31746 resultaten.
Die het aandurven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
450 zachtjes dwarrelen gedachten
roerloos naar benee
nu de herfst
heeft ingezet
is er
geen houden meer aan
bladeren waaien
rechtsom zelfs nu
het tij is gekeerd
even meegaand
lijkt de zon
die de lokken streelt
van hen…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer…
Echo door het woud
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
582 hoor het bronstgeroep
de imponerende oerbrul
echoënd door het woud
aarzelingen, schuwheid
verdwijnen als de bladeren
op het naakte kreupelhout
geweien treffen elkaar
het leven is sterk
echter met zacht geweld
wordt na een laatste stoot
in het terugtreden
de overwinning verteld…
ja
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 zal allemaal wel
aalscholvers vliegen
in de mist over het IJ
aalscholver vlieg
in mijn armen terwijl
de wolken steeds lager komen
en ik op de pont sta en nadenk…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 zoekt kleuren om zich
in te kunnen wassen
dansgrage wind immer opzoek
naar een gewillige partner
om zondes van zich af te wassen
en zo in opperste reinheid aan vers
geboren dag te kunnen beginnen…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 De lampionnetjes van de Physalis,
bewaard op zolder
van bejaarde vriend
maar tenslotte bij de haard,
de wondere werkjes vol nerfjes, verteerd,
ik nam ze mee, knipte hen in,
schoof ze over elk aangelijnd lampje.
Afscheid van innig geliefden
jaapt gapende gaten in onze systemen
waardoor alles naar binnen,
maar ook mag verlaten.
Bij boos…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Nog net niet onder was de zon,
Als een gebergte hingen duinen
diep in muien,
die blauw blonken.
De zandeilandjes verbonden door een sprong
of een natte schoen,
de zee grauw golvend,
ver de pijpen van IJmuiden.
We liepen op een duinpan af,
ik wilde er wel wat met jou,
zomaar in je jas en in de kou......
maar die gedachte kwam niet bij…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen,
de kanten zijn wel dicht begroeid met riet.
Wat daar niet leeft in ’t water, kruid en grassen.
Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de reiger die stil staat te vissen.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht;
de pimpelmees speelt lustig in…
Tuinfantasie - 1e tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
maar om hem vrij te houden van de kweek
en verder onkruid dat de grond uitschiet,
werd ieder jaar meer werk, zoals mij bleek.
Dus op een dag moest het er maar van komen:
’t Gazon en ook de borders, hup, er uit.
Het hele hofje op de schop genomen;
wat bleef was grond, geen on-of-ander-kruid.
Daarna…
Tuinfantasie - 2e tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 ’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen,
zoals mijn tuintje nu is omgebouwd.
Je loopt hem rond in net aan honderd passen;
ik vind het ruim voldoende, wel beschouwd.
Er grazen paarden noch hooglander koeien
en ganzen speur ik slechts hoog in de lucht.
Ik hoor hier nog niet eens een kalfje loeien,
de scholver zie ik enkel in zijn vlucht…
Tuinfantasie - 3e tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
462 De karpers gaan in ’t voorjaar flink tekeer,
als de natuur hen roept om te gaan rijen.
Ook stekelbaarsjes zijn dan in de weer,
met heel vakkundig aan hun nest te breien.
Mijn ogen kan ik somtijds niet geloven:
De donderkopjes dartelen in ’t rond;
er komt een dikke kikker happend boven
en vangt een vlieg die wat te suffen stond.…
Tuinfantasie - 4e tafereel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
447 Al is het qua natuur zo goed als echt,
toch voel je dat de boel is aangelegd.…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.
Al is het nep, je zou je haast vergissen,
dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…
Tuinfantasie - 6e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
496 ‘t Is of ik me met de natuur vervlecht.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht.…
Tuinfantasie - 7e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
440 En aan de krulwilg kleeft een bonte specht.
Eerst kijkt hij rond en klimt dan zonder dralen
van onderen naar boven, maar niet recht:
Zijn gang beschrijft de prachtigste spiralen.
Hij is druk doende met insecten vangen;
dan valt zijn oog op ’t zwoerd van een stuk spek,
dat ik onlangs voor hem heb opgehangen;
je ziet hem bijna kwijlen van…
Tuinfantasie - 8e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
458 De pimpelmees speelt lustig in de lissen;
ze twietert als de kleine piccolo.
Wat mooi hoe zij ’t gefluit kan laten glissen
van midden RÉ tot aan de hoogste DO.
Ook ’t groter neefje Kool weet goed van wanten;
hij twietert met de Pimpel in duet
(in stereo, het komt van alle kanten)
en beide met een schitterend falset.
Maar is het koud en zijn…
Tuinfantasie - 9e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 En zingt de lijster weer uit volle borst,
dan lijkt mijn tuintje als opnieuw geboren;
en ook dit keer werd er weer niets vermorst:
In de natuur gaat nimmer iets verloren.
Wat afstierf wordt compost en dient als mest
en doet de vegetatie volop groeien.…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Terwijl een gaai pikt in vergane noten
en Hydrometra’s Jezus imiteren,
(ze roetsjen over ‘t water op hun poten)
zie ik de zwaluwen door ’t luchtruim scheren.
De reiger is bij voorbaat al aan ‘t smullen
en onderwijl de afstand aan ‘t bepalen
van hem tot aan de donzig gele pullen,
die weldra door zijn hals zijn maag in dalen.
Te eten…
Tuinfantasie - 11e tafereel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 De reiger heeft gegeten als een vorst,
de merel wist een wormpje te verschalken,
een zwarte kraai die plukt wat aan een korst
en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken.
Wat je ze voert is zo weer uitgescheten
(ik kan ze wel aan ’t voedsel geven blijven)
en na een poosje stinkt het als de neten;
al geeft het werk, ik zal ze nooit verdrijven…
Tuinfantasie - 12e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 Een woelmuis vult haar buik met plantenloten
of met de wortels van een gele lis,
mij kan het voor geen ene fluit begroten,
het lijkt me stug dat ik er eentje mis.
En vist de reiger met gerichte stoten
de halve populatie windes weg,
dan wordt hij heus niet met een buks beschoten;
zo’n bagatel krijgt mij niet van de leg.
Ik zit nu wel van…
Tuinfantasie - 13e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Het is je reinste zelfverlakkerij:
Slechts door een rietkraag en een plasje water
en hier en daar wat pollen paarse hei,
met in de ochtend vrolijk eend gesnater
en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen
die door thermiek gedragen, rondjes draaien
en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen,
omdat ze schrikken van een koppel kraaien
en…
Tuinfantasie - 14e tafereel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
640 Maar mij maakt het wel als een kind zo blij,
(daartoe voel ik de drang bij tijd en wijle)
doormiddel van een krans dan wel een rei
me rijmend aan mijn tuintje op te geilen.
En met mijn schrijven doe ik niemand kwaad,
in tegendeel, ik blijf aan huis gebonden:
Het houdt me uit de kroeg en van de straat
en weg van buitenechtelijke zonden.…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 De natuur geeft ons, leeft in ons,
zal immer met ons blijven.
Juist als wij denken alleen te zijn,
op onszelf teruggeworpen, zijn daar
vuur, wind, water, hemel, aarde.…
Ontploppen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 onhoorbaar kruip ik dichter
ervaar de geluidloze plop
van het ontluiken van
een vreugde dansje van plezier
draai ik om mijn as
ongeduldig wachtend op
de schoonheid van
laaf ik mij aan dat wat komen gaat…
Een spaanse lentedag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Als twee rijen schaapjes
lopen de bergen
boven de vallei.
Een derde rij van wolkenwaas,
of zijn het verre bergen ?
lost op in nevelige lucht
vluchtig als dit moment.…
Een vooruitziende blik
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
455 De merels vliegen dagen af en aan
met strootjes, blaadjes, draadjes uit een touw
voor de voltooiing van hun nest in bouw
verscholen in de kruin van een plataan.
De ekster die al in zijn vuistje lacht
verkneukelt zich in ’t ijverig gesjouw
en denkt: ~Ga zo maar door, dan heb ik gauw
wat voedsel voor mijn komend nageslacht.~…
Goniometrie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 Een week of vijf geleden werd ze broeds,
begon op haar manier een nest te bouwen.
Het leek naar niets, ’t was ruw en onbehouwen.
Zo’n krakkemik beloofde niet veel goeds.
Toch bleek de wrakke broedplek aardig tof
want elke dag bezorgde ze een eitje,
tot negen en toen ging ze voor een tijdje
genieten van haar zwangerschapsverlof.
Behoedzaam…
RAAK !!!
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
577 Vanmorgen, net aan uit het ledikant,
de ogen nog niet helemaal ontsloten,
zag ik wat grijzigs staan met lange poten
en gele snavel, aan de vijverrand.
Doodstil, de nek gestrekt, klaar om te stoten
als een biljarter, voor een losse band.
De keu fixerend in de juiste stand
om deze carambole niet te verkloten.
De ogen, feilloos als een goed…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?
Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 De Dagpauwoog net uit de pop gekropen
Keek met verbazing naar de warme zon
En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open
En merkte dat hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had…