1987 resultaten.
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Waar moet je over schrijven
als er zoveel brand
Zovelen als kudden rennen
naar een ander land
en dan weer terug?
Over lange rijen bij
een benzine pomp?
Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?…
VERMOEID
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
2.370 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
Ik wachtte
Hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
Schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
Ik zag zijn ogen, die me,
nog helder uit hun diepe kassen…
MULOTIJD PUBERTIJD
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
3.556 aan de leraar of hij de beroemde auteur
Fats Domino kende nooit van gehoord
het in brand steken van het droge gras
de boekhouding van de gymdocent ten
aanzien van de veelvuldig ongestelden
de directeursbrief die niet meer werd
onderschept met de verwachte vraag
waar ik toch was (liftend naar Groningen)
de zwijgend uitgesproken pareprimande…
Mist in mijn gevoel
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.444 Als water uit de hemel
Branden tranen in mijn oog
Een dichte mist in mijn gevoel
Einde van mijn betoog
Ik kan geen woorden vinden
Waarom ben je nu niet boos?…
Vrouwlijke macht
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.650 Een diep verlangen,
graaiende handen,
Ik wil je voelen,
diep in me branden.
Mijn honger naar jou,
naar wat je kan geven,
het pure genot,
met jou te beleven.
Voel alleen nog de hitte,
en raak buiten zinnen,
als ik geil en kordaat,
je lijf ga beminnen..…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Ook schiet mij nu de oude belofte
door het hoofd dat vriendschap
altijd het licht zou laten branden,
en voel ik weer de stevige
stappers aan mijn voeten
want zo'n reis onderneemt
men niet op balletschoenen.…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
Rookstel
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.064 De brand, door 't peukje aangestoken,
verzorgde vroeg al hun crematie.
Zo zijn ze toch gestopt met roken.…
tender points
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.147 als de slaap weer niet wil komen
omdat de pijn je grenzen zoekt
of bezit neemt van je dromen
en zo een overwinning boekt
als het schuldgevoel weer welig tiert
in de tuinen van je geest
waar een golf kwaad je rust verstiert
en je de waanzin vreest
als op de “dove” vlekken op je huid
vreemde ogen blijven branden
waardoor je steeds je hart…
spiralendsnel in kleine hozen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.480 als pril en groen ontlokte je
de zinnen stond nonchalant
ineens het hele bos te minnen
je flirtte met je blond
je ogen waren dauw
en vochtig als je mond
de zon kleurde je haren
jij bracht de wind niet tot bedaren
je wakkerde hem aan
spiralendsnel in kleine hozen
je warmte raakte iedereen
gekoesterd door jouw zachte vozen
je lach brandde…
Onschuld van kinderen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.301 nu zijn kinderen al te vaak de klos
ondanks onze zo moderne beschaving
is het verantwoordelijkheid die teloor ging
of laten we cultgod Onmacht er op los
we leveren doekjes voor het bloeden
schreeuwen desnoods moord en brand
geven malaisemunten aan de collectant
doen de quiz scheid kwaden van goeden
vragen naïef wat is er toch aan de hand…
'k Ben Brahman. Maar we zitten zonder meid.
poëzie
4.5 met 30 stemmen
2.952 En steeds vereerde ik Hem, die zich ontvouwt
Tot feeërie van wereld, kunst en weten:
Als zij me geeft mijn bordje havermout,
En 'k zie, haar vingertoppen zijn gespleten,
Dan voel ik éénzelfde adoratie branden
Voor Zon, Bach, Kant, en haar vereelte handen.…
Wàt doe je ?
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
4.838 Jouw ogen boren zich tot in mijn ziel
Zetten mijn lijf totaal in brand
Hijgend vraag ik mezelf af
Wàt is er met mij aan de hand ?…
Ed
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.451 dat niet mag branden.
Tranen om onze stralende momenten van samenzijn
die niet zo hadden mogen zijn, en nu zullen eindigen.
Tranen om de momenten dat ik je dicht tegen me aan wil houden..
maar met mijn armen achter mijn rug gespannen sta..
Tranen om het feit dat ik nu inzie,
dat mijn weg tot jou langzamerhand vervaagt en zal verdwijnen.…
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 klaarte van jouw blik
die blikkert als een lemmet in zon
het brandpunt schuift tot ik klik
de straal die ik toeliet
glipt door de glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals de vampier
de schicht maar één tel verdraagt
zo brand…
Nocturne
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
798 Trouwen is beter dan branden.
29 januari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 60.4
www.abelstaring.tk…
de gekozen hymne weent voluit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
862 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven
geloken ogen je mond is dicht
de vingers heeft iemand gebogen
Je lijkt wat somber bij dit licht
Je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan het raakt je aan
ze zeggen…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Nacht und Nebel (Amsterdam revisited)
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.883 Je ogen branden zwart
gloeiende gaten in mijn hart
van boven het geil beslagen glas
met wijn bloedrood als
de pasgeboren liefde
Ik hijg mijn onmacht
in een kluwen van weerloosheid
waarin mijn naaktheid
de voltooide tijd wederom ontbloot
Je daalt op mij neer als
een grote zwarte vogel
terwijl de maan toonloos
haar ronde draait
in…
is zwanger van herinnering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.011 in de verte
woeden branden
verteren levens
zonder handen strijden
zielen om bestaan
je proeft de wind
in tijdloos gaan
ze is zwanger
van herinnering
uit tijden dat
het beter ging
nu kermt ze en jaagt
restanten bulderend
naar alle kanten
ze smoort de lucht
zucht haar gif in
stikkend sterven
niemand zal de
aarde erven, want
het…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Voer me zachtjes mee
aan de vingers van je rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest…
met aangepunt venijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 ik wil stormen
om de wind te kluisteren
die dwarrelt
vlaagt en fluistert
in en om me heen
wil snijden
als een mes een zwaard
gewet op scherp gekarteld
in tweezijdig zijn
met aangepunt venijn
wil branden
om de zon te verzengen
met hete passie van kracht
tomeloze hitte
van vurige macht
wil huilen
met golven verdriet
zeeën van…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen.
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven.…
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 meer
Niets
zou het water
donkerder kleuren
dan vermeende onschuld
Het water was van iedereen
al proefde men pas na jaren
de ingedikte bitterheid
van verloren angst
de betekenis van buitensporigheid
waarin onschuldigen bestonden
keer op keer
Verlies U zelf niet
in de verontwaardiging
om een paar omgevallen stenen
als uw huis te branden…
Je glimlach danst nog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 jij staat er ook
je glimlach danst nog
in de naam onder
het potje je blijft
voor mij het lieve zotje
je werd zo vrolijk
zonder zorgen een kind
weer opgaand in zijn spel
blijheid was door je
volwassenheid verborgen
de urnen zijn sober
begraven steen in steen
jouw as is nog van
deze zomer jij ging
reeds eerder heen
je lichaam brandde…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 En heel achter aan de verste rand,
Gloeiend als een pas begonnen brand,
Maneschijn op donkre kerkhofkruisen.
In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…
de ruimte mijden ( voor S.)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
444 Dus kijk niet teveel in de ruimte
met je telescoop, straks stoot je
het nog tegen ruimte-rots of ko-
meet, staat je verstand in brand,
of kneus je je wel erg nieuws-
gierige hart. nee, blijf op aarde
en lijd in stilte en bewonder men-
sen als Neil A en Wubbo O. die
weten ook, ondanks ruimte-er-
varing hoe met beide voeten op
de aarde…