3205 resultaten.
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Windekind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
960 een plankje
spande bogen
tussen wringende touwen
achtjarige beentjes
hoger, hoger
schopten in de leegte
tegen hemelsblauw
ik zweefde met de vogels
zag de aarde buigen
het kind van de wind
ravotte in mijn haar
ik zie mezelf
nu schommelen
onder een
ongrijpbare hemel
in verdachte kleuren
het kind van de wind
voorgoed verdwenen…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Eigen ketens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
980 Ik verdwaalde in mijn angst
Zocht een nooduitgang voor mijn beperking
Ik probeerde weg te komen
Maar viel in een zwarter gat
Dolend door mijn labyrint
Zocht ik naar de juiste gang
Worstelend om boven te komen
Zat ik steeds vaster in mijn eigen net
Toen goede uitkomst leek verdwenen
Vocht ik er niet meer tegen
Vielen alle knopen uit elkaar…
ongelukkig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
677 Donkere nachten met duistere gedachten
de glimlach veranderend in een grijns
pijn in de ziel welke het gevoel verdoofd
Dromen zijn er niet meer
net zoals het slapen zijn zij verdwenen
het waken heeft gewonnen
Het zoeken naar het onvindbare is gestopt
de ellende heeft gewonnen
het bestaan in vraag gesteld
Zwemmen in een oceaan zonder…
Mijmering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
857 Verdwenen in een ruk,
weggevlogen, vervlogen.
Wat is, is hier
Wat was, blijft daar.…
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 er is geen klarinet
die nog klagend huilt
als liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat dronken gasten
en een verlopen griet
lasers rook…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.363 Een ontmoeting, oude liefde
Die vonk in je ogen
Van vergeten verlangen
Toch is er dat vlammetje, onbewogen
Warmte en wederzijdse liefde
Dat vlammetje flikkert
Als sintel van die liefde
’s Nachts lig ik wakker, onmacht
Voel me alleen
Herinneringen zijn verdwenen
Geen arm om me heen
Als verloren sterren in de nacht
Het zoete licht van de dageraad…
Ballade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door de trillende handen
Van een verlopen artiest
De woorden
Rollend over het papier
Beschreven niks
Dan pure waanzin
Geen ballade
Was wellicht beter
Maar ijdel als de sterren staan
Gaf ik de opdracht voor mijn eer
Inktzwarte letters
Vingen mijn ziel
Als een gekooide tijger
Langzaam brekend in gevangenschap
Mijn ballade
Verdween…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 De wereld lijkt stil te staan
De energie is verdwenen
Dwarrelende bladeren in de lucht
Bewijzen het tegendeel
Zittend onder de douche
Het water dat over je huid stroomt
Kleine watervalletjes
Een druppel valt van het puntje
Van je kin
Gevolgd door een rivier
Die uiteengaat als hij de stenen vloer raakt
Beweging
Overal
Maar in mijn hoofd…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
De namaakheroïek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 het vlammend zwaard
staat roestend
naast de open haard
het vuur van
sagen en legenden is gedoofd
door de dagelijkse tv-ellende
de namaakheroïek
van de massa media
verkent in plastic zijn gebied
verdwenen zijn
de heksen op de waag
sprookjes spelen niet de baas
het schermpje regisseert
jouw leven want jij bestaat alleen
als je…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Baken verzet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
720 Mijn illusies zijn verdwenen
natuur verloor z’n interesse
liet me vallen, en kijkt toe
hoe ver ik freewheelend kom
Er gebeurt iets met de tijd
of met m’n tijdwaarneming
als kind zo traag als stroop
nu ontgaan mij de dagen
Ze gaan te snel om te lezen
de week is de nieuwe ‘dag’
code van zeven witte strepen
labelen m’n nieuwe baken…
DE MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 De meeuwen zijn nu eindelijk vrij
ze zweven in het rond
gevangen vissen vliegen van bek naar bek
het krijsen houdt niet op
wat eens een geestrijk ideaal weergaf
verging in scherven vensterglas
die in de zee verdwenen
maar door de blauwe golven heen
bleef schittering bestaan
de toverkracht van het zonnelicht
brengt iedere dag
een jubelend…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
Verloren van het leven..
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 Je leven, Je hoop
Niets zal je redden,
Niemand zal je dwingen,
want alles is verdwenen,
wat er ooit heeft plaats gevonden.
Niet kan je nog wat doen
Niemand kan je redden.
Alsjeblieft laat het los..
Alles.
Je leven, Mijn alles.…
Relklaas
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
644 l is Bram als oude Klaas te gast
Die kon zo'n extraatje niet laten schieten
Zelfs Sint's verjaardag blijft niet ongeschonden
Maar de verdwenen pakjes zijn gevonden!
In Canada protesteert men tegen de 'racistische' Sinterklaasintocht.
Er zijn plotseling weer twee televisie Sinterklazen bij de publieke omroep.…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.886 Een grauwe sloot,
maar hier blauw
en vol goud riet
de wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust…
Debuut
gedicht
4.2 met 9 stemmen
13.102 Langzaam drong het buitenlicht
door het raam naar binnen
en met het licht verdween de reden
van het wachten naar een elders dat,
bedenkt ze zich, ook nu nog toekomst is.
-----------------------
uit: 'Wasdom', 2011.…
Doorzichtig
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
399 jij droeg
doorzichtig
transparant
viel in lange
plooien tot
op de grond
elan
begeleidde
jouw bewegen
waarin kracht
en souplesse
eenheid vond
jij hebt dat
losgelaten
waarvan je dacht
nooit zonder
te kunnen leven
vrijheid is je gegeven
verdwenen zijn de
onzekerheidsangsten
onafhankelijk zonder
echte handenbinders
ga jij…
Ze weet soms nog
gedicht
4.0 met 3 stemmen
9.459 Ze weet soms nog waar ze is, als ze voor haar huis danst
meestal, na het dagelijkse voeren van de duiven
maar hoeveel mannen ze zoende, de namen van haar familie,
haar vrienden, haar vriendinnen - ze verdwenen,
zoals elke ochtend de stukken brood die gulzig hemelwaarts
worden gevlogen.…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
Had rode laarsjes aan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
710 toch zie ik
de zon
in de regenbui
die nadert
je plaatst
een regenboog
kaatst licht
in nieuwe kaders
breekt waar
druppels vallen
kleurt samenzijn in
het schuilen van ons allen
nog liep ik droog
maar je vervlakte
had rode laarsjes aan die
door regen dubbel lakten
de zon is weg
je regenboog verdwenen
de bui zet door ben blij…
Veenmos (Sphagnum)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 zou je denken
dat het veenmos
met het hoogveen
verdwenen was ?…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
vrijde met je schaduw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot licht onze naaktheid
bedekte en zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er altijd…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…