Alle inzendingen over oktober

632 resultaten.

Sorteren op:

Hemelsblauw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Hemelsblauw de lucht Die door de storm Verlaten achterblijft, Vogels die zich na Uren stil zijn weer Roeren, die laten horen En zien dat ze Er wel degelijk Nog zijn - Stilte na de Storm die zo Veel serener is Dan hij daarvoor Ooit geweest is…

Mens sana in corpore sano

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Het lichaam heeft de geest Ontvoerd en haar op onvindbare Plaatsen te vondeling gelegd - Voor wie, eigenlijk? Voor die toevallige passant Die, zonder het te weten, Volledig uit koers geraakt is En een ziel aantreft die niet Weet waar hij ooit gewoond heeft, Laat staan het lichaam nog duiden kan Dat hij ooit bewoond heeft?…

Met de zalmen mee

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij hoort hier niet, Zegt de getroubleerde Geest in jou, jouw hand Omklemt ongevraagd de mijne, Terwijl je ogen me nietsziend Aankijken, immers ze kijken mij Niet echt aan, maar eerder voorbij, Met de zalmen mee moet Je gaan, zeg je, - Je starre ogen fixeren mij Om mij nooit meer los te laten, Tegen de stroom in moet je gaan,…

wat je zaait mag je oogsten – van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
daar waar het ochtendlicht het voorbije jaar verdrijft lonkt een nieuw levensjaar met de bladzijden blanco nog als in het oogstseizoen met de wind in de haren de zon op het gezicht genieten wij jouw vruchten proeven wij de rijkheid van immense vreugde en intens verdriet die jou maken wie jij bent mens van mensen op de grens van jouw…

dat jij het leven feesten mag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.050
het leven snelt als jij niet remt van jaar tot jaar als flitsend licht voorbij het leven weet je terwijl nog jij bezig bent het mooi te plannen is dat wat er gebeurt in dat weten stillen wij oude en nieuwe vrienden vandaag even toch de tijd om op jou te proosten weer graveren wij op de tijdlijn van jouw leven dat ons zo dierbaar…

Een vrouw schenkt

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
...Een man denkt, een man lachte Een vrouw schenkt de mooiste gedachten...…
Marcel7 december 2018Lees meer >

het leven feteert jou - van harte

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
als opmaat naar jouw jaardag vieren de sterren feest miljoenen in getal straalt hun geflonker door heel de nacht over de welgemeende wens dat deze dag in de jaren hierna telkens terugkeren mag steeds gelukkiger ook tot eerbewijs voor jouw zijn een bijzonder mens verzeild geraakt in het alledaagse gewoon ook – en betrokken bij…

ode aan de erwtensoep

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
de winter voorzichtig morrelt aan de poort hoogste tijd wordt het dus voor de echt stevige hap. want tegen oostenwind in deze koude maanden moeten wij ons wapenen. thuis op middelhoog vuur staat een grote pan soep waar in bouillon borrelend de bleek- en knolselderij met aardappels gaart vanzelfsprekend toegedekt met een toefje peterselie…

ik koester jouw geur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
onze tijd samen koesterend kan en zal ik jou niet vergeten van je houden blijf ik altijd elke dag voel ik jouw warmte die ons ook weer samenbrengt waar het tijdelijke eeuwig wordt zal onze liefde zich hernieuwen tot dat moment pluk ik de dagen terugkijkend bij het vooruitzien als het compost voor het leven zoals de knoppen van de lente…

geviert zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
met een lach die dagelijks schijnt als een nooit ondergaande zon leef jij de vreugde van het leven voor en met mensen om jou heen die jij graag dat betekenen wilt wat zij jou aan betekenis geven een trouwe partner of loyale maat de fijne en betrouwbare collega die anderen graag schitteren laat alles wat jij doet of juist ook laat met…

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze…

hemelsgeluid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
het geluid van de hemel stil en sereen als een vredig zachte bries de fluistering de sterren in donkere nacht een symfonie van rust de zonsondergang kleurt stil dansen in ongestoorde dromen het geluid van de hemel eeuwig gehoord lied in de stilte van ons zijn…

de overkant gevierd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
aan de overkant van tijdelijkheid in een warme schoot verborgen huist ons verleden in de verhalen van hen aan wiens stam wij wortelen een tijdloze schatkist zonder bodem vol van de herinneringen en sporen die hen in onze geschiedenis bewaart aan de eeuwige overkant van het nu dierbaar verscholen in hoofd en hart leven de mensen en momenten…

Geen eten op tafel

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.524
. ------------------------------- uit: 'Zanzibar', oktober 2000.…

Vooruitblik

snelsonnet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 601
De o drong in de maand en schonk oktober. De aarde hoopt veel bladloof op te vangen, het meeste blijft het liefst nog boomhoog hangen, al groeit de nacht, al oogt het zonlicht sober. Straks krijgt natuur haar gouden aureool en wij een pan gestampte boerenkool –…

Het dichten van de nacht

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
als ik de nacht dicht in het geel met wolkensluiers die een droommantel ontrafelen ster gemijmer fluistert hoe oktober dagen de herfst kleurt in warmte tinten gebotteld in het sap van appelwoorden zul je dan in mijn poëzie verdwalen in windregels lezen hoe een vrouw onder die ene boom een bed van liefdesbladeren voor je verwarmt…

Stoptober!

snelsonnet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
Er zit niets anders op dan dat ‘k pas volgend jaar oktober stop!”…

Najaar

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Een avond Om Verlaine te lezen Onder een schilderij van Monet In een kamer vol nostalgie Als jij Mijn herfsthuis Binnenwandelt Oktober En de schemering In je kielzog En de nacht droomt ons Voorbij vier seizoenen Tot de dag onder het venter schuift En jij weer gaat Mij achter laat In een kathedraal Van herinnering.…
Mia Bemong27 september 2021Lees meer >

Tegen de weemoed

gedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 17.804
Commentaren vragen aandacht voor de dodo, en je weet: het is oktober. Valt een spin het afwaswater in.…

Ave Maria

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.285
Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg over de stad galmen de klokken van de Jacobskerk om zeven even later de Michaelskerk Verderop de zon maakt zich los rood van inspanning van de heuvel In mij trilt het water van millennia evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog Jij slaapt nog, draait je in het dekbed tegen de ochtendkou uit het open raam…

herfstkind

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.154
ik wandel over glimmend asfalt bruin blad op een hoop gegooid bomen waar de kruin van kaal valt in warmrode gloed getooid koude golf van striemen regen voorlopig heb ik windkracht tegen maar weet dat ik dit heerlijk vind ik houd nu eenmaal van de herfst en ben in vallend blad geboren ik ben een oktoberkind…

Winterblues

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
Gulzig morrelend voor-nota bene- mijn deur jij oude vertrouwde zo herkenbaar heb ik je heus wel in de smiezen smiecht wij hebben het te vaak gedaan mijn leegte depri volgegoten zwartgalligheid was zo gekoesterd ga! ga! ga! In mijn huis is geen diepte het is dronken van het zomerlicht de zuidkant roept ik neem aan deze winter valt…
Irmgard30 september 2005Lees meer >

vivaldi in majeur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
die grauwe dagen in oktober als de regen langs de ramen druilt de hemel verstikkend in grijstinten over een wereld stil en uitgestorven die nooit meer lijkt te ontwaken plots parelt daar muziek uit venetie dit gloria klonk eens goddelijk over de eilanden in de lagune deze engelen verjuichen mijn somberheid de klaterende regen applaudisseert…

oktober 2009 1-7

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
de kerken prijzen zich beierend uit de markt balletdansend snoepen de groenlingen van ons plantsoen de oude man schoont de randen van de sloot ruisend valt het riet ik hoor de zeis langs de provinciale weg een brullend monster kastanjes roffelen de jaguar op zijn kop onder mijn ogen sterft het gebladerte in schoonheid ik…

heer van stand met een gans in het park.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Al is t koud en oktober en voel ik me alleen, ik denk een gans bij me. Sla m'n arm om m heen lekker warm denk ik ik voel t meteen, Zoveel zachte veren, daaronder warm vlees. een kloppend hart. Wat kan ik nog meer verwachten van een dier?…
c. paris11 oktober 2009Lees meer >

herfstoranje

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
voel je de herfst in al zijn kleuren wankelt nu al in oktober straks november weer met storm heb jij je dikke winterjas al gepakt voel je die bladeren om je heen steeds meer verzamelen ze zich alsof ze hebben afgesproken dat het nu de tijd is zie je dat de kleuren van de bladeren verspringen van goud naar geel en dan weer goud het…

dat drijvend dons

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 705
dat drijvend dons met die gestreken halzen die twee zwanen daar slapend dobberen ze de oktoberdag door…

Donkere maand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Het lachen om de lichtheid, het gezicht nog onbetraand En toen was het oktober, ik weet nog goed hoe het begon. De herfst had zich zoals altijd opeens een weg gebaand. Voorbij die lange dagen, toen ik opstond met de zon. De warmte is gestolen en het licht verdonkeremaand.…

Wiegend in de oktoberwind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
De wind heeft warme gedachten in je haren gesponnen En hangt een nevel aan rood gebladerte Vallend van tak tot tak op de aarde, in het nat van een bloeiend najaar De eerste grijze haar als een teken van de tand des tijds Geronnen in smalle wateren, van fluisterend tot tierend We vieren de herfst met wervelende melancholie…