1969 resultaten.
Met zachte hand geweven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 De levende letteren
spreken
waarin ik jouw naam
met zachte hand geweven heb
En in een moment van geloof
trilt de geest der onvergankelijkheid
oneindig ver
Verdiept mijn lijden
evenredig aan mijn begrip
Op het pad van
sensitief en eerlijk
begraaf ik het verleden
Want ik ben het heden
Het levende bewijs waarin ik sta
is in de baarmoeder…
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 jij ontbladerde tot spriet
waar was toch
die leuke griet gebleven
weg viel het zachte ruisen
alleen in strak
kon nog karakter huizen
al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij was
kleedde jij je bast
met positieve kleuren…
Gebarentaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 Hij zei het in zijn woorden,
heel stil en gewoon
hij deed er niet moeilijk over,
het was heel gewoon,
hij gebaarde er ook bij,
zelfs dat liep normaal,
had moeite met spreken
en de moraal?
Als mensen zich afvragen,
waarom ie dat deed,
dan moet ik eerlijk zeggen,
dat ik dat niet weet,
maar hij met zijn handen en ogen
hij weet…
Verlangens
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
733 Ik zou zo graag zo lang al eens
geheel en al een liefhebbende
vrouw willen omarmen en beminnen.
Maar ik kom die vrouw blijkbaar niet
zomaar tegen, of ik herken haar niet
of ik durf haar niet te genaken.
Misschien is mijn eenzaamheid en
afzondering te onbetreedbaar geworden,
zodat het onlogisch is dat ik klaag.
Of God wil mij voor onnodig…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...
creëren we osmose
in een prisma…
zonder plan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 lui als een sultan
alert als een jager
dobbert hij voort
op golven van gebeuren
zonder plan
drijvend op avondrood
weet hij zich geborgen
in de deinende schoot
van het ogenblik
verpletterd
door
de orkaan
overkomt hem
stilte…
Langdurige momentopname
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
440 Een gele maan kijkt me aan
tussendoor de kale takken
van de winterbomen
in dit naakte bos
de koele waarheid vinden
lijkt makkelijker in de volle zon
maar eigenlijk wil ik niet zoeken
niets vinden wat ik niet al wist
opgesloten in een momentopname
kom ik niet verder in het denken
over oorzaak en gevolg
laat staan dat een oplossing
ruimte…
Huis van de Geleerden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.680 Om die ene overgebleven vraag
maar beantwoord te krijgen
moest ik weg - de berg op
En ik fietste uit verlangen
en met honger in mijn benen
naar het Huis van de Geleerden
kromgebogen op mijn tenen
en ik hijgde uit nieuwsgierigheid
ik hijgde uit onwetendheid
en fietste alsmaar harder
iets van toekomst tegemoet
Treed naar binnen zo U wilt…
Niet Fer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Hoe het begon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 Vanochtend vroeg,
tranen van ijs
bevlekken de ramen.
Mijn zoon ligt naast me
we luisteren samen
naar het gakken
van een trekkende gans,
de vrieskou beamend.
Toen besefte ik pas
hoe het begon:
het ontwaken
van vader en zoon
en de ijle schreeuw
boven de daken
kwamen
uit dezelfde bron
die er altijd al was…
In zulk een nacht...
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.705 In zulk een nacht, - als waarvan Shakespeare zong
In 't toovrig beurtgezang 'in such a night',
Van 't stralende Venetiaanse spel, -
In zulk een nacht, waarvan dàt lied nòg klinkt,
Is àl de schoonheid van de klare dag,
Verinnigd en vertederd en de droom,
En àl de klaarheid van de schone nacht,
Tezaamgevloeid tot die betovering
Die is Venetië…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 elke ademtocht
glijdt onverbiddelijk
langs grof schuurpapieren longen
geperforeerde levenslucht
vult levenloos mijn lege hart
nu elke droom in duigen is gevallen
wat verwacht ik nog van het leven - vraag ik mij
niets - antwoordt de dromer - en alles
want uit niets worden dromen geboren
dromen zijn bedrog - zeg ik
dromen zijn pijn…
Nacht, kan ik je proeven?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
766 wachten voor de nacht
door een zwoele duisternis
neen, geen middernachtmis
straalt zoveel macht
ben je werkelijk zo zwart
hier nog wat licht
weet dat ik zwicht
waar zit jouw donker hart…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 Strooi papavers
als korrels der vermetelheid
in het verblindend oog van de tijdloze muze
Op het moment dat de draak
zijn vuur verzengt en dwergen
in hun smidse zonniger goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning…
ster
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 ik staar naar de sterrenhemel in de nacht.
een ster kijkt me aan en lacht.
verzin ik dit, kijkt de ster nou echt?
de ster lacht nog eens en zegt:
geloof in jezelf, je kunt het!
het is zo mooi dat ik me er niet tegen verzet.
de ster neemt me mee in mijn verbeelding.
ik keek, ik viel van een gebouw, en het was de ster die mij opving.
ik sta…
Leven en dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
777 't Leven, alsmede de dood
staan heel dicht bij elkaar
Ze zijn elkaars reisgenoot
en zijn daarom ondeelbaar
Hand in hand samengaan
zonder angst zonder vrees
Erkennen elkaars bestaan
en zijn soms elkaars logés
Dood is enkel de drempel
naar ons eeuwige bestaan
Stap in de tijdloze tempel
waar ’t aardse is afgedaan
Leven is intens samenzijn…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 ik wilde bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
Resurrectie,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
613 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd voor velen, zuiver
als het pas gedorste graan, jeugdigheid
uit de eenvoud van het hart, een
verlosser en de boodschapper tegelijk
van de oogsten zover men ziet,
verlossend maaier in een wervelende
show van stralen, in een oceaan van
hoop, de ogen…
Verlossing in de Alchemie I en II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 I
Je vouwt je handen zacht samen
geboeid en gekneveld in een eeuwig amen
Je kijkt met betraande ogen door
de verregende ramen
De wind tekent striemen op de verweerde muur
op dit steenkoude uur van waakzaamheid
Je bent getekend door een christelijk stramien
Dan kies je liever geen kruisiging
aan een crucifix
maar een martelgang door…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
Boven de regenboog
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 BOVEN DE REGENBOOG
Ik zweefde boven wolken hoog
boven een dode wereld, ver weg
Voorbij een pastellen regenboog
en wist nogmaals heg noch steg
Ik zweefde met de wolken mee
dwars door een frêle regenboog
En toen, je gelooft ‘t amper, zeg
trok jij voorbij mijn geestesoog
Ik zweefde achter wolken aan
evenwijdig aan mijn regenboog
Ik ontdekte…
Maanschone ogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 als aan mijn oog zich
een regenboog ontvouwt
blauw intenser is
dan
hemelsblauw
het rood van
karmozijn
fluister ik
pril is de jeugd
goud van haar
zilver
het ouderschap
in het pure grijze
vind ik
jouw
warme armen
kijk in het maanschone
van Moeder Aarde
in een
ogen blik
puur en zacht
het morgengloren
God wat…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 hand in hand
oog in oog
laat ons dromen
rivieren vol
met wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen…
?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 Ik zoek nog steeds de sleutels van de goddelijke
wetten, al zijn er al vele deuren voor mij ontsloten,
ik weet dat ik het gehele mysterie nooit ontrafelen
zal, zelfs de grootste mystici moesten zich neerleggen
bij een heilig niet-weten, een totale overgave aan het
opperste albestuur. Dat heet liefde en die liefde
omsluit alles, maakt oude beelden…
In een zwijgzaam mysterium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Het vermolmde hout
dat kraakt onder mijn voeten
bij het betreden van
jouw bebost domein
knispert en ritselt zacht
als een gekreukeld tekenvel
waarop symbolisch
het leven wordt uitgelegd
De kracht der verbeelding
brengt ons een veelvoud
aan betekenissen
Ja, ook bekentenissen
die in een zwijgzaam mysterium
ontstaan en weer opgaan…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
LAND VAN STILTE
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
718 Laat toch de stilte in ons dalen
laat die stilte, laat haar nu maar
Samen in ‘t maagdelijk dwalen
vol van liefde, eeuwig in elkaar
Laat ons naar het stilste kijken
naar haar licht en ‘t teer geluid
Waar al voor het lief zal wijken
voor mijn eeuwig schone bruid
Laat ons maar in stilte genieten
van twee frêle handen in elkaar
Stilte zweeft…
Wonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Wonden die, niet zichtbaar
geslagen aanvoelen,
schrijnen de ziel.…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…