5397 resultaten.
Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.261 Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië,
nam op zijn diplomatieke reizen naar alle windstreken
zijn bibliotheek van honderdzeventienduizend boeken
op vierhonderd kamelen in alfabetische volgorde mee.
Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan
sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan
zand in de woestijn, las wanneer de kamelen…
Andere wereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
987 Waar is die andere wereld,
waarover men verhaalt?
Die wereld van geluk en vrede?
Een wereld die warmte straalt?
Ik ervaar heel andere zaken!
Haat, bloed, doodslag
en doortrapt geweld!
Niets ontziend en blootgesteld!
Waar komt die ellende toch vandaan?
Wie verzint het één.. het ander?
Wie liegt en laat de waarheid gaan?
Hoe komt het dat…
Dromen
poëzie
3.7 met 45 stemmen
7.367 Ik denk overdag dat ik droom,
ik droom 's nachts alsof ik zag:
Was het 's nachts zo donker niet,
en niet zo licht bij dag,
't ware lastig uit de droom
van deze dromen te komen:
Of mijn droom denken is,
of mijn gedachten dromen!…
Verleden toekomst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.022 Net als bijna iedereen
in de greep van het rusteloze
verstand, dat zich moeilijk
afsluiten laat
voor de eigen gedachten
onbehaaglijkheid ervan
Nooit de aandacht vrij
om helemaal in het moment
te vaak gericht op een toekomst
denkbeeldig, een verleden
geromantiseerd, ijdele hoop
meer te ervaren. Een valkuil
omdat geluk niet verkrijgbaar…
intermezzo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
734 "intermezzo" (het tussenspel - voor zij die niet leven maar dromen)
PROLOOG
(en oordeel niet in herkenning, maar in onbegrip
probeer niet te begrijpen in te leven, of het leven in mijn gedicht te plaatsen... het is geluidsstil, staakt in kennis en spreekt in chaos)
--------------------------------------------------------
loop gevloerd…
automaat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 denk niet dat een verleden
mij wegdrijft uit het heden
neen, het zet wat komt
in een duidend perspectief
ben me er steeds meer van bewust
dat ik vertoef op de weg van het begin
naar een onbekende tijd,
in oneindige rust, is mijn idee,
onderweg terend op lief en gerief,
vermengd met mijn eigen schaduw
een weg van inzicht naar de "zin"…
Men mag er niet aan denken
gedicht
4.0 met 48 stemmen
13.786 Men mag er niet aan denken
dat het herbegint.
Men is op versnelling uit.
Men oefent in afwachting een uitspraak
of men staart zo een detail aan
dat het irritant wordt.
Niemand ontsnapt
aan gewenning.
Zelfs voor wie er niet aan went,
is hetzelfde nooit genoeg.
-------------------------------------------
uit: 'Circulaire systemen', 2002…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Gevangen in een glazen woestijn
door vluchtige bergen omzoomd
vraag ik mij verveeld eens af,
of het zand niet voor niets stroomt.
Iedere nacht lijk ik dichter te zijn
bij het gat, zovaak gedroomd,
dat mij aan de rand te denken gaf,
of het zand niet voor niets stroomt.
Hoewel ik kansloos mee op golven dein,
heb ik het slagveld niet geschroomd…
Gehuld in nevelen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.068 Wie was het die ik daar tegen kwam
een lichaam zwevend betrad mijn pad
akkoorden die ik nog nimmer hoorde
beroerde mijn gepijnigd hart
Mijn armen omsloten een omhulsel
ik voelde de zachtheid van het bestaan
tedere handen streelden mijn wangen
glimlachend ben ik meegegaan…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.
Als ik mijn hemel eens
op aarde kon verspreiden
Mijn goede vruchten werden
smaakvol onderscheiden
Ik zou schoon gekleed…
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!-
ik zie wolken van sterrenschijn
de overlevering diende anders uitgepakt…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Tussen rotsen en een dal verstopt zich een Bron,
Die in een schuimende sjaal aangekleed is.
Zoals een lief hondenjong is zij vrolijk, zij stroomt
Via geheimzinnige bergkloven in hun duisternis.
Lang geleden heeft zij haar begin verlaten
En de mist overschaduwt het eind.
Zowel de Zon als de bergen weerspiegelen zich in het water
En ook de kroon…
Brallen laten staan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
775 we brallen wat en we laten het
gewoon staan
kennen is een groot woord er was
een hand die ene keer
het was duister in die kisten
veluwe dient als militair gebied
vingers spreken niet over streken
je weet wel
van die persoonlijke dingen
riemen spraken wel boekdelen
daar mee was het gezegd
over die dingen die plaats vinden
tussen anderen…
Dat snapt een kind
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 waren ze nauw betrokken
de klapper van geklepper
vuurpijl een fontein
het donderde wel in Keulen
weerlicht een nacht vol
hij heeft het weer zitten
komt samen vanavond
blijkbaar of zoekt naar
volle maan weerwolf
dat is een ander verhaal
dat snapt een kind
een gevonden hand
ergens in een lange lijst
anders wordt ik gek
bloot gelegd…
Idee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
894 moet ik heuvels omschrijven
het oude zwembad noemen
woordenwisselingen sommeren
het thema kent geen woorden
geen taal en moet toch
in begrippen leven
het is de hoogste taal
de bron van alle taal
metataal van metataal
Plato had er notie van…
Een puur dipje ......
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.045 Met een glimlach om mijn mond
dip ik in het levensschaaltje
ik neem onbevangen een klein hapje
verlangen, het smaakt naar meer
voorzichtig proef ik even aan een
brokje geluk en laat het zachtjes
smelten op mijn tong, waar het
zich vermengd met het verlangen
onverschrokken neem ik een té
grote hap liefde, verslik me bijna,
maar weet toch…
Het lied der arme klanten
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.980 "Wij zwervelingen zonder land
Wij zijn maar arme klanten;
Wie meer geld hebben dan verstand,
Die mogen lanterfanten.
Wij springen hoog, wij springen laag
Wij moeten 't loodje leggen;
We dansen met een lege maag...
De centen, die gezeggen.
Van oudsher was de koning baas,
Van wege onze zonden;
Nu is hij maar een houten Klaas,
En heeft zijn…
ongewenst
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
987 Het was zo maar in hem gevallen
uit het niets geboren
aan komen waaien ongevraagd
goed hij was er aan toe
maar nu zo opeens wel gewaagd
Ach fijn het was er nu dus vooruit
geen gezeur meer nu
de inslag was toch niet meer te keren
misschien was het wel goed
en kon hij er nog wat van leren
Eigenlijk zat het al jaren te broeden
ze waarschuwen…
woorden
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.148 Zij zaten daar heerlijk ongekend
de plus en de min in het zonnetje
verwarmd te filosoferen ongeremd
Wij zullen nooit dat niveau bereiken
sprak plus geëmotioneerd
daarvoor geldt een studie
hebben wij nooit geleerd
De min sprak bedachtzaam
was het er duidelijk niet mee eens
Stel wij waren er niet
er was niets te berekenen
troosteloos gegeven…
Aan Albert Verwey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
804 Jij die tot Tachtigers behoort
Beroemde Dichter en een Grote Ziel
Wie `t beeld van God voor ons ontsloot
Aan wie de Geest het meest van `t Al beviel,
Jij hebt de lot der wereld om ons heen
Voorspeld. Nu zien wij in
Dat jij gelijk had. Weigerend de steen,
De Hoeksteen leefden wij.
En in een dromerig bestaan
Werden wij troostloze wezens…
Het antwoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.131 De wind fluistert
het antwoord slaat neer
op uitgestrekte vlaktes
onbegrepen teruggekaatst
wolkenformaties drijven
het antwoord
van noord naar zuid
van west naar oost
het antwoord weerspiegelt
in de zee
ruist
in het kloppen
van het hart
het oor
legt zich te luister
het antwoord is wijs
en zwijgt
aan flarden gescheurd
wordt…
verwijlen bij de dingen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.041 in de avondschemering
keren huis en haard
tafel en stoel, glas en boek
naar hun roerloosheid terug
dooft ieder gebaar, zwijgt
elk woord
sluipt de nacht in de dag
versmelten de dingen
met schaduw en duister
vinden in vage contouren
heimelijk rust
zo toeven zij onbewogen
in het dunne, wazige licht
tot de nacht weer krimpt…
Liever dan een mens te zijn...
poëzie
4.4 met 10 stemmen
2.834 Liever dan een mens te zijn, werd ik een wolk,
Te drijven tussen woeste vlammenzeeën;
Zij groeien aan het ochtendfirmament.
Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.
Liever dan boom te zijn, werd ik een zee,
De zee wordt door oud gouden licht begoten,
Duizende gestalten…
Cannabis
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
777 aanvaarde reis naar aangeboden sferen
ontvankelijk onmachtig te weren
intensief het aangegeven te beleven
ervaart na landing begane grond
dat dagelijkse realiteit alleen bestond
en de geest iets onwerkelijk ondergaan
gepunt festijn walmend met fijne geuren
trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren
rusteloos…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk…
Oudejaarsavond
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.244 Het schijnt: Jaroslavna's gehuil klinkt in de nacht
en dit verdriet hangt als een vals akkoord,
alsof een traan van een stille seconde zich verdubbelt, maar
de redding is nabij en de zeilen zijn vuurrood.
Alsof De Maan een kristallen bloem blijkt,
En de sneeuwstorm fluistert: «Het is verricht…”
De middernacht, glimlachen, kaarsen en ijs,
En…
De Dag van Morgen
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.341 Het is maar goed
dat je niet weet
wat de dag van morgen doet.
Vandaag ben je uit je humeur
want het leven stelt je even
een beetje teleur.
Maar de dag van morgen
kan misschien ècht
verdriet bezorgen.
Geniet, leef bewust, elke dag
omdat je niet weet
wat de dag van morgen brengen mag.…
Uche, uche
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
1.390 Rust daalt neer
Stof dwarrelt op
Mijn verlaten ziel
Bewoon ik weer…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 Het gat in de grond
het beloofde licht aan de uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig…
Later...
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.664 Wandelen op het strand,
schoenen vol met zand,
lopen in het bos,
voeten vol met mos,
glijden over water,
zórgen zijn voor later...…