3975 resultaten.
Zomerjurk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.162 Een restje zomer was blijven hangen
in de rafels van haar katoenen jurk
Zij keek naar buiten en zag dat het
wit gevroren had aan de grond
een heldere nacht met sterren geweest
Na haar klompen aangedaan, de winterjas
stapte zij rillend in de koude buiten
ademde zij diep in, snuivend uit
de jurk spande en loste op van haar huid…
hartstocht
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.116 Je trillende adem tegen mijn huid
Je lippen strelen, je kleedt me uit.
Mijn knieën knikken en ik zoek steun en
ik snak naar adem terwijl ik op je leun.
Je sleept me mee naar een wereld van gevoel
zonder woorden, je weet wat ik bedoel
die echte hartstocht, dat maak jij in mij vrij.
Dat intieme is er alleen tussen jou en mij!…
Meer van boven
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
542 ik voelde
je hand vol
zachte dromen
ze volgde de
rand tussen
haar en huid
ze sprak met
alle haren
over het
gezamenlijk
ervaren van de
nieuwe coupe
je vertelde
dat ik lachte
op de schattige
manier van
rust en totale
ontspanning
ogen gesloten
handjes half
open in de
verwachting
van nog meer
van boven…
Elle est la vie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.359 De pen op zijn papier
sierlijk in krullen
met inkt
als het bloed door zijn aderen
het hart in zijn ziel
kloppend
steeds sneller
in de stroom van gevoel
de zachte huid rondom zijn lijf
strelend
getekend door het leven
als water in zijn droge mond
iedere druppel
even kostbaar
gewonnen en vergaard…
geef je over...
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.521 druipend langs mijn huid
slechten verlangens
tranen door liefde
pijn, angst
verliefdheid onder ogen
gevoel gaat diep
zuchtend en kreunend
versnelt je hartslag
kriebels in je buik
je benen losgeslagen
verlangens
lees mijn hart
en neem me mee
in de vlucht
die verlangen heet…
Kleistof
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.144 kapotgereden klei
stuift in de wind
legt een grauwsluier
verstikt het beeld
van een hete zomerdag
vol naakten
bruinend in de zon
als vele meters huid
waarop zoutparels verkleien
want in de adem drijft stof
kleistof uit de polder
kapotgereden in de wind
oostenwind
tikkeltje zuid…
Liefde denkt niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.809 Guttegutgut
laat zich gaan naar plekken
waar nog geen pleisterplaatsen
slechts ongebaande wegen
wildpaden met afgeworpen huid
ritselend in de struiken
In de modderige oever
sporen van een faun
het water draagt een blauw
afgeworpen kleed
de wereld gaat niet
aan vlijt ten onder
slechts aan kreten van genot…
Iedere dag
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.659 Een snijdende kou
Tot op het bot
Iedere dag
Uiteindelijk ben je bot
Kaal
Zonder huid
Zoals een boom
Tijdens de herfst
Kaal
Zonder blad
Zoals een boom inslaapt
Zich opmaakt voor de lentetijd
Zoals hij dan in volle pracht zal bloeien
Trots zijn bladeren gaat voeden
Krachtiger dan ooit…
zwart in Tunis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.053 mijn blik glijdt
over het glanzend marmer
van je gitzwart aangezicht
de zon slijpt
in fraai ebbenhout
je gave gladde huid
omsluierd is je leest
de weelde van je heupen
wiegt zich in je lach
een gouden klip
een loflied aan je oor
je buigt je hals naar voor
de pracht van je gezicht
snijd ik in sierhout
als gedicht.…
zelfbevlekking op het strand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.127 je wil niet weten
hoeveel mensen
hoeveel zoutjes
aan het hete strand
in één dag eten
op hun stoelen
lakens matten
of gewoon op zand
witte uitslag
op de huiden
in vette vlekjes
als bij kaas
gesloten oogleden
dicht gepekeld
in scheveningen
zeggen ze laconiek
die zijn gaar
voor de visfabriek…
Vader
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.380 Toch:
nog eenmaal wil ik je omhelzen
voordat jouw huid
de kilte krijgt
van de oneindigheid.
De klokken klinken dagen
als uren.…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
ANATOMIE
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.024 ik ben geen dwerg, ik ben geen reus
ben geen atleet, ben niet gedrongen
ik heb twee ogen en een neus
een hart, een lever en twee longen
is dit het lichaam van mijn keus
of werd ik in mijn huid gedwongen?…
Eén
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.447 Te weten dat er één is
Die één kan zijn met mij
Proeft wat ik proef
Voelt wat ik voel
Geniet wat ik geniet
Twee wensen, één woord
Jouw adem, mijn zucht
Jouw ogen, mijn zicht
Onze vleugels, één vlucht
En elke milimeter huid
Eén vuur dat brandt
Tot nooit meer uit...…
de weg is kort tot aan de nacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
631 de nacht valt
uit het landschap
van donkere stemmen
dof waaiend en vergrijsd
wanneer ongevederde vuurvogels
zich op mijn keel storten
en het laatste uur in mijn lichaam
wekken, meedogenloos over
huid verloren
ik zal eeuwig leven, van
alles afgesloten, de dragers
en de dag
er is niemand meer
die de regen en mijn spreken
in…
Gevat in blauw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
929 glurend door mijn wimpers
zie ik je gevat in blauw
oogverblindend uitwaaierend
naar wat je maar kunt raken
door jou laat ik me verleiden
al het stof te laten dwarrelen
zodat je vrij kunt spelen
kleuren waar je wilt
om licht te verdonkeren
sluit ik de luiken
en in totale overgave
ontvang ik je op mijn huid…
Scheve tongen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
888 tenen krommen
in aangeprate schoenen
zoeken een uitweg
door versleten zolen
scheve tongen wrijven
dunne huid aan stukken
ingesnoerd door veters
iets te hooggespannen
ogen verloren glans
ongeringd rafelen ze
de bijna uitgereten
flarden bij elkaar
en ongepast
barst het vel
in blaren uit…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Haar sjaal
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.212 Ja, mompelt zij
wanneer haar huid
geen levensrimpels
meer gladstrijkt
ja, mompelt zij
wanneer beide voeten
haar eigen wil
alweer laten staan
de wanhoop in haar ogen
wanneer vier wielen
haar benen moeten
laten aarden
schreeuwt om taal
ja, mompelt zij
het is mijn tijd
ik moet gaan
zit mijn sjaal goed ?…
Uitgesproken
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.067 ze raadt de dagen nog in vlagen
ziet geen licht of donker meer
levend heeft ze zich begraven
en daar leg ik me bij neer
heel lang heeft ze zich verzet
ging niet voor, maar achteruit
het te strak knellende korset
werd steeds meer eigen huid
nu haar ogen uitgekeken zijn
kan ze het leven laten rusten
vertrouwend op een duisternis
die níet…
Waardland
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
882 brak en drassig gruwt het
vlakke waardland van de zee
en haar niet aflatende kuren
steeds gooit zij haar golvende haren
heimelijk over zijn naakte huid met een
boosaardig schuimbekkend geluid
zullen dijken en vliedheuvels
haar wassende ergernis nog keren
of kolkt zij over in stormgedruis
brak en drassig beeft het waardland…
toen je nog jong was
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
503 wat nu nog doolhof is
voert naar ik vurig hoop
tenslotte naar jouw bron
want alles wat nog buitenkant
of overwonnen slechts bevochten
meeslepend of mislukt
als tweede huid nog bij je hoort
ja, dat zou je dan achterlaten
om weer te keren naar je dromen
de passies van weleer
toen je nog jong was en zo onervaren
weer naar die bron
waaruit…
Sluimersluiers
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
972 ~~~
sluiers sluiten zich rond mijn huid
strelen steels de zachte glooiing
van mijn deels verdoofde buik
wazige beelden brengen langzaam
de werkelijkheid weer tot leven, geven
vol genade de wereld weer wat glans
alleen de spiegel
heeft nog twijfels
en blikt nog even
niet terug
~~~…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.
Het is zonder twijfel
dat de liefde bestaat
die verder gaat
dan je nu kan inzien.…
de bevrijde delinquent
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
610 een drankreserve hangt nog in zijn stapritme
en in zijn huid zitten jaarringen van pijn,
maar een rustpauze werkt als een beitel
voor tintelende hersenspinsels en vingers.
in uitgehouwen letters knapt hij zijn imago op.…
Stille buit
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.771 En dan dit nog
geliefde stille buit
Ik wil U vanavond aanvoelen
diep
onder mijn huid.
En U aanhoren
als rooskleurig
geluid.
Ik stil zijn met jou
en dan
blijft de TV
UiT!…
Lentedrang
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.081 De zon schijnt
blauwe lucht
De kou schrijnt
een winterzucht
De dagen lengen
verlangen groeit
Ik heb lentedrang
naar al wat bloeit
Groene blaadjes
bries vol rozengeur
Een bos lavendel
mooie paarse kleur
Zwoele zomeravond
zon op mijn huid
En eindelijk weer
die verwarming uit…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Jij zomert in mij
netgedicht
2.3 met 42 stemmen
2.877 jij bent o zo heerlijk
zo zacht voor mijn huid
zo zoet en zo eerlijk
mijn zomer- en winterfruit
jij bent o zo fleurig
zo op en top roem
zo mooi en rooskleurig
mijn zomer- en winterbloem
jij bent o zo stralend
zo puur uit de bron
zo warm en bepalend
mijn zomer- en winterzon…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…