3347 resultaten.
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
Het gemorste kind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
509 ik besta in een
mengeling van gedachten
vlucht uit het
evenwicht, balanceer
aan de rand daar ik
niet wil weten
of de overzij
mijn biechten
had begrepen
nietsdoende en afkerig
streel ik de glad
gestreken wind
vraag me af
of de dood ook
de regen kent, een snuifje
sneeuw of de naam
van het gemorste kind
het is slechts gissen
wat…
lentethee
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
633 oranjebloesems en jasmijn
een geurige verwekking van wat lacht
zonnig, als de witte buiken van
een vlucht vol hoge ganzen
de lucht gebroken door hun kracht
en taal, voor altijd in mijn oren
buitenland
je roept jouw warme naam door ieder
open raam dat wind vangt, na de morgen
al mijn zorgen
waaien mee……
Atalanta
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
603 Haar laatste vlucht.
Mijn nek, een dankbare oase
voor een afscheidskus.…
Twijfel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
512 Hier staan we dan op de hoek van de straat
het is nog niet te laat
om ons huis in te vluchten
daar wachten onze oude stoelen
vol ongeduld op ons
ze zitten vol gaten van versleten gevoelens
en eenzame woorden
we zijn nog niet te laat
de kachel daar smeult nog wat
we wachten vol twijfel
wie als eerste binnen gaat.…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
De verwaarlozing van toen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
601 weer overgroeit
het lentegroen
de verwaarlozing van toen
het roestig hek
een plastic pop
verloren op een staak gezet
spijlen kromgebogen
de voordeur lucht
verrotting van het dak dat lekt
een wilde kat
vlucht van het plat
voor egels is het er te nat
maar in borders
bloeit de lente uitbundiger
dan vorig jaar of lijkt dat maar…
H E R F S T
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Stormwolken kolken de lucht
vogels op de vlucht
wieken van vleugels op de wind
kijk omhoog aardekind
en zie wat je van waarde vindt
zwart de nacht
duister een oor te luister
in kracht en onmacht
rood de lichtende mond
van de ochtendstond
als herfst haar goud ontvouwt
en het lentekind rouwt
om het groen van toen…
Hoger op de wind
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
664 ik steel
mijn bloemen
hoger op de wind
kleur uitbundig
lijnend de lange
kelken verfijnend
geur passie
langs het bed
waarop de nectar is gelegd
want zon zal snel
je vleugels openen in
eerste vlucht op warme wind
ik wil dat je me vindt
jij bent het enig
welkom vlinderkind…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
524 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
ik wil
het donker niet
de diepte zonder zucht
heb al te lang gerust
mijn…
Bittergarnituur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Ik vroeg
het raam om vergezichten
tussen lamento en bittergaar
er is geen ontwaken
geen opstaan, geen vlucht
uit de dodengalerij op
de rug van roemloze slaap…
Van een verkeerde leest
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
898 je kon
wel vlinders vangen
maar bleef hangen
in die bruine schoen
van een verkeerde leest
lopen ging
toen eindeloos
je koos haar vlucht
volgde met je netje
het kleuren van de lucht
struikelde
over je eigen klucht
het net had jou gevangen
de schoenmaker gaf jouw
verlopen geld helaas niet terug…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
Ravijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Is het zwart te diep
Moet ik kokhalzen
Braken
Het zwart
in je geest
De angst ervoor
Treft je hart het meest
Doet je ontwijken
vluchten
kan je doen bezwijken
angsten
als individu en in de massa
de diepte die in de samenleving
zorgt voor beving
voor gedachten
die ons niet meester zijn
we blijven aan de oppervlakte
want in de angstige…
hemelhuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 opnieuw, in een poging niet te betreden
planten we bodemloos onze dunne bomen
te voet, langs de randen van vrije vlucht
op zoek naar de wortels van verlangen
om ons af te zonderen van het heden
de kaalheid van onze vlakte te omzomen
tevens voor wankele schreden beducht
altijd tussen gedachtemuren gevangen…
in duizend segmenten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
857 je valt als een druppel
in stilte meegaand
vormt parabolisch
traagheid vooraan
spat zacht uiteen
in duizend segmenten
die ieder je vlucht
in vrijheid herdenken
tolt en draait
in bewegen
kaatst onderweg
de wind heb je tegen
dan stroom je samen
tot een groter geheel
ook voor jou zijn de
spatjes net even te veel…
Bubbels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 we zijn bubbels geworden
bubbels in een glas met prik
elk stijgt op in het zijne
en in de mijne stijg ook ik
het glas ontstegen
lossen we op in de lucht
even geen berichtjes slechts
een diepe desperate zucht
de ledigheid overvalt ons
in haar genadeloze vlucht
niemand kan me nu bereiken
voor iedereen voel ik me lucht…
magisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 purperblauwe
gedachten zwenkten
met hem mee toen
hij onverhoeds
in de Lethe
tuimelde
de bodem bezaaid
met glinsterende
blauwe stenen
zijn ogen
lichtten op
hij hapte
naar adem
boven de rivier
een vlucht van
duiven in de
koepelblauwe
lucht
iemand vroeg:
heb jij
onlangs de
man gezien
je weet wel
die met dat
witte…
Veilig thuis
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
384 jij hebt
de wereld
zien vluchten
uit angst voor
besmette luchten
koos voor
een veilig thuis
beheersbaar
geen entree enkel
op media way
toch kroop
het alleen
zijn vaak op
ze belden toch
knelde die strop
er is wat vrijheid
maar ze pakken te veel
maken jou bang om
met vaart te leven
is dat alles wel waard…
Wat ik wil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.405 Een slip zijn op jouw bil
De warmte in jouw bed
Een vliegje in jouw net
Een wolkje in jouw lucht
De ticket van jouw vlucht
Geketend zijn aan jou
Een knoopje in jouw touw
Een stoel op jouw terras
De pin zijn van jouw pas
Jouw vingers door mijn haar
En dat graag jaar na jaar…
Parasiet
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.110 Een grote vieze kakkerlak
vloog vliegend door de lucht
Hij had de landing ingezet
want hij was op de vlucht...
Hij wilde landen op de kast
maar kreeg de kans toen niet
want beneden hem daar stond een vrouw
en vond hem een grote parasiet...
Ze stond al met de "flitspuit" klaar
en wilde hem bespuiten...…
in het donker
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.136 buiten in het donker
helemaal alleen
in gedachten verzonken
stilte om me heen
één blik naar boven
starend in de lucht
schitterende sterren
de kou op de vlucht
denkend aan gesprekken
weer even voorbij
en ineens ben je
toch heel dicht bij mij
een glimlach verschijnt
van puur geluk
grenzen verdwijnen
dit kan niet meer stuk…
de regenboog.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.434 Donkere wolken
jagend door de lucht
voor een opzwiepende storm
haastig op de vlucht
de atmosfeer onheilspellend
zwaar beladen
de temperatuur daalt
vele graden
hoog in de hemel verschijnen
aarzelend wat kleuren
ik zie het vol ontzag
gebeuren
omhoog kijkend naar de regenboog
sta ik met God, oog in oog…
Oorlogskind
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.390 Mijn manen dansen in de wind
Hoeven verpletteren de aarde
Ik draag het oorlogskind
In de vlucht bij volle maan
geeft leidsel het vertrouwen
en het haalt ons hier vandaan
Ik zal nog harder voor je draven
Open je beschadigde ziel
Geniet van de veilige haven
en omdat ik je de liefste vind
Dansen alleen voor jou
mijn manen… zachtjes in…
Kan ik uitleggen...
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
2.391 Kan ik uitleggen
Dat ik niet wil
Zoals jij geeft
Zoveel liefde
Gedogend oog
Een hand die heelt
Van dwang ontdaan
Kan ik uitleggen
Dat ik niet weet
Hoever te gaan
Hoe vluchten voor
Verborgen ik
Strijd om bestaan
Kan ik uitleggen
Dat ik niet vraag
Naar welkom zijn
Diep in mijzelf
Met geen idee
Geen plicht geen pijn
-------------…
Dans Maar Door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen
mezelf in objectiviteit
als een mes dat dubbel snijdt
dan komen de wolven, mijn polsen gebonden
ik wil niet vluchten
maar drijven
wat zou dat mooi zijn
blauw en groen
regenseizoen
de gedachte aan toen
een schim vanuit mijn dodenrijk
het verste binnen mijn bereik
of toch niet?…
woede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.306 woede verengt tot rode draad
bepaalt woord en daad handelen
in eendracht laat onmacht kantelen
het evenwicht is zoek de schaal
die doorslaat balanceert onhandig
gedoe houdt de voeten paraat
vluchten kan niet zonder plan
gaat in rook op vuur negerend
woede, verengd tot rode draad…