41633 resultaten.
memory lane
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 herinneringen
hartig heftig zoet zout zeer
samen verzameld…
Zeewind
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
711 Koele zeewind
ontspande
mijn gemoed
schuimkop en vloed
spoelde mijn
voetstappen weg
ik harkte daar
rouwverdriet bijeen
witte meeuwen
schreven cirkels
tegen hemelblauw
mijn lief
hier vond ik jou
ik loop hier alleen
met jouw schaduw
de zee is ruw.…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
[ De mooiste foto's ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 De mooiste foto's
nam ik niet: het aankleden –
het onderweg zijn.…
[ Mijn oude tante ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Mijn oude tante:
midden in haar familie --
in fotolijstjes.…
terzijde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het mag geen naam hebben
zodat benoemen geen woorden achterlaat
toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst
evenveel ongeschreven geschiedenis
waar het verleden niet in past en de toekomst nog
niet rijp voor is, dan maar als voetnoot
vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven
zoiets als dovend daglicht
een zijdelingse…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 In het groen van heden
Wordt het zonlicht
Door een onlangs verleden
Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Dit is het veld waar de strijd niet heeft
plaatsgevonden,
waar geen onbekende soldaat stierf.
Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 ondanks de vorderende dag
trilde alles nog na van de hitte
alles verdient een naam zei
de oude man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander…
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
703 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
hoe stil het was
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 nu haar thuisloos hart
de roestige bodem van
het verleden raakt
ruikt zij de zoete lucht
herinnert ze zich hoe
stil het was dat
daar de betekenis lag…
terug naar huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ze herkent de geuren
van haar jeugd
het zingen van de rijstvogels
het krijsen van de kaketoes
ze kijkt naar de wolken:
dit is de mist in mijn hoofd
die trekt maar niet weg
een vogel pikt alles leeg daarboven
alles was veranderd en
toch ook weer niet…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in de ander
die in een ogenblik de herinnering…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 Het is lang geleden dat ik
wat woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver…
bewogen terugreis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
431 ze voelt het zand
dat dagen later in haar
schoenen schuurde
ze ziet de boomtoppen
die geluidloos voor de
ramen wiegden
ze hoort de paarden
die tot hun knieën in
de bagger stonden
ze voelt de armen van
haar moeder voor even
het kind dat ze ooit was…
terugkeer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
605 poëet bied met een
lint van lettergrepen
de herinnering
aan een veilige haven
dicht een plek waar
het verdriet kan rusten
al vindt de striemende echo
steeds de weg terug
schrijf met trommelstokken
roer je
ben erbij sta ernaast
vertel zonder te breken…
hoe je toch
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
486 bordjes van de kindercrèche
hoe je een vogelvlucht ziet
je ogen pogen haar te volgen
hoe je toch omkijkt naar het ravijn
aan het speelgoed van Alice denkt
hoe je het onkruid wiedt
de bodem adem geeft en zonlicht biedt
je toch tussen het puin het kind in Gaza hoort
dat om zijn moeder schreeuwt
hoe je met stenen op je rug
spartelend aan leven…
[ Herinnerd vallen ]
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
425 Herinnerd vallen
de scherpe feiten uiteen --
in een vage sfeer.…
Vaarwel Mädchen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.616 strand
twee persoons strandlaken
Herinneringen te meer
die een vloed aan tranen losmaken
Vaarwel pensionkamer
waar herinneringen begonnen
Herinneringen te meer
door haar schoonheid verzonnen
Vaarwel mooie, lieve vrouw
vaarwel de tijd gedeeld met jou
Herinneringen aan mijn "Mädchen"
we hielden zo veel van elkaar
ik mis haar warmte…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 eigen verhaal kunnen leven
en waar uiteindelijk alle leed en verdriet verdwijnen
en plaats maken voor het felle verlossende licht
en het zoete des leven weer toelaten
de liefde voor het leven......…
Leven als of het de laatste dag is
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 Terwijl de een rustig is ingeslapen
De dood omhelsde als daad van welbehagen
Blijven er vragen wat behelst dit leven voortaan
Elke dag weer opnieuw bij het vroege opstaan.
De doden leven verder in andere oorden
Daar waar zij in leven anderen en partners bekoorden.…
tinteling
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.307 -twijfel-
danst rond mijn hart
weggebroken
een vlucht
over huid geschoren
-een tinteling-
parelzoet
druipt het zweet
een kus
angstig lief
-een streling-
vluchtig…
Burnout
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.235 Hoe kalm en
wijs en rustig
evenwichtig
was de mens
nu is hij overspannen
de bovenboog houdt vast
hij mijmert spant en barst
in woede angst en twijfel
de onderbouw is
uit het lood…
Point of no return
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.296 Mijn lieve zelfverkozen punt-uit
Beslissingen ontwijken
Mijn grote struikelpunt vol twijfel
De keuze aan een ander overlaten
Het mispunt dat mij niet genoeg vindt
Op zoek naar meer
Het punt is:
Dat ik dat niet wil…
Licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
570 In de diepte gevallen
door angst en twijfel
op golven van gevoel
zweven in het schemer.
Waar je dan tussen
verlangen en vechten
in het donker blijft hopen
dat licht je zal omarmen.…
Gemiste kans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 Ze draait zich om
en laat mij eenzaam achter;
ik betreur mijn twijfel
en baal van de gemiste kans.…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Of beter nog: hij kan me binden
maar ik wil door nu, zonder touw
van zijn mijn man zijn, ik zijn vrouw
van het alleen niet kunnen vinden
Ze kent de pijn van elke morgen
het lege huis, het lege bed
maar als ze praat dan is het net
of ze de twijfel heeft verborgen
Ze weet: gelijk komt altijd later,
alleen de twijfel is van als
en twijfels…
De stervende
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.350 Wat kan het leven nu nog baten?
Geen behoefte heeft hij nog aan praten.
Niets waar de stervende zich aan stoort.
Het enige leven bevindt zich in de straten
waar hij nog enkele stemmen hoort.
Voorbij gaan de herinneringen.
Zijn laatste jaren en zijn jeugd.
Geruisloos vliedt het leven heen.…