Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Begraaf mij vrij ...

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Jij beweegt in mij als eb en vloed laat mij weer naar adem snakken raast als storm door mijn bloed doet verkilling in drift zakken ademloos door woest golvende tijd voel ik weer dat verdomde verlangen proef jouw lippen zacht op mijn huid zwem radeloos weg nimmer onbevangen langs snijdende klippen stierf ik ooit verstild in…
metha11 januari 2005Lees meer >

De kleurige nimf

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
je speelde met lucht de vlucht van jouw dansgewaad zweefde schoonheid boven de vloer langzaam verstomde het lichte rumoer toen alle ogen zich in verbazing richtten op de kleurige nimf jij bewoog als kind bevallig en vol gratie met perfectie in een ongekende souplesse op muziek van de wind in haar luwte glansden je ogen verstilde…
wil melker11 september 2017Lees meer >

De bank in het park

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 697
in herfst gewaaide lege straten ademt de wind diep en vermoeid kristallen woorden ik kijk er doorheen en zie de dichter zijn lied schreeuwen nog harder dan vogels die langs jonge bruiden en oude zondes breken met de lichte val van de zomer hij draagt zijn pijn in verstilde akkoorden en zoekt troost bij allen die willen…

het stokje van de suikerspin

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 790
begerenswaardig door lippen bewonderd geraakt en gekust als een koningin in kostbare stilte zo stapje voor stapje gedrenkt in kermiskleuren geproefd en genoten hapje voor tongstrelend hapje als dan de draaimolen niet meer draait het dak van de rups haar ogen open tilt is al wat er gebleven is het stokje van de suikerspin verzadigd en verstild…

Stille wijsheid (2)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Verstild hoofd, zo stil, ondanks ik altijd wat denk te horen, onwetende geluiden kwetsen dovemans oren en de blinde vlekken op mijn geestesoog, worden helder als de woorden gestorven zijn op de lippen, geketend door de muilkorf van verwachtingen.…
pama27 mei 2011Lees meer >

Lichter

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Kleur, doek en penseel; passioneel, verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel. Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur! Als het leven ophoudt van wie je zielsveel houdt. Mama, broos en weer klein, alles in u trachtte te zijn, dan wordt het lichter, in oneindig licht ontvouwd.…
René D.2 februari 2015Lees meer >

Emotie en inzicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Zij is de uiterste ontroering Haar kunst de mooiste opvoering In extase het verlossende inzicht dat zij het wonder verricht Je bent nu ervan bewust waarop de levensdrift berust Bewustzijn nu zuivere esthetiek door de betoverende muziek die haar verschijning componeert en mijn gedachten voor altijd inspireert Haar verstilde pose beweegt en…

Ik herhaal je

gedicht
3.4 met 48 stemmen aantal keer bekeken 21.944
Ik herhaal je zonder begin of einde herhaal ik jouw lichaam De dag kent een smalle schaduw en de nacht gele kruisen het landschap is onaanzienlijk en het mensdom een rij kaarsen terwijl ik jou herhaal met mijn borsten die de holtes van jouw handen imiteren --------------------------------- uit: 'Ik herhaal je', 2000.…

Binnen gesloten bomen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.484
De gouden cirkel glanzend op het witte vel zijn ongrijpbare waarheid in wankele letters Ogen zuigen het landschap rond gesloten bomen wringende handen kneden gebalde vuisten Staal op staal rolt de afstand op duistert leven in opstropende vlakken…

Klaproos

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.611
De oostenwind verleidt het zaad, de nacht waakt over gesloten knoppen en jij, het landschap van schoonheid strekt zich uit over verlangende toppen. Teder kroon je mij met je lenteadem, dicht je ons blad tot het inkt langs ontwakende nerven vloeit. Het is je scharlaken kelk waar mijn bewondering naar groeit.…

oktober 2007

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.484
de wind waait anders in zijn aanval op het vallend blad de herfst kleurt bleker rode gloed verdween al in de zomer van dit miniatuur ik tol in dit kleine landschap als een stuurloze kastanje waarmee kale takken diabolo spelen misschien mis ik het dansen nog het meest…
jandeb23 oktober 2007Lees meer >

Smelt van nostalgie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
ik speel al weer met sneeuw stapel de kristallen laat zonlicht uitgekiend op de facetjes vallen zo open ik een winterdag met witte pracht maar smelt van nostalgie als ik het landschap zie door koestering van handen wordt alles prooi voor dooi mij resten slechts de warme tranen het was te vroeg zo mooi…
wil melker29 oktober 2012Lees meer >

Tegenlicht?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Ook het landschap is behekst met produceren, ze verandert van gezicht, van omvang, van zeden, het bewustzijn te verleggen, ze moeten voor zonnestralen in dromen betalen, uitdaging om nee te zeggen, afgewogen tegenstelling van overwicht.…
Pama29 maart 2013Lees meer >

Zuurstofrijk ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
elders, een landschap al weet ik niet waar dat ligt als ik het rijmen kan met de mond en ogen dicht.…
Pama18 juli 2013Lees meer >

3D op een A4tje

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Aarde en hemel het landschap waar het huis in staat waren reeds aanwezig krijgen nu slechts betekenis.…
Imiza7 augustus 2013Lees meer >

Ondanks

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Alleen de bomen spreken geluidloos naamloos in groei van de natuur rivieren worden smaller in ruimte in gedachten zonder poëzie beschrijf je landschap in een boek alsof er niemand jou kent ondanks jouw zwijgen is er een verhaal in de beeldentaal van tederheid leeft het schaduwland in gedachten.…

Eiland in december

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Een vertind landschap verbergt morsige schandalen verzonken in bladgerande meertjes op de oever staan roerloos diepgewortelde bomen ze brengen gebroken kleur en chaos aan het licht alleen de woorden hebben geen wortel ze zingen vloeibare slaapliedjes wat ooit gestold was wordt weer vloeibaar.…
Kees Keizer13 december 2014Lees meer >

bedrieglijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
soms kan stilte alleen maar bedrieglijk zijn net als rust afgekocht met zwijgzaamheid of als verlatenheid verborgen onder glinsterende sneeuw we verbeelden ons tot diep in de nacht een weg door een landschap dat alleen in onze dromen bestaat we waken over de grenzen tussen poëzie en geweld…
J.Bakx28 februari 2016Lees meer >

Toen ik je nog niet kende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij als landschap, nog helemaal te verkennen, verrassende vondsten, schaduwen en druppels licht, alle dieren die daar leven, wat ze te vertellen hebben. Ik zal goed luisteren en leren verstaan, dieper dan jouw woorden reiken. Dat is wat ik je geven wil. Nu en hier, op deze dag, die bij ons thuisgekomen is.…
Eva77713 oktober 2016Lees meer >

nergens gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
onder de kast van vergetelheid schuilen bedrukte flarden van een onbegrensd gemis in het verlaten landschap scheurt de storm de gekwelde schreeuw aan stukken één voor één zetten we de spiegels van het verleden neer één voor één draaien we ze om we zijn nergens gebleven…

Het Kind op de Berg (Begin van de winter)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 168
Het ritme van de seizoenen houdt mijn hartslag in balans als ik er in meega en me s winters niet lui in een gemakkelijke stoel vergrijp aan de voorraden maar een jas aantrek en eropuit ga, over bergen of weiden voor uitzichten zonder muren met een warme zon in het centrum van mijn lichaam die mijn geest verruimt met het landschap…
Zywa8 november 2025Lees meer >

het ontelbare

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 679
we tellen de daden de dagen de doden de sporen de wonden in het landschap tot mouches volantes zich als zwarte dansende sneeuwvlokken ontvouwen en het uitzicht verblinden we tellen tot tien en terug werpen een kleurrijke lap over het land zwijgend bedekken we het ontelbare…

[ Klein zijn hun hoge ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Klein zijn hun hoge verwachtingen, want wie valt -- valt nauwelijks op.…
Zywa13 september 2024Lees meer >

Verstilde woorden. Dementie 3.

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Verstilde woorden, geen uitgesproken gedachten, verlangens, Fantasieen. Wat blijft zijn herinneringen aan ooit gestelde vragen, eens gegeven antwoorden. Er is niets te raden, te ontrafelen nog, geen uitgesproken gedachte of wens. Ik zie alleen een lege mond, lege ogen en oren, ik zie mijn geliefde, een stil lief mens.…

Van de kaart

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.147
luistert - en andersom Zinnen worden ingewikkeld Parallellen aangekruist Emoties sterken zich In afgunst, boosheid, haten Metaforen verliezen zeggingskracht Door het vervagen van de ruimte Wie ziet het mooie landschap, De schoonheid en de diepte?…

Archaeologisch

gedicht
3.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.491
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap.…

Krachtig ingebed

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik ben de stem uit rots en volhardt mijn taak als onzichtbaar wezen in eenvoud en gevoel trek ik mijn leven één geworden met wind en water door het landschap van verdriet en hoop tussen kiezels in schaduw over land vergroei ik in de echo van lichtend windgezang tot in de kern van hart waar thans mijn toevlucht is.…

buien

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.146
ik ben het weer ik kan dagenlang regenen en dan opeens heel erg droog zijn soms hang ik als dikke mist in het landschap om daarna heerlijk helder te zijn soms maak ik je vrolijk soms maak ik je treurig soms voel je mijn hitte op je huid maar altijd ben ik warm - al voel je dat niet altijd - ik ben het weer:…

Ommekeer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Er zijn nog steeds geen dagen dat ik niet meer met je spreek nog altijd dwaze vragen waarom jij toen bezweek Het landschap wordt wel lichter nu zacht de tijd verstrijkt ben nu een and’re dichter vreemd hoe een dood verrijkt De waarde van materie vermindert elke dag vooral nu ik veel meer zie in elke blijde lach.…
kees keizer13 februari 2004Lees meer >

Sahara: overeenkomst en contrast

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.605
kale rotspartijen, zand droog en dor in ’t zonnelicht ik voel verwantschap met dit land want even star is mijn gezicht en zoals plots een boom ontspringt ’t landschap verrassend doet ontwaken kan, als ineens mijn lach opklinkt die lach het masker levend maken…