15372 resultaten.
het hele jaar door.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 in het kozijn zit het raam
in het raam zit de zon
stevig verankerd,
maar je kunt 'm nog
steeds open zetten.
echt, geen probleem.-…
licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 de laatste zonnestralen
duwen regenbogend donderwolken
naar het oosten
de maan stamelt haar
weg naar het zwerk
en weet zich
omgeven door sterren
morgen doet de zon,
oplichtend,
weer haar werk…
vel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.048 ik zie mijn huid
ouder worden
mijn kinderen bruinen
mooier in de zon
dan ik ooit kon
ik had slechts factor 4
en smeerde dat op mijn benen
de zon scheen fel…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 .-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte kracht, jij bent
de olijfboom onder
de zon in een tropisch
land, ik lig onder jou,
rustig te wachten.-…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 zacht doet
de fluister van de wind
de zee golven
eb en vloed
vloed en eb
zand en schelpen dragend
rolt het water
over het strand
de vrouw
haar broekspijpen
opgerold
loopt door het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren…
verschijn, verdwijn
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.433 De zon
komt op
en gaat weer onder
De maan
verschijnt
en verdwijnt
Jij
bent daar
en gaat weer weg
Ik
hou van jou
Dat blijft…
Drie september 1974
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.771 daar lag je dan in mijn armen
een klein rood gerimpeld ( nog) manneke
van zeven en een half pond
niet te geloven
dat het nu alweer
vijfendertig jaar geleden is
bijna twee meter
schoon aan de haak
proficiat zoon
ik ben trots op je
mama…
Meer dan veertigduizend kilometer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
536 't Is lang geleden, dat m'n reis begon:
al tijden reis ik jaarlijks om de zon.…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 In het licht
Dat zich aan de schaduw ontrekt
En pijnloos de naden van de tijd weet te vinden.
Zonlicht mag het niet heten,
Maar de angel is er ook al uit.
Zo zit hij daar.
Bier met een rietje,
In ijs geschonken.
Noorderlicht,
Zuiderlicht.
En de rode zee is dicht.
Egypte aan de horizon.
Hij schrijft op een kaart:
'Groeten…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 de zon schijnt vandaag!
de bomen lachen ons toe.
ik stel mezelf de vraag:
wordt de zon nooit moe?
wie geeft de zon te eten?
wie zorgt er voor het licht?
wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
gevleugeld worden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
520 van kinds af aan
wilde ik kunnen vliegen
het moeras zompig voorbij en
vlerkend tussen het blauw
van de dreigende wolken
vluchtend naar de toekomst,
op eigen benen staan
de zon tegemoet ging ik
stralend ten onder…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 De einder begint te vonken
als uit een diepzee-droomgezicht
wanneer met een lans van licht
de dag openbreekt.
Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.
De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen…
Terug te geven?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.100 Voor mij ben jij het,
de lucht die me doet leven
die adem inblaast,
die me zo kracht kan geven
voor mij ben jij
net de regen die me besproeit
die me na de hitte afkoelt
voor mij, ben jij
de wind die me laat stormen
om me een beter beeld
van de wereld te vormen
voor mij ben jij
de zon die me vaak warmte geeft
hoop en zin voor al dat leeft…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 In het kleurenparadijs van de opkomende zon
dansen wit, rood, oranjegeel en parelmoerblauw.
Verdwaasd nog, volgen mijn ogen de zwaluwdans,
laag scherend over 't akkerveld.
Benevelend hangt de mist over ontwakend aardoppervlak.
Ik groet de geboorte van een nieuwe dag,
op mijn huid de ochtendkou.…
De liefde
netgedicht
3.4 met 34 stemmen
585 't Is niet langs de oevers,
waar het mulle zand mijn voeten zal omhullen
en bij even weldoende rust
de zon mijn huid streelt
en mij zachtjes kust...…
Bungeejump
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.328 De zon
scheen intenser dan ik beschrijven
kan. Adrenaline gierde door
m'n lijf en ik voelde een geluk-
zaligheid die ik zelden voel.
Wat kan ik er meer over zeggen
dan dat ik gelukkig was.-…
ik
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
807 lopen door de tijd
alsof je iets kwijt bent
dat er steeds is
is het een wonder
niets te verliezen
dan wat stille dromen
een zon gaat niet onder
zolang ze nog schijnt…
Niet verwacht en toch gekregen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.136 De bevalling geschiedde niet thuis:
onverwacht kwam d'r zoon: ze was kuis!
- Wat een pijn! Lang erna
bleek een band met z'n ma,
want ook hij leed veel pijn aan het kruis.…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Een plekje blauw breekt door aan 't zwerk,
En 't schemert op de heuveltoppen,
Het tikklen zwijgt der regendroppen,
Een lichtstraal glijdt langs 't vochtig perk.
Alleen 't geluwde koeltje fluistert,
Als goud gloeit weer de vlinderwiek,
De zonnestraal wekt woudmuziek,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.
Uit lichtblauwe ogen straalt…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Ik ben een vonk die doelloos, richtingloos,
Geworpen in 't heelal mijn vaart begon,
Toen bond me aldra aan zich een andre zon
En wentlend leef ik ongemeten poos,
Een kern van leven, in zichzelve voos,
Vol van de kracht die in en rond mij spon.
O dat ik zonder weten eeuwig kon
Wentlen in de onbegrepen stralenroos.…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rijken baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in…
winter
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
716 die verdomde zon
mijn pigment kan dat niet aan
was het maar winter…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Tuiniers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Terwijl ik knarsetandend schrijf
Uit afkeer jegens de natuur,
Is zoonlief (4) vol in bedrijf.
Natuuurlijk met een vriend, vol vuur,
In voor- en achtertuin -de zot-
En niet te stoppen, uur na uur.
Romantisch hoor, zo'n 'Rijk van God',
Slechts ik zie dat hier alles rot.…
Levensloop
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
1.304 De zon...!
Maar, hij gaat weer weg,
tot hij helemaal verdwijnt
achter dikke, donkere wolken.
Druppels, regen....
Zo is het leven ook
met zijn vreugde en verdriet.
Maar de regen zal niet blijven....
De eeuwige Zon, ligt in 't verschiet!…
lente
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
558 tafels en stoelen
komen terrasjes vullend
zonnig naar buiten…
Voorjaar in de lucht.
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.180 Ik zag ze zitten, op de rand
van mijn balkon.
Een rijtje spreeuwen,
schitterend, in de warme voorjaarszon!
De vonken spattend,
van hun gekleurde veren.
Ik bleef maar kijken....
en kon ze niet de rug toekeren!
Het gaf me een blij gevoel van binnen,
toen ik die spreeuwen zo hoorde zingen!…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Vreemd gevormde tegels onder zijn voeten
en een zon die langs de gevels
schaduw over duiven werpt.
Torens,
die in klassieke vormen
ogen tot knikkers maken.
Terwijl de man
zijn handen wast in de fontein,
fluistert hij naar zon en water:
Wat is nou Valencia?
Wat is nou Valencia, zonder haar?…
Lente
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.310 Gij zelf ligt uitgestrekt in 't koelgroen mos,
Uw blanke lichaam warmend in de zon,
Wier luwe hitte breekt door 't karig bos.
Dan heft ge u op, en aan de vijverzoom,
Bij 't lustig-jong gebabbel van een bron,
Legt ge u weer neder tot vernieuwd gedroom.…
veelbelovend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 de zon verzilvert
de ontwakende natuur
een gouden morgen…