3338 resultaten.
Maar dan haar ogen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.274 O God,
open ze zodat
ik nog één keer
zie haar ogen
En haar handen,
haar geringde vinger
Missen kan ik ze niet –
haar ogen en
haar handen…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
vlinders
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.339 altijd
Wat ik ook doe
Vliegen maar rond
Worden nooit moe
Hoe ze daar komen
Ik weet het nog goed
Het is begonnen toen
Ik je net had ontmoet
Ze zijn toen blijven hangen
En hebben mij toen gegeven
Wat ik al een tijdje
Miste in mijn leven
Speciale gevoelens
Kriebels, tintelingen
Door mijn hele lichaam
Zelfs tot in de toppen van mijn vingers…
Donkerrood gelakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 de hand
was licht en droog
vingers lang en slank
je nagels
donkerrood gelakt
in subtiele kracht
je opende
terwijl de ogen telden
met een ontspannen lach
in wit en zwart
toucheerde jij
de sterren van de hemel
vergaten mensen
dat jij het was
die aan de vleugel zat
stilte eindigde
jouw concert men voelde
hoe de wereld anders…
Valse regenbogen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
707 ik voelde haar bui
ogen donkerden snel
armen schokten in weerklank
nog steeg de spanning
door het broeierig geluid
van haar lage stem
zij ontlaadde met
wijzende vingers
in het oplichten van schuld
ik voelde de inslag
stond aan de grond genageld
verschroeid door haar blik
als de donder ben ik weggegaan
een reepje zon liet valse…
Goede raad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Dus gaan we mee op weg,
houden voorlopig een oogje in 't zeil
en, onopvallend, een vinger aan de pols.…
de geheime geliefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onschuld ontmoedigt
de spiegel
onder de koude kraan wast
de man de geliefde van
zijn handen
- tevergeefs -
wanneer zijn hoofd thuis
zal komen
hij weet het niet
in haar omgewoelde bed
sudderen zijn hersenen na
zijn gezicht stroef van
ranke vingers
hij pakt zijn scheermes en
hakt ze af
zijn dunne huid wijkt
uiteen
het geheim…
Don Quichot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Intussen glippen de bladeren
van zijn boek door m'n vingers
en denk ik aan alles van mijzelf.…
Het rood een droom te hoog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zag in je lach
het lichte onbehagen
kleine vragen niet durven praten
met armen reiken
naar de appelboom
het rood een droom te hoog
handen altijd open
maar je vingers nu
gesloten in behoedzaamheid
je ogen draaiden
er omheen de hete brij
het misverstaan van jou en mij
we zagen samen
de kleine vragen onder ogen
heb de appelboom…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
Cursus nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.091 Op de lage tafel een vaas met bloemen
van de rhododendron, paars en teer
een hommel kroop in en uit en zoemde weer
naar buiten in de zonnige tuin
Een groene spin liet zich zakken
aan een draad en wandelde over
de tafel heen en weer en sprak
in gebarentaal met mijn vingers
Een cursus over verandering
over stromen van energie en zin
het…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
896 soms voel
ik me kabouter
in het grote mensenland
ja ik ben stouter
omdat mijn zonde
hun dimensie niet kent
zij reuzen in stappen
wieken met armen
om de hemel te vatten
graaien met vingers
hun hebzucht bijeen voor
ons is er slechts steen en been
wij klagen in klein
paddenstoelen een kring
en voelen ons fijn
in een wereld vol…
Waar littekens staan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
828 zag de vingers
omhoog gaan
las handenvol vragen
ogen die doofden
in niet meer geloven
de strohalm met traan
herkende de lijnen
die schrijnden rond
polsen waar littekens staan
gevangen in leven
door anderen geboeid in
altijd jezelf weer geven
geef het verleden een schop
laat het verwerken je erven
en zoek nu de zonzijde op…
Strooi ik wat herfst
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
759 als jij de bladeren
rond laat vliegen
strooi ik wat
herfst in je haar
een schuine zon
straalt kale takken
er hangt wat
valse schaduw daar
toch tippen vingers
nu al naderende kou
het zomerbruin kleurt
zacht van wit naar blauw
nog geuren laatste vruchten
strak het blauw en droogt
want onder herfstig loof
wacht leven op de lenteluchten…
Ademde iets sneller
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
833 zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
mij heel teder nam
we waren
samen dat moment
het geluk…
Het pril begin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 jij hebt ooit
mijn gezicht
beschreven
door met je
vingers leven
te voelen van
het visuele
het plaatje
herinnering
in de teruggang
naar het pril
begin van de
eerste keer
later dan
ooit de
transitie
van voelen
en herinnering
naar woorden
die in taal
met elkaar
communiceerden
om alle emoties
te synchroniseren
naar een gezamenlijk…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…
ik schrijf met bloed
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 wantrouwen hakt
nu één voor één
de vingers af
van de hand
die ik je gaf
splijt de tong en
maakt mijn woorden krom
voor onbedoelde dubbele
betekenis is even
geen vergiffenis
verblind
het zicht op
warme ogen die
menselijk tekort
nog wel gedogen
ik schrijf met bloed
fluister zonder woorden
neem de pijn maar
laat…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
klinken haar woorden tot boek
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
867 zij heeft erotiek
verwoord in gevoel en laat
dansende vingers ontsluiten
ze jaagt melodie door
het bloed in een passie die
zich niet meer laat stuiten
in brabants hees
wordt de liefde geprezen
als het bourgondische feest
ze drinken en klinken
haar woorden tot boek en ze
glanst want die eer doet haar goed
zij wist hoe het moest…
je ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
841 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag maar
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
je vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat…
Je moet er de goede neus voor hebben
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Je moet er de goede neus
voor hebben; of misschien
heb je het wel in de vingers,
maar mogelijk zet je de
juiste stap.
Met een timmermansoog
meet je heel knap een weg
die niet over eksterogen gaat,
maar de beslissing neemt waar
een goed hart voor staat.…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.
Maanlicht op het water
ik heb heimwee naar de toekomst
waar is de vrijheid?…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
in je heupen vloeiden zinnen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.174 ik zag je spreken
in bewegen
je vingers, hand
een armgebaar
je nam me mee
met ogen die
in kleur hun woorden
in me schreven
gebogen schouders
lijnden de aksenten
maakten zwaarte
drukkender dan wensen
in je heupen vloeiden
zinnen tot herinneringen
aan verbonden zijn
in een onmogelijke lijn
je beende weg
met ons gesprek
in…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Blauwbloedstolling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 er is geen
luchthartigheid
meer in de
oogopslag die
mijn blikveld raakt
in een verstolen
moment dat
evenwel geen
diepte toestaat omdat
contact is geblokkeerd
vage dweperigheid
heeft ook de geest
gegeven omdat
die uitstraling geen
bron van leven heeft
meteen weer
vingers aan de knoppen
ogen kijken het rood
uit hun doppen om
de…