe ‘samen’ nimmer meer vergeet
dat liefde, waar dan ook
de weelde kent
van welkom thuis
ons huis,
jouw stoel de mijne
en ons bed, ons warme bed
om rustig in te verdwijnen
na een overvolle dag
ik tel jouw vingers
jij die van mij
hoe blij verwijst geluk
naar de oorsprong van ons
allebei…
Een straffe zenuwpijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
638 heb eindelijk
de vinger gelegd
op de zere plek
gevoeligheid en
irriteren een andere
houding uitproberen
mijn geest zocht
naar excuus werd
meester in negeren
totdat het lijf
in opstand kwam en
heftiger ging reageren
een straffe zenuwpijn
door merg en been
begon te genereren
met pillen fysio en
wat gebed heb ik mijn werken…
Je lange smalle hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
678 je vinger ringt
het edelmetaal
de stenen schitteren
hun eigen verhaal
de zettingen zijn
goudgerand een brede
band accentueert je
lange smalle hand
zij lichten kleuren
in je artistiek bewegen
mond en ogen completeren
dat charmant gebeuren
je lach is de ultieme
opening naar schoonheid
ze maakt me blij de stenen
schitteren al je…
Stilte en wat eeuwigheid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
619 je speelde
in mineur
de witte vleugel treurde
donkerrode rozen
beschaduwden
jouw klankbereik
je zong voor mij over
stilte en wat eeuwigheid
de tijd waren we kwijt
heb je de hand gereikt
nog voor het slotakkoord
onze liefde had vermoord
met donkerrode
rozen zijn we
stiltedansend weggegaan
de vleugel
dichtte zonder vingers…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Toen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
645 je zette de klok vooruit
boog de tijd krom
en deed hem als een stropdas om
en seconden druppelden als water tussen je vingers
langzaam weg.…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
Striemde rood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
682 je nagelde
met slanke vingers
langs mijn rug
striemde rood
ons namen in mijn vel
ik las ze later terug
toen hartstocht
was beleefd en jij
je eindelijk had uitgeleefd
ik mocht het beest
weer spelen en godvergeten
lang met jouw de passie delen
je tags staan in mijn huid
hoe ik ook wend of keer
kan en wil daar nooit meer onderuit…
de strijkstok was geruwd
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
643 de snaar die
ik deed trillen
bepaalde niet de klank
het was mijn vinger
die jou golfde in de
toonsoort van mijn hand
de strijkstok
was geruwd op
maximaal vibreren
maar in de klankkast
vond jouw melodie nog ruimte
voor een nieuw proberen
ik leg de bladmuziek apart
in samen dromen laten wij muziek
direct uit onze harten…
wit uitgelicht in zwart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
566 je mocht me zien
een scherp profiel
wit uitgelicht
in zwart
zonder schaduw
zachte naaktheid
strelen donker vullen
met jouw gloed
ik kon jou velen
waar anderen
mij dichten
zonder hart
jij maakte mij
weer lichaam
gaf mijn
vingers tast
ik wil vandaag
eens echt omarmen
en niet alleen
als gast…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
De Geliefden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 Voorzichtige aanraking,
tedere streling, speels
verkennend voelen,
raakpunten zoeken;
naakte huid op huid,
overal vingers, lippen,
als liefde en lust
innig verstrengelen;
grenzen vallen weg,
jij en ik versmelten
in èèn vloeiende beweging
tot èèn kloppend hart.
En de engel zag
dat het goed was.…