3774 resultaten.
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
timanfaya
netgedicht
3.0 met 35 stemmen
3.621 nooit schreef ik bij nacht
zo rood een supplicatie
op spiegelzilver zacht
een verzoek om gratie
nooit heb ik iemand
zo onzeglijk liefgehad
de uren van de nacht
hebben wij opgebrand
nog gloeit de sintel
te onblusbaar na
ik kus je zichtbaar
door de spiegel heen
als het vuur van timanfaya
uit gestolde lava
dat nooit meer
nooit meer…
Geen andere goden
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.459 verlangen, aards en heerlijk,
Dat plotsling aan de ziel ontsprong,
Een jong begeren, maakte jong,
En hield zijn glans, ook toen het deerlijk
Besef ons met ontzetting sloeg,
Dat wie de hemel wil verwerven
Zijn liefste afgod moet ontstèrven,
Zelfs als hij hem ten vure droeg.
3/4-12-1933…
vuurtoren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.923 jij moet altijd blijven bestaan
al is het alleen maar voor mij
want zonder jouw vuur en warmte
is mijn leven zomaar voorbij...…
Eén
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.447 Te weten dat er één is
Die één kan zijn met mij
Proeft wat ik proef
Voelt wat ik voel
Geniet wat ik geniet
Twee wensen, één woord
Jouw adem, mijn zucht
Jouw ogen, mijn zicht
Onze vleugels, één vlucht
En elke milimeter huid
Eén vuur dat brandt
Tot nooit meer uit...…
Verboden liefde
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.941 De diepte van
Je iris daagt uit
Het vuur te vinden
De pit in de
Vlam geeft voeding
Aan verboden liefde
De wil om
Elkaar te ontdekken
Katalyseert de lust
In weerwil van
Verlangen verlaten
Wij elkaar
Vrienden, want
Meer deelt tot minder
Ons hart verscheurt
Tot de unanieme
Mening dat dit verbod
Stand zal houden…
op drijfhout van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 En dit is haar land
geblakerd door het vuur
En dit is haar hoofd
onder as en twijfel
De laatste nachtvlinder
vloog door het raam
Dit was het huis
met treetjes zonder deur
Stilte ritselde over het papier
vrede schreef haar droeve hand
Het gedroomde land waar
niemand van liefde omkomen zou
Vrede schreef haar droeve hand…
[beeld]
gedicht
2.6 met 18 stemmen
7.918 Hoe een beeld zich in je taal slaat, je
stem verspringt, je hert verschiet - hoe
zijn roos overloopt, de wijn van
eiken is, roemer voor stenen,
de tafel gonst van honing en
de uil met bos je mond ontkorft -
behoort bos zijn botten toe, vuur
zijn voltooiing, wat as - wat jij?
-------------------------
uit: 'Speling', 2005.…
zorgenloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
732 Als de vogels weer keren
terug naar laag land
in het midden van meren
zal men zingen
in cirkels van ringen
in midden een vuur
en men zal dansen
midden in de tijd
in uur van waarheid
betrouwbaarheid
gerechtigheid
en zorgen weg
in tijden van licht en glorie
zijn we een zucht in het tijdloos
het zorgenloos
leven.…
Een dolle boel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
Een dolle boel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
658 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
Trance
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
1.298 De lust in vlees begonnen
verjaagt spontaan de droogte
van het preutse uur
duik in mijn diepste bronnen
en klim naar grote hoogte
in ons verzengend vuur
laat ons lijf pulseren
als een driftig dier
in ontembare kadans
wij zijn elkanders veren
op de vleugels van plezier
in tomeloze trance.…
Draken van de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De draken van de dag spoken door het hoofd
spuwen vuur ieder nachtelijke uur
en wanneer ik dan toch ontspan,
knaagt het die rat toch aan mijn elan
Giftige gedachten houden mij wakker
verstikken de ruimte van mijn zijn
ondermijnen het geluk, de levensvreugde
Morgen tem ik de draak dan sta ik mijn man.
Geef me een zwaard.…
liefje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 ragfijn getekend
door een ongekend penseel
hemelsblauwe groenen
hier en daar een stipje vuur
doorzichtig dwalend
door mijn geest
hier en daar
een knopje open
vol herinneringen
dansend op mijn oog
je kietelt in mijn oor
even geef je hoop
tot je broos en tenger
smeltend op mijn tong
afscheid neemt
van deze bittre wereld…
In dwalen en falen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 lichaam is gekneusd
het hart slaat over
in dwalen en falen
nog altijd onderkoeld
ik kan er niet meer in
zweef slechts rond herinnering
van hoe het was en ging
zie nog het koren wuiven
op een warme zomerdag
de bruidsjurk
waarin jij de mooiste
van de wereld was
zij vechten voor mijn lijf
begrijpen niet waar ik nu blijf
om het vuur…
Het korte licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 het korte licht
van donkere dagen lijkt
in lange nachten te vervagen
hoe somber ook
de terugblik is
om twaalf uur proosten jij en ik
dan zullen vuren
nieuwjaar laaien
licht weer langere dagen draaien
en in aarde zal
de groei beginnen
voorjaarsdromen bloeien diep van binnen…
strandbericht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.117 " wie kijkt niet graag naar binnen;
deze ronding, de meest intense kleur voor eenheid
waarop het leven in meer dan fragmenten steunt "
het zwijgen verbreedt
ons gesprek
jij legt je hand erover
we worden branding
en vullen de schelpen met echo
't geruis zingt mee
als rood vuur…
Wachtende woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 Als voortvretend vuur
Verteert het binnenin
Woorden zonder zin.
Ongehoord blijft sprekend
Beloften nooit verrekend.
Uitgesproken en gehoord
Wekt het woord in elkander
Leven en licht ontloken
Aan liefde, taal als geen ander.…
Ruimtepijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden
de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn…
Over de (radio ) actieve Olympische spelen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 In Fukushima is het Olympisch vuur al ontstoken
Het kan niet worden gezien, gehoord of geroken
Een lont in het nucleair kruitvat gestoken.
Welke commerciële belangen gaat men halen
Wat moeten deze Spelen sportief gaan uitstralen
De wereld gaat(radio) actief meebetalen.
Fukushima,
We moeten ons Fukuschama.…
Legde de ziel bloot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
553 ik schreef
met potlood
een sprookje
onderstreepte
met zwart
wat al echt was
jij las
in contrast
alle kleuren
blies leven in
vorm en figuur
met vlammend vuur
legde de
ziel bloot van
fantasia’s schoot
dit sprookje
leeft omdat u
het deelt met uw geest
wil melker
07/10/2010…
glans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 nu dat dit kindje dan geboren is
bellen losgebarsten zijn
in - wat men noemt – de stille nacht
sta ik mij het wachten toe
een straffe wind slechts in de rug
maar niet als steun
of zacht
de dreun komt achteraf- zeggen ze
nou ja – wellicht -
richt alles op zo’n laatste dag
zich tot de weerschijn van het vuur
dat werkt
in mijn gezicht…
Ontharnaste naakt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
618 je bereed in
storm gekleed
de donkerste wolken
op je vurigste paard
mende het lichten
van talloze bliksems
joeg op de donder
in ontladende vaart
zweepte de wind
tot orkanische kracht
zonde door buien
met regenboogpracht
jij magistraalde
elementen tot vuur
ontharnaste naakt
het puur van natuur…
Te amo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 telkens wanneer ik kijk
zien mijn ogen jou en
weten dat er geen vrouw
zichtbaarder is in tederheid
vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen
schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen
mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
de hand van Morpheus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 aangekomen bij de achterdeur
plakt hij met kunst en vliegwerk
de dagen aan elkaar
als een dode vogel
zijn vleugellamme armen
bevroren aan het lijf
houdt hij vuur en zwaard
zorgvuldig tegen het licht
legt hij de breekijzers in de schaal
de stilte sluit zich om hem heen
als hij de hand van Morpheus voelt
ijskristallen verstrooien het…
Door de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Door het vuur,
dat ons wil verteren.
Door grotten en spelonken,
naar de duisternis.
Door de onpeilbare diepten,
van de zee.
De dapperen zullen ons troosten,
maar niets of niemand,
geen mens gaat met ons mee.
Alleen de liefde in ons hart,
zal bij ons blijven.
Liefde zal zoveel sterker zijn,
zoveel sterker zijn dan smart.…
Inslapen met het boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Met het geopende boek die elk woord
op mijn gereserveerde warme schoot
elk detail met leestekens accentueert
blijft het vuur in de regel die ik ervaar.
Gesloten achter diverse emoties zit ik
met een glas rode wijn als brandstof
waar de nacht in een film voorleest
met haar souvenir in mijn remslaap.…
Oorlog in dit hoofd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 Het is oorlog in dit hoofd,
Onbekende
Ongekende
Steden zijn
Door onophoudelijk vuur
Aan gort geschoten -
Geen muur blijft overeind,
Geen steen die op
De andere blijft staan,
Lucht vol neerdwarrelend gruis -
Wat er nog aan beelden bestaat
Wordt aan het zicht onttrokken,
Tot voor mijn voeten
Plots dit veertje landt
En onverwacht…
met de noorderzon
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
735 ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom…