Alle inzendingen over moraal

Ogen met kleuren van de zee vragen gespannen ga je met me mee Ze flirten twinkelen en stralen je zou er zo in kunnen verdwalen Ze kijken me aan en zeggen met wie moet jij nu nog overleggen Wij kunnen samen de hele wereld aan ik wil jou nooit meer laten gaan Ogen met kleuren van de zee het spijt me ik ga niet met je mee…

knechtje van de slager, scheel, en als een bezemsteel zo mager, op zijn fiets, fluit een aardig wijsje lacht eens naar een zesjarig meisje en ziet dan verder niets, zelfs niet die grote grijze tram die rammelend aan komt snorren. het is in een tel gebeurd een BEL en SMAK een KRAK een GIl er knarst een rem en dan weer stil... wat mensen…

OP DE WIJZE: HET DAGET UIT DEN OOSTEN. Laat ons de wereld heten, En ’s werelds slaverny, En kiezen van drie staten De beste staat van dry, De staat van maagdeleven, Hoog verheven. Dit ’s geen gebod van boven, Maar ’s Heilands wijze raad, Een raad met recht te loven, Al lijdt de maagd veel smaad, Bij traag verlichte blinden, Trouwgezinden…

Alles moet maar gróter, móóier, méér. Wanneer stopt dat nou een keer? Wanneer is een mens eens echt tevreden, wanneer is ie dan écht voldaan? Desnoods door stélen dan verkregen of door iemands hersens in te slaan, ach, wat maakt het allemaal nog uit, als jij het maar in je bezit hebt, dan interesseert de rest je toch geen fluit?…

De vooruitgang, nee, die hou je niet tegen, maar toch zou je wensen, dat al die mensen, die vroeger zouden hebben gezwégen, ook nu nog terug zouden denken aan de tijd van toén. Overdoen nee, geen optie, maar denken aan wat je ooit niet had en nú in overvloed, moet je toch aan 't denken zetten. Alles moet maar gróter, móóier, méér... wanneer…

Op de toppen van gelukkig zijn.. in de dalen van de hartenpijn Daar leer je jezelf 't beste kennen al zou je soms weg willen rennen Kijk naar jezelf in goede en slechte tijden probeer 't leven te nemen, en niet te vermijden Want je bent geworden wie je nu bent door ieder levens-incident Geluk en rampspoed zullen blijven komen probeer…

Waar haalt god het lef vandaan ons telkens weer tot stof te vormen brandend in een zelfbedachte hel waar wij geen kant op kunnen Podium van tegenstrijdigheid godslasterlijke broedplaats van aardgebonden egotripperij en valsheid in gedachten Waar haalt god de moed vandaan ons telkens weer te laten zijn zoals we zijn…

Laat niets aan toeval over Verzeker je tot aan je dood Koop kasten vol met kleding Geef jezelf nimmer bloot Riskeer niets met op reis gaan Bespaar jezelf zo'n grote gok Stop direct met drinken Heb je ook geen laatste slok Begin niet aan stoere avonturen Lekker thuis is spannend zat Pas wel op dat je niet doorslaat Draag zwembandjes aan in…

Die jeugd van tegenwoordig, verzucht nu iedereen, op álle pubers is wel wat aan te merken, de jeugd van nu, wáár moet het heen, de vraag om aandacht... te jong om te werken... Diezelfde jeugd met overlast herrie en groepjes baldadigheid, moeten nét als ónze kinderen vroeger, óók hun energie kwijt. Onze kinderen en ook wij, we waren immers ook…

speels beschildert het witte linnen met kleuren die kwasten dragen gemengd als woorden in een regel combineren kleuren op het palet passie laat kleuren extra spreken die door wat alcohol ontstaat een levendig en kleurrijk spel maakt van wit linnen, diepe zinnen…

Ik ben een poëtisch hoge berg massief met silhouet onwrikbaar toren ik, verhevenheid gewaar, elke minaret tot dwerg Ik laat schallen tegen hen keren als ze wijken van mijn wetten ‘k zal ze met lawine`s pletten `t is mijn natuur om te verweren Hoor mijn loeiend holle klanken zie de pioniers bevriezen die ik hinder te beginnen Klim niet…

een oogopslag leest boeken die gesloten bleven ziet jaren waarvan maanden geen seizoenen weten ongeopend zijn die stukjes leven zo voorbijgegaan de verhalen die nog resten zullen blijven staan het jagen van de dood krijgt nu betekenis het schamen en de spijt is dan de bekentenis…

ogen spiegelden mijn ziel, gedoogden dat ik viel en op mocht staan, of blijven liggen tot het teken kwam om dan te gaan ze maakten mij tot loper in hun spel want ik was snel voldeed aan wensen hoorde bij die mensen was volger tot de hel ik ben getekend door het koude vuur dat speelde met de macht van woorden ik kan ze nu bekoren…

wapper met je vleugels spreidt ze uit zing nog eens je lieve geluid een fluit, een lokroep je prachtig gezang mereltje vlieg vastberaden weet al je noten zijn van belang…

achter de silhouetten van een nadruk dichtbij gevaar kom ik langs je en sta ik daar je staat er verscholen zenuwachtig achter je onschuld waar je graag mee zou knuffelen teder je ware blik onthuld…

De ouder brengt zijn kroost in vijfentwintig jaar groot tot volwassen mens denkt dan, nu ben ik klaar gevoed, gestraft, getroost. Tòt die volwaardige mensen voor het feit zelf staan om de ouder te verzorgen met hun lot zijn begaan ze blìjvend gezond wensen. Moraal van dit gedicht: hoe je het ook went of keert de zorgen zijn in evenwicht…

Alles wordt duurder, iedereen klaagt, komt door de euro en zo kan het gebeuren dat je in de bus stapt, ook dat is duurder geworden, met in je éne hand je maandkaart en in je ándere hand tien euro, want je moet zones bijkopen. Als dán blijkt dat de chauffeur geen wisselgeld heeft en je de bus uitstuurt kun je in 30 graden de rest van je tocht…

je wilt iets zo graag, het brandt het schreeuwt het lokt je telkens, iedere keer weer, of je niet durft, of je niet kan, misschien wordt het je wel belet je wilt roepen, je wilt schreeuwen, je wilt geven, desnoods nemen en dan voel je je stil…

Ondanks dat druk zijn bij iedereen bovenop de stapel ligt, maak je tijd. 't Is te makkelijk om kort van zicht te zeggen, weer een dag kwijt. Je kunt 't nooit te druk hebben om medemenselijkheid te tonen, een kaart, een brief, een mailtje, of gewoon een telefoontje, moet tot "gewoonte" gaan behoren. voor je 't weet hoeft 't niet meer…

De perzik gaf mijn vader mij, Omdat ik vlijtig leer. Nu eet ik vergenoegd en blij, Die perzik smaakt naar meer. De vrolijkheid past aan de jeugd, Die leerzaam zich betoont. De naarstigheid, die kinderdeugd, Wordt altoos wel beloond.…

Hij is onzichtbaar zonder het geluk dat hij kan verdienen in momenten die hem weer bedwingen achter de kast die hem laten zwijgen van verlies en dankbare lichten die hem beloven dat hij mag wachten zolang hij leeft en zijn waardigheid opgeeft…

Gevangen in haar rode licht Bekeken achter glas Zit ze daar maar op haar mooist Een schim van wat eens was Ze flirt en lokt en kleedt ze uit De mannen van de nacht Betaalde liefde tussendoor Terwijl thuis wordt gewacht Haar eenzaamheid valt niemand op Geen man past in haar leven Want wat je eenmaal hebt verkocht Valt niet meer weg te geven…

Als men zegt, de kogel is door de kerk, wat betekent dat dan eigenlijk? 't Is toch eigenlijk gekkenwerk, want het zegt toch klaarblijkelijk dat de zaak beklonken is. Maar als je 't nu letterlijk pakt, is het eigenlijk zo, dat één of andere onverlaat met een geladen pistool de kerk binnengaat. Goed bekeken kun je er geen touw aan vastknopen…

'k Heb met dat nieuwe niets van doen, Vooreerst, het strijdt met ons fatsoen; En dan, ik heb een vrouw getrouwd, Die 't met de Catechismus houdt.…

verloren in wanhoop als de enige vlucht verstrikt, in je eigen uitgezette dwaalspoor de liefde verzucht onnavolgbaar ben je je grauwe gebied wordt groter maar pakt je in echo's, klinken in de verte klanken vervagen je loopt er middenin…

vergeten zijn de woorden de zinnen het verhaal vergeten zijn de tekens het beeld de taal vergeten zijn de mensen de massa het moraal…

De letters die men placht te snijden in de linden, En zijn van eerste aan niet in het hout te vinden; Maar kom je naderhand omtrent de groene bast, Zo blijkt’et dat het schrift gedurig groter wast*. Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken, Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken. Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in…

Hij, die altoos wel tevreden Met vermogens die hij heeft Vergenoegd en dankbaar leeft, Kan zijn gaven wel besteden. Maar dat hij, die altoos kniest, En wat andren zijn wil wezen, Zelfs hetgeen hij heeft, verliest, Heb ik meer dan eens gelezen.…

Wanneer is iets onzin, als je 't niet gelooft, als het je vreemd voorkomt, als je er nog niet eerder over hoorde, of omdat je het niet wist? Wanneer zijn het leugens, als je ze niet meer gelooft, als je denkt, je kunt me wat, als je het al eerder gehoord hebt, en het allang wist? De tijd dat mensen rode konen kregen als ze stonden te…

je keek niet links niet rechts maar dwars door me heen niets en niemand ontziend denderde je maar door aan omkijken had je een broertje dood ik was de enige…