woorden waaien
door mijn hersens
zinnen vormend
zien zij licht
ik kleur ze in
met mijn gedachten
proef hun klank
met ogen dicht
laat mijn vingers
stil bewegen
streel de toetsen
van het bord
laat mijn lippen
woorden fluisteren
oren luisteren
naar wat het wordt
als het ritme
blijkt te kloppen
berg ik alles
netjes op
zullen woorden…
Pagina zonder woorden,
door iedereen begrepen...
Poëzie werd doodgenepen,
in symfonieën van akkoorden.
De zin probeert men te mijden;
opnieuw een lege bladzijde.…
Het hart klopt sneller
als het gevoel binnen stroomt
De zon schijnt feller
als je zichtbaar droomt
De woorden in de zinnen
liggen in wolkenspinsels
als geweven spinnen
in gedroomde verzinsels
Beelden zich in ogen
die reageren met een schok
in spetterende regenbogen
op het schrijvers' blok…
opponenten zijn cliché's en makkelijk gevonden
tegenover man staat vrouw, zo paart zwart met wit
moeder natuur versus siliconenborsten, echte tanden contra kunstgebit
zo verhoudt zich goed tot kwaad, als kapot tot ongeschonden
en kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden
vergelijkbaar met uit de pas en in het gelid
armoede…