Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

keer

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
men moet er zich bewust van zijn dat een keer de laatste is dat is logistiek lastig omdat men elke keer alsof moet doen of er het beste van hoopt wat ook niet opschiet…
hendrik9 februari 2011Lees meer >

Thuiskomen

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 903
Thuiskomen, voor mij, bij jou was het meest, alsof het altijd een feest was geweest; Thuiskomen, bij jou, door jou, was meer dan ik ooit had durven dromen.…

Nep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Kijk eens wat een orchidee zei ik ze tastte en keek alsof het regende gottekes zei ze helemaal nep…
delius6 september 2012Lees meer >

wat nu

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
wat moet ik nu ik weet dat je nu eenmaal doodgaat en waarom is dat niet eerder tot me doorgedrongen het is alsof je in de regen loopt en denkt dat het droog is…

Ik weet niet wat

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Ik weet niet wat ik in hem zie maar het is iets wat anderen niet in hem zagen, het is alsof onze wegen gekruist en altijd langs elkaar, voor ons lagen.…

Haat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
We konden doen alsof we de haat begroeven maar soms moet je de dood opzoeken om het leven te vergeven.…
Petra Hermans14 augustus 2014Lees meer >

Adel

netgedicht
2.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.816
Ze praten alsof er een hete aardappel in de strot is blijven hangen. Praten met een air alsof de wereld van hen is. Zijn met goud en diamanten behangen want de wereld moet weten dat ze daar elke avond kaviaar eten Ze hebben verbeelding alsof ze alles zijn en de rest helemaal niks.…
Johanna19 december 2008Lees meer >

onbeantwoorde liefde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
En toch kijk je me soms zo aan Alsof er iets fout is gegaan Toen we beiden nog single waren.…
yessica23 september 2011Lees meer >

Vale Duiven, Geklater, Roestige Trompet

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 336
alsof dingen niet gebeurd zijn. alsof alles kan worden gewist. alsof alles wegspoelt door de zapige tijd; geroutineerd ritueel, daarna banket, vale duiven, geklater, roestige trompet. ================== ===========…

Van streek en moe

netgedicht
3.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.531
bij te veel gasvorming drijft de lebmaag naar boven diarree is vaak het gevolg humeurigheid en droevig geloei gebrek aan eetlust, geen melk zorgvuldig dus, na eerst ontsmet een snee gemaakt, de lebmaag beetgepakt en op haar plaats geduwd vastgemaakt met oplosbaar draad vier magen weer in evenwicht het gas zachtjes de darmen in gemasseerd…

zonder titel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
het hoofd dwingt met koppig geduld tot concentratie het zwart strijkt knarsend neer bruusk dient oud zich aan het verlangen gaat altijd weer stromen er is geen geduldige tijd de spanning groeit en haast zich kleuren dringen zich op het gaat vanzelf de rode draad spreekt over het tragisch lot van goed en kwaad gehoorzaam aan…
j.bakx19 juli 2007Lees meer >

Zeven jaar

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.549
Nu zeven jaren later, gewend aan pijn en haat, afgesloten van mijn familie, hervind ik weer de draad. Toch denk ik vaak aan vroeger, die zorgeloze tijd, en mis ik mijn vader, die mij moeiteloos mijdt.…
Anne7 september 2005Lees meer >

1935/1987

gedicht
4.1 met 119 stemmen aantal keer bekeken 36.293
zit grootmoeder tussen haar nageslacht en is zo oud als zij altijd was Een afbeelding van pais en vree van lachende fantomen maar keer de foto om en zie de misverstanden al geloofden we hardnekkig in familiebanden met grootmoeder als aanbeden as Hoe zou het zijn verlopen had de steen ons niet uiteengespat de uitgerekte band tot op de draad…

De clown

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 611
een koorddanser op de dunne draad van een lijngrafiek stijgend dalend balancerend in opwaartse tragiek in een hand de paraplu geen vangnet gesponnen uitgegleden en gewond de tred voort gezet wederom een dag gewonnen al voel ik mij ellendig en ben ik nog zo down dan acteer ik als een huilende clown waardoor de gesminkte lach je mijn tranen niet…

Rozengeur en bloemenwater

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.029
met lange vingers steel jij op een blauwe maan dagdromen van geest verlaten gronden en dood gewaande bomen je vliegt door open staande deuren laat voeten zakken in de grond vlecht meterslange draden en sluit zonder knopen een verbond je wilt de groene lakens delen huid en haar met handen boeien over spelen tot de haan kraait en met het…
Hanny2 juni 2008Lees meer >

Herfstliedje

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 743
't is steeds 't zelfde liedje in de schemer van dit stukje leven : 't regent, 't zegent de pannen worden nat van mij mogen ze als ik maar droog blijf nu even geen droge draad meer aan m'n lijf want wind en regen hebben een verbond zo draait 't wiel van jaargetijden rond en zal na regen wel zonneschijn komen laat…
Harry Daudt20 november 2006Lees meer >

Onze marionettendromen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 697
je hand ligt op mijn kruis voel de draden trekken aan mijn armen en benen ze glijden langs het bekken naar beneden ik ben van hout jij hebt mij bekleed met hart en ziel je stem gaf mij karakter in het strakker trekken van de lijnen in mijn lijf het houterig verblijf jouw kruis laat mij dansen met anderen sjansen je stem daagt…
wil melker6 januari 2007Lees meer >

je bent van glas

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
je bent van glas mijn hoekigheid wordt ronder als ik in je spiegelen mag je kaatst in lijnen die geen einde kennen mijn handen warm ik aan jouw oppervlak ik zoek naar je begin een naad, een draad die ik kan volgen open maar, ik wil erin versmelten met jouw beeld je transparantie proeven maar je bent gaaf, geen barst of kleine groeven…

mijn roos

netgedicht
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.168
o, roos jij voert strijd tussen het einde en nieuwe begin groeistuipen in verleden je ziet een glimp van oude resten allemaal zo pijnlijk jij groeit nu naast mij terzijde fijne draden groeien in ruimtes waar liefde zich verborgen houdt in de scherpte van bladeren snijdt hoop in verandering jij roos bloei met mij in mijn leven waai in…
klaes2 juni 2009Lees meer >

Zomerbloemen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 501
haar liefde gesponnen in een web van tranen kleine parels aan zijdezachte draden verweven haar zinnen de vrouw als uit porselein gehouwen staart naar de maan, ze heeft zomerbloemen in haar haren gevlochten in een krans haar dromen gebroken maar ze koestert geen haat in haar ogen ligt de hoop van de toekomst die ze toevertrouwt…
windwhisper20 augustus 2009Lees meer >

Druppelsgewijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
kan ik, nog genoeg moeite betogen in vriendschap vormen om woorden als de jouwe achter een spel met maskers kan ik, nog op zachte toon schrijven met gedurfde vrijmoedigheid in blauw/witte draden die het goed met elkaar vinden wat het hart kan dragen aan deugd, meer als een vriend met al dat kan inspireren waarin 'hart' en 'gevoel'…

Bepareld met wat dauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
een zwarte spin spon draden tussen zon en jou mijn bloem zag de eerste trillen in het ochtendlicht bepareld met wat dauw al gauw kruiste een tweede lijn verfijnde ruimte in afbakening je bloeit nog lente maar warmte en licht zijn al getemperd het web waarin jij zit dreigt je langzaam te verstikken samen hebben we de ragen…

Zonder noorden komt niemand thuis

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
Zolang je nog maar weet waar het noorden is de weg omhoog Vluchtend beland je in het verhaal van een ander weven zich draden over elkaar vormend een grillig patroon zoekend een nieuw bestaan uit onverwerkt verleden in het heden van wie wegtrok met de noorderzon ontladen door een hert ontvouwend je a-vier ontwapent zich de hartstocht…

Woning

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Van de ochtenddauw tot in de stilte van de schemering heb ik mijn denken in bruikleen ik tast langs het draad waarlangs mensen elkaar negeren de lange schaduwen beschermen mij tegen de terloopse waarheid van het licht dat mij hier vindt terug klim ik op het podium waarop elke dag een deur is jaren snaren zijn waar hoon en hosanna…
Kees Keizer16 augustus 2011Lees meer >

VOELEND ZIEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
De grootse blijdschap van het heden wordt veelal geleid door sterke stroom in kabels en draden die geliefde speeltoestellen wilde beelden en sterke klanken een wijde blik over de wereld tot leven brengt maar daarbij heerst nog het geluk dat verfijnde vreugde bij buigend hoog grasland vol wind speurende vlinders en kevers kleine vlammen…

KLEINE DIEREN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
De brede schuurdeur is vol kruisspinnen, die stil aan hun draad hangen. Hoe lang mogen die diertjes hier rustig blijven wonen? In het lentegras ligt een oude verrotte kastanjebolster, waar het lieveheersbeestje zijn leven op begint.…

LUISTEREN

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.733
Is het inderdaad zo moeilijk te luisteren trek ik jouw aandacht beter door te fluisteren ja, nu ben je eindelijk aan het focussen ik heb al veel verteld ondertussen je hebt de draad nu snel weer opgepakt zo wordt jij door het leven gepakt en gezakt begrijp nu, ook ik heb behoefte aan een open oor nu val ik tenslotte toch onder jouw gehoor…
HANS UDING4 november 2014Lees meer >

Onderweg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
De nacht ontkleedt de uren weet het puurste te ontleden op het vederlichte voile van een stiltedroom en uit de fijnste draden in de zuiverste druppels dauw drinkt de dichter de beelden die onvermijdbaar in jaarringen te lezen zijn.…

Het vlammend rood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
de bosrand staat nog vlammend in rood krijt bij het afscheid van de zomer waar groen al donker duistert draden elkaar kruisen tot herfstige huizen heeft zij de zon gekeerd op hete dagen hitte geweerd en verwezen naar trillende einders zij was de poort van het schaduwrijke bos het veilige oord voor schuilende dieren nu kaalt de…
wil melker4 september 2015Lees meer >

Déconfiture

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
nog nooit behield het huis zijn witheid van muren het glas zijn geveinsde ruiten noch de eenheid van scherven er hangt een lucht van toekomende leegstand met het breken van de huid kraken de cellen hun wanden langs de draden van schimmel krimpt de resterende adem die met vertraging verdrinkt in oliedampende klei in het aardegrijze…
Iniduo28 februari 2016Lees meer >