303 resultaten.
Zwakte in m'n lijf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Het is vaak moeilijk om dingen te moeten veranderen ,
en om er voor elkaar te zijn.
Vaak besef ik dat niet als alle anderen,
en deed ik velen met m’n veranderingen pijn.
Ik voel een leegte in m’n lijf,
het lijkt alsof ik elke dag meer verzwak.
Ooit zal ik terug denken, aan de dag dat ik aan dit verhaal schrijf,
dat ik er super veel tijd in…
Sterk zijn is lastig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.042 Je stort in, na een afschuwelijke tijd,
jezelf zijn is lastig, dat weet elke jongen of meid.
Het verliezen van een dierbaar persoon
is niet altijd iemands verdiende loon.
Zelf weet ik hoe moeilijk dat is,
omdat ik elke dag m’n beste vriend mis.
Een naar bericht, kan men overdonderen,
meestal, maar niet altijd, komen er toch wonderen.
Soms…
Emoties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Ik huil en schreeuw,
net als een leeuw.
Ik lach,
op een zomerachtige dag.
Ik vecht voor strijd,
in een moeilijke tijd.
Ik was kwaad en boos,
wat was er met me loos?
Ik werd bang en wanhopig,
zelfs als ik in bed lig.
Al die emoties spelen een eigen rol,
daarvan word ik soms helemaal dol.…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar,
maar toch was het echt waar.
Ik had tranen in m’n ogen,
het was moeilijk om ze te drogen.
Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
Beste vrienden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 Je hebt vrienden, die er voor je zijn
je hebt vrienden, ze kunnen groot zijn, of klein
Vrienden, aan wie je alles kwijt wilt
vrienden, met wie je alles deelt
Velen praten veel, een paar luisteren vaak
een paar bewonderen me, en vinden het bijzonder wat ik maak
Al heb ik soms de kracht er niet voor
dan steunen ze me, en ik dender daarna door…
Iedereen maakt fouten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 Iedereen maakt fouten in het leven
je ouders, jijzelf maar ook jouw school.
Sommige fouten zijn te vergeven
maar van sommige schiet je vol.
In de tweede klas werd mij afgeraden Duits niet in mijn pakket te nemen
omdat ik het niveau niet aan zou kunnen.
Ze zeiden: ‘’Misschien krijg je met Biologie geen enkele problemen’’
maar besloten mij een…
Vertel me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Vertel me
Hoe genees je zelf
Slechts half een vrouw voelend
Uiterlijk zelfbewust en krachtig
Maar niet in staat om te voorkomen
Vertel me
Hoe vergeef je jezelf en die ander
Zo veel jaren nadien
een van de fijnste dingen van het leven
Nog steeds ongrijpbaar lijken
Vertel me
Hoe vergeef je je naasten
Zo ontzettend lief…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Troebel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Alles van gewicht
Heeft tijd om neer te dalen
Emoties zonder zicht
Gedachten die verdwalen
Chaos, wanhoop, onrust
In hoofd hart en lijf
Kloppen deze onbewust
Lijkt louter tijdverdrijf
Niet minder is er waar
De tijd laat inzicht komen
Tergend minder zwaar
Gaat het hart weer stromen
Ergens wordt het troebel klaar…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 Een vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op…
Zo licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Probeer mijn gedachten
In het gareel te houden,
Maar een kruiwagen vol
Met levendige kikkers
Is makkelijker te controleren
Dan mijn gedachten die
Onverhoeds alle kanten opspringen,
Zo wendbaar zijn ze, zo licht,
Moeilijk te houden op het juiste spoor,
Zonder er ook maar enige grip op te krijgen
Gaan ze er met mijzelf vandoor…
Onmacht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.249 Als ik dood moet help me dan
Uw stoute Anna…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Beethoven prijst de klokken van Bonn
Om hun denderend zwenken, schrijft Anna,
En zij weet waar ze het over heeft:
Terwijl de kolkende zaterdagdrukte
Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was
Zich eindelijk te ruste begeeft,
En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Kalverliefde zonder cement
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Zo velen van ons
Heeft de verliefdheid
Al in bezit genomen
Alle redelijkheid
Aan de kant geschoven
Voor kinderlijke kalverliefde
Van broos, ondeugdelijk geluk -
Alle stukjes van
Onze liefdesmozaiek
Waaraan het cement
Ontbrak vielen als
Los zand uit elkaar
Boden geen enkele
Structuur meer waarop
De liefde zich vestigen kan…
In de egeltjeshouding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 'k Heb mijn stekels wel
Maar ik zet ze maar
Zelden op -
Liever treed ik
Degenen die mij
Naar behandelen,
Zoals zo vaak
Al gebeurd is,
Tegemoet in mijn
Favoriete egeltjeshouding:
Opgerold, stekeltjes naar
Binnen gekeerd, weinig
Weerstand oproepend,
Het leven doorrollend
Zonder er echt
Aan deel te nemen…
Dit is geen droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is geen droom;
Ik loop onder de
Oude kastanjes van
Mijn jeugd, die mij
Als kleuter zagen
Dartelen langs hun
Zwierige witte kelken,
Het kind dat zijn
Ogen uitkeek bij
Het zien van zoveel moois,
Zij die oud werden in mijn
Volwassenheid zien me
Mij na vijftig jaar terug
Als stramme oude man
Die ondanks het moeilijk
Voortbewegen…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
Langs de adem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Buitenstaander
Ben ik geworden
Zo langzamerhand
Die door het
Raam naar binnen
Kijkt in wat
Mijn leven moet
Zijn - matglas
Vervangen door
Honderprocent
Doorzichtig
Glanzend glas
Dat zich langs
De adem van
Mijn leven
Uitstrekt
Adem die niet
Meer neerslaat
Leven dat niet
Langer zichtbaar
Is…
Voor Anna Bijns
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 voor de zekerheid bel ik haar
om te melden dat ik er ben
midden, onder de kerstballen
Zij is bezig met haar jas
komt eraan is bijna onderweg
Even later met haar actetas
kiest zij een tafel bij de deur
Haar lange lijf in wol verpakt
straalt zij zachtheid uit onbeslist
moeheid van een lange dag
Ik heb haar zeer gemist
we praten over Anna…
ANNA PAVLOVA
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.184 ‘n Enkele lijn is genoeg en ik zag u van teen tot schedel :
’t Verende gaan, de heup, het teruggeworpen lijf.
Vurig en edel waart ge, glimlachende! – en vurig en edel
Zij ’t galopperende vers, dat ik, u huldigend, schrijf.…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
ANNA VAN KEULEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.191 Op een donkere half oktoberdag
zag zij voor de laatste keer de zon
Ze fietste met die innemende lach
naar links waar haar einde begon
Een automobilist die te hard reed
naderde snel en raakte haar fataal
‘t Meisje slaakte haar laatste kreet
helaas trof die auto haar..frontaal
Beroemd worden, wilde zij graag
als actrice zou ‘t dan moeten…
Anna, lief
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 In het wit kan een gedicht gezet
maar je kunt het ook laten
onder de foto een spinsel schrijven
over liefde en trouw
tussen een man en een vrouw
Niet konden laten
van elkaar te houden
zelfs na de dood
Twee engelen spelen
met hun instrumenten
een loflied op het zijn
Een valse toon komt
door het kriebelen
van de nieuwe veren
in de vleugels…
Anna voor de spiegel
poëzie
4.0 met 2 stemmen
983 Zo innig keek die vreemdeling
Mij gisteravond aan,
Zo innig zacht
Dat ik van nacht
Gedurig weer moest luisteren
Hoe vreemd een hart kan slaan.
Nu komt daar voor het klikkend glas
Zo'n dwaze droomster staan,
En vraagt waarom
Ik kijken kom,
En ziet mijn lippen fluisteren
En laat mij blozend gaan.…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 Beethoven prijst de klokken van Bonn
Om hun denderend zwenken, en hij weet
Waar hij het over heeft:
Terwijl de kolkende zaterdagdrukte
Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was
Zich eindelijk te rusten begeeft,
En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen…
DAT IS VOLT, MIJN VOLT met 2 zetels.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 M'n manische kant
Sprong de lucht in
M'n handen klapten
Ik schreeuwde
De straat bij elkaar
Anna Strolenberg is erbij
Mijn VOLT 2 zetels
Ik had het voorspeld
Het kwam uit: 2 zetels
We zijn nog geen volkspartij
Maar aan de onderkant
Van het centrum van de macht
Maar het gaat niet om macht
Het gaat om inzicht en omzien
Dat is VOLT…
Charkiv - februari 2024
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 lichte ogen
als druppels regen
uit zijde gesponnen
kindergezichten
ik wil jullie namen
in alle talen noemen
terwijl de wereld
boven ontploft
luchten bezwangerd
van kogelwolken van
zoekgeraakte levens
kristallen stemmen onderaards
lichte ogen
als druppels regen
aan zijden draden
Nazar Anna Vitaliy Iryna
hoe teer raken jullie…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vader ben ik van dit
Mooie, kwetsbare kind,
Dat thuis zo op zijn
Eigen omgeving gesteld is,
Erg gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid…
Onvrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Kasteelmuren heb ik
Rond mijzelf opgetrokken
Elke trans uitgerust
Met zichtbaar zwaar
Geschut -
Zo wil ik me wapenen
Tegen alles dat zich
Vijand noemt in
De ogen van het
Onschuldige kind
Zo leef ik,
Zo overleef ik,
In totale onvrijheid…