2333 resultaten.
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 je speelde met lucht
de vlucht van
jouw dansgewaad
zweefde schoonheid
boven de vloer
langzaam verstomde
het lichte rumoer
toen alle ogen zich
in verbazing richtten
op de kleurige nimf
jij bewoog als kind
bevallig en vol gratie
met perfectie in een
ongekende souplesse
op muziek van de wind
in haar luwte
glansden je ogen
verstilde…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
het stokje van de suikerspin
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 begerenswaardig
door lippen bewonderd
geraakt en gekust als een koningin
in kostbare stilte
zo stapje voor stapje
gedrenkt in kermiskleuren
geproefd en genoten
hapje voor tongstrelend hapje
als dan de draaimolen niet meer draait
het dak van de rups haar ogen open tilt
is al wat er gebleven is
het stokje van de suikerspin
verzadigd en verstild…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Verstild hoofd, zo stil,
ondanks ik altijd
wat denk te horen,
onwetende geluiden
kwetsen dovemans
oren en de blinde
vlekken op mijn
geestesoog, worden
helder als de woorden
gestorven zijn op de lippen,
geketend door de muilkorf
van verwachtingen.…
Lichter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.030 Kleur, doek en penseel; passioneel,
verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel.
Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur!
Als het leven ophoudt van wie je zielsveel houdt.
Mama, broos en weer klein,
alles in u trachtte te zijn,
dan wordt het lichter, in oneindig licht ontvouwd.…
Emotie en inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Zij is de uiterste ontroering
Haar kunst de mooiste opvoering
In extase het verlossende inzicht
dat zij het wonder verricht
Je bent nu ervan bewust
waarop de levensdrift berust
Bewustzijn nu zuivere esthetiek
door de betoverende muziek
die haar verschijning componeert
en mijn gedachten voor altijd inspireert
Haar verstilde pose beweegt en…
Ik herhaal je
gedicht
3.4 met 48 stemmen
21.944 Ik herhaal je
zonder begin of einde
herhaal ik jouw lichaam
De dag kent een smalle schaduw
en de nacht gele kruisen
het landschap is onaanzienlijk
en het mensdom een rij kaarsen
terwijl ik jou herhaal
met mijn borsten
die de holtes van jouw handen imiteren
---------------------------------
uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
Binnen gesloten bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.484 De gouden cirkel
glanzend op het witte vel
zijn ongrijpbare waarheid
in wankele letters
Ogen zuigen het landschap
rond gesloten bomen
wringende handen
kneden gebalde vuisten
Staal op staal
rolt de afstand op
duistert leven
in opstropende vlakken…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 De oostenwind verleidt
het zaad, de nacht waakt
over gesloten knoppen
en jij, het landschap
van schoonheid strekt
zich uit over verlangende toppen.
Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
Tegenlicht?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Ook het landschap is
behekst met produceren,
ze verandert van gezicht,
van omvang, van zeden,
het bewustzijn te verleggen,
ze moeten voor zonnestralen
in dromen betalen, uitdaging
om nee te zeggen, afgewogen
tegenstelling van overwicht.…
Zuurstofrijk ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 elders, een landschap al
weet ik niet waar dat ligt
als ik het rijmen kan met
de mond en ogen dicht.…
3D op een A4tje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
600 Aarde en hemel
het landschap waar het huis in staat
waren reeds aanwezig
krijgen nu slechts
betekenis.…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
bedrieglijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 soms kan stilte
alleen maar bedrieglijk zijn
net als rust
afgekocht met zwijgzaamheid
of als verlatenheid
verborgen onder glinsterende sneeuw
we verbeelden ons
tot diep in de nacht
een weg door een landschap dat
alleen in onze dromen bestaat
we waken over de grenzen
tussen poëzie en geweld…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.
Nu en hier, op deze dag,
die bij ons thuisgekomen is.…
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
het ontelbare
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
679 we tellen de daden
de dagen de doden
de sporen de wonden
in het landschap tot
mouches volantes zich
als zwarte dansende
sneeuwvlokken ontvouwen
en het uitzicht verblinden
we tellen tot tien en terug
werpen een kleurrijke lap
over het land zwijgend
bedekken we het ontelbare…
[ Klein zijn hun hoge ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Klein zijn hun hoge
verwachtingen, want wie valt --
valt nauwelijks op.…
Verstilde woorden. Dementie 3.
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.406 Verstilde woorden,
geen uitgesproken
gedachten,
verlangens,
Fantasieen.
Wat blijft zijn
herinneringen
aan ooit gestelde
vragen,
eens gegeven
antwoorden.
Er is niets te raden,
te ontrafelen nog,
geen uitgesproken
gedachte of wens.
Ik zie alleen een
lege mond,
lege ogen en oren,
ik zie mijn geliefde,
een stil lief mens.…
Van de kaart
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.147 luistert - en andersom
Zinnen worden ingewikkeld
Parallellen aangekruist
Emoties sterken zich
In afgunst, boosheid, haten
Metaforen verliezen zeggingskracht
Door het vervagen van de ruimte
Wie ziet het mooie landschap,
De schoonheid en de diepte?…
Archaeologisch
gedicht
3.3 met 53 stemmen
13.491 Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
buien
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.146 ik ben het weer
ik kan dagenlang regenen
en dan opeens heel erg droog zijn
soms hang ik als dikke mist in het landschap
om daarna heerlijk helder te zijn
soms maak ik je vrolijk
soms maak ik je treurig
soms voel je mijn hitte op je huid
maar altijd ben ik warm
- al voel je dat niet altijd -
ik ben het weer:…
Ommekeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.862 Er zijn nog steeds geen dagen
dat ik niet meer met je spreek
nog altijd dwaze vragen
waarom jij toen bezweek
Het landschap wordt wel lichter
nu zacht de tijd verstrijkt
ben nu een and’re dichter
vreemd hoe een dood verrijkt
De waarde van materie
vermindert elke dag
vooral nu ik veel meer zie
in elke blijde lach.…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…