1614 resultaten.
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten
als licht lente weer zal pachten
kan de ergste koude weren
de lange winterdag doorstaan
ik zal met jou het jaar omkeren
weet we kunnen de seizoenen…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al je zorgen weg
de regenboog als overgang
naar een nieuwe tijd
De zon roept me een welkom toe
met haar zonnestralen
en vertellen me verhalen doorheen de tijd
van alle seizoenen…
Denken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Gedachten houd ik in mijn besloten wezen
In ruimte en maten aan mij toebedeeld
In parten en kwadranten van tijd verdeeld
Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen
Ze zijn niet meer of minder dan een sleur
Van alle jaren wisselende seizoenen
Die zich als de getijden verzoenen
Door de verschillen in klimaat en kleur
Als ’t langzaam herwaarts…
druifde in mijn wijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
680 achter
het centraal massief
de kale bergen
na de imposante
bariérre leveren
nu eindelijk de
beste Corbiére
jij weet van overleven
de kale rots
kon jou de kalk geven
die je nodig had
de scherpte van
karaktervast en alcohol
die daarvoor nodig was
het tikkeltje venijn
dat oprispt in de nasmaak
mag er zijn jij hebt
seizoenen…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 koning
gestorven, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst, leven, en dood
Ook die is tijdelijk, al duurt het
heel wat seizoenen…
een gewone mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 morgen is het weer zomer
dan hangt aan het groene ijzerwerk
rondom mijn kleine buitenterras
weer het opgehangen plastic in zwart
gevuld met een kleurrijk gewas
of beter gezegd, eenjarige plantjes
zij blijven twee seizoenen
zo sterk als
de kwetsbaarheid van oude van dagen
er zijn nog vetplantjes in rieten mandjes,
overjarigen zoals dat…
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 de daken dekken
de zwoelte af
ik tracht nog
die gedachte te vangen
het voorbije seizoen was ook laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 de
klok zijn uitgezet waarin ik mij
verpoppen laat in een cocon van de
naderende winterslaap waarmee de
adem van de maanden is dichtgesnoerd
een herfstbries onvermoeibaar
zijn adem plaatst over de toppen
van mijn kunnen, momenten waar
mijn dadendrang zich ongestoord
in kan verstoppen, ik blijf dat
wezen waarin ik mijn eigen seizoen…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels
Uiteindelijk verliezen alle bomen
-Pompoen en paddenstoel zijn aangekomen-
Door storm het blad, de takken worden kaal
Ik hoop, Seizoen…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
Zonderling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
462 hij groef zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
in zijn eigen leven
klom hij omhoog
uit de diepe ellende
waar antwoorden ontbraken
hij zich niets meer af kon vragen
in het noodlot van zijn drama
bleef hij een beetje achter
in die andere werkelijkheid
een lucide droomwereld
en het verstrijken
der aardse seizoenen…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Reeds ontwaakte deze morgen
met stralende zonneschjn
belofte voor een dag zonder zorgen
in een seizoen vol kleur, druiven en wijn.
Herfst toont zich in haar feestkledij
met hier en daar nog zachte tonen uit het lover
langs een laan statige populieren in een rij
dit jaargetij geeft schoonheid ten over.…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
456 vertrouwen
die groeiden
in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst, leven, en dood
Ook die is tijdelijk, al duurt het
heel wat seizoenen…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende moeras
alles vliegt over vele seizoenen…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort
van Troje aan de Zuiderzeebandijk van FC Volendam)...vanavond dan
is het zo ver, mag 't aan het legioen
weer laten zien waardoor het dit seizoen…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.741 Afzonderlijk en los en in een nieuw verband -
een donker dienblad is het land waarin
de scherven zijn verborgen.
Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van…
BZV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het waren mooie lange maanden zonder
En net nu het wat beter met mij gaat
Zie ik ineens een foto van Boer Aad
Die heeft een nieuwe liefde, arme donder
Ik neem de benen naar Guinee Bissau
Want zondag start een nieuwe Boer Zoekt Vrouw.
.…
Echtpaar
gedicht
3.7 met 48 stemmen
27.888 Het is een stel dat alles heeft gezegd
En enkel spreekt in lettergrepencode,
Zo'n stel dat de seizoenen en de mode
Een leven lang gevolgd heeft, levensecht
Ze kwamen langs de waterkant terecht
Niet om elkaar, maar om de tijd te doden,
Zij leest een lauwe liefdesepisode
Terwijl zijn blik zich aan de dobber hecht
Zal zuster Els voor dokter…
Mijn gele narcis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
733 jij bent uniek
Tussen al die anderen
De eerste die men ziet
Helemaal
Zet er honderd bij elkaar
In een grote groep
Kopjes dezelfde kant op
Dan straal jij iets uit
Helemaal
Zelfs tussen rode rozen
Zie je jou schitteren
Je hart staart onbevangen
Ons mensen tegemoet
Helemaal
Jij kijkt parmantig
En vrolijk voor je uit
Wanneer het seizoen…
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 op luwe plekjes
langs muren met ramen
die al decennialang
in vage verten turen
dwarrelen vleugjes geur
mengen zich zonder
kleur tot een database
van alle liefde en leed
dat in de wereld gebeurt
pas als de grote
schoonmaak komt in
het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Blijven ademen
is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk we lachten al.
---------------------------------------------------
uit: 'Definities en hallucinaties', 2003.…
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 wij wisten
onze bloemenwei
halve meter hoge
stelen waarin
wij speelden
kleuren ademden
geuren zagen
wiegen in
vreemde melanges
afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 in geen tijd staan de muren blank
"hulp is niet meer dan een droom"
ik hou van je
en van al de kleuren die je me beloofde,
dit gele seizoen maakt alles zoveel
gladder, laten we dit niet vergeten :
het is steeds water waarvan het geluid
ons verder draagt en dat alles schraagt
wat wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp gesneden klompen
modderig getekend ontstoken irriterend
rood de bijtende huid
Hier trekken seizoenen…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids
de stilte bracht mij hemelse visioenen
een naakt verscheen gracieus in sluierrok
ze noodde mij en wou mij zachtjes zoenen
haar wenkend met mijn notelaren stok
nam ik de trein van de duizend seizoenen…
Verdween met de stilte
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.160 gedacht dat het weer goed kwam
maar ik heb me schromelijk vergist
het zou van twee kanten moeten komen
toch heeft het lot heel anders beslist
Ik weet nu weer dat sprookjes niet bestaan
en eeuwig durende liefde kort kan zijn
toch is er eens dat liefdesvuur geweest
maar het te weten doet toch een beetje pijn
Het was net als met de vier seizoenen…
Zo heel jij mij
gedicht
2.9 met 143 stemmen
55.606 jij spreekt de taal
die ik versta
hoort de seizoenen
in mijn stem,
aan mijn adem
wat ik denk.
jij kent de kunst
van nu en hier.
vandaar dat ik je
leen, nee spaar,
of beter nog: bewaar.
----------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor gelukkige mensen', 2008.…