640 resultaten.
Wever van wanen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.413 Ergens…
onvindbaar intens…
omhels ik
de verzonken schelp
van je parel……
stil
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
548 de flinterdunne stilte
landt in de schelp
van het ongeoefende oor
fluweelzachte voelsprieten
beroeren het taaie trommelvlies
dat zich van de dove domme houdt
niet geraakt, nooit gevlogen
hoe vindt gekooide stilte
ooit zijn huis?…
Strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 behoedzaam
zet mijn voet
zich neer
tussen koraal
en schelpen
ik volg
de waterlijn
voel de warmte
van de zee
de flauwe streling
van de wind
langzaam ga
ik verder
voel de
vrijheid
en
loop zo mijn
gedachten in…
Verloren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Toen ze aanspoelden
als holle schelpen
uitgesleten lichamen
bij iedere golfslag,
wist ik verloren dag
van verre herinneringen
verlaten metrum
geschonden rijmen
waartegen niets vermag
dan wachten
op vloed
tot ze weer
verdwijnen…
Oester
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.926 ze mag niet op de foto van zichzelf
ze is niet bang voor lampen die je ziel
doorboren, bliksemflitsen in de wolken
maar soms liggen de beelden te dichtbij
als schelpen op je bord, ze wil verzonken
gedichten waarin niemand kan verdrinken
-------------------------------
uit: 'Beroepsgeheim', 2009.…
Zij is een huls
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.977 .
-------------------------------------------------------------
uit: 'Open als een schelp, dicht als een steen', 1978.…
Vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
163 Ze neemt gewoon mee wat ze kan dragen —
schelpen, schoenen, namen van verdrinkenden —
en legt het elders neer
als een keurige misdaad.
Zo doe ik het ook.
Ik noem het vergeten.
Zij noemt het getij.…
strandwandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.039 tussen zilte pilaren
golft het schuimend
water af en aan
zoeken meeuwen
krijsend naar vis
glinsteren schelpen
en wier in geurende
tinten
stemt de zee me
tot zuiver zwijgen
stroomt onderhuids
mijn verwondering…
Besloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
689 Zullen klanken
die schelp raken
waar horen
niet meer luistert
naar het gesprokene
de hel ruilt zij
voor een hemel
waar eenzaamheid
geen stoel meer krijgt
alle plaatsen bezet
sluit zij gordijnen
en spreekt niet meer
de taal van leven…
Golfslag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.659 De duif op het dak
De zon op een tak
De wind in mijn haar
Een arm om elkaar
Een schelp op het strand
Een kneep in mijn hand
Het zout op mijn huid
Een zoen op mijn kuit
Mijn voet in het zand
De vloed over land
Een golf en een lach
Een schitterende dag…
Zeemeermin
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.549 Kijk
daar bij die scheefgewaaide bomen
zal ik blijven komen
want
zo zei men bij de haven
daar ligt een
zeemeermin begraven
Aan de vloedlijn
zoek ik mooie schelpen
en ik leg ze op die plek
Dat de mensen lachen
kan ik ook niet helpen
Misschien zijn ze wel
een beetje gek…
Wonen in de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Kon je maar wonen in de zee
Gekoesterd door het water
Je deinde met de golven mee
Geen begin, geen eind, geen later
En je verstond de taal van de schelpen
Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee”
Zij zouden je op weg helpen
Je de weg wijzen door de zee…
Zout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 mijn bloed vloeit zout
als het grillige zilte
losgerukt van de golfbreker
zwerf ik met de witte schuimkoppen
mee over zee
schuimkoppen zijn onschuldig
enkel mensen varen te ver
eindigen als lege schelpen
en worden platgetrapt
op het strand…
Golvenbreuk.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
543 De zee buldert,
haar golven beuken woest op golfbrekers
tot ze openbreekt
in haar miljarden tranen
zoekend naar de rust
tussen de warmte van
zonbeschenen zandkorrels op het strand
terwijl de wind een treurmelodie fluistert
in de holten van verloren schelpen...…
scheermessen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 de woorden hangen als
scheermessen in de lucht
kijk maar niet omhoog
ze hangen daar gewoon
zeven scheermeswoorden
aan een scherpe draad
vervaarlijk te
schitteren in de zon
we raapten ze op
langs de kustlijn
aan de Noordzee toen
zij schelpen en wij
vrienden waren…
Zeehond
gedicht
2.6 met 152 stemmen
32.529 Het toegeefslijkste lichaam,
het ontoegankelijkste voor de zee;
zijn oren zijn verzonken schelpen,
zijn kijken is nooit afgerond,
hij zwemt in donker water
waar onraad is en prooi;
de leegte van de zee
erkent hij niet, behaaglijk
wentelt hij zich om.
--------------------------------------------------
Uit: Woeste grond, 1992.…
oester
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.270 je weekt op een rotsbank
een ruwe grijze schelp
bewaart lillend vlees
met kleppen verzegeld
ik slurp en proef de branding
een huwelijk van zout en zacht
de zandkorrel die naar binnen dringt
wordt in parelmoer gewikkeld
hij past in jouw kroon…
Strand.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.083 Lopend
Met het zand
Tussen je tenen kriebelend
De zee
Brengt schelpen die ik
Bibberend in mijn emmertje stop
De wind
Blaast zijn laaste adem uit
Die mijn haren
Willekeurige kanten op laat dansen
Met een zucht
Terug lopend naar de realiteit…
Gezien door de ogen van een kind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 de wind kwam van over de zee
met de nacht in zijn vleugels
maar het wordt dra zomer
dus droom ik
van warmere lucht
en bergen van licht
terwijl ik vaar
over waters als spiegels
over hopen schelpen
en duizenden papieren strandbloemen
gezien door de ogen
van een kind…
Het seizoen der liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik fluister in de schelp van je oor
op je gelaat verschijnt een glimlach
met gulle hand strijk ik de verlangens open
ik raak je verder
tot in de geheime plooien
verbreek de stilstand van je bloed
nu zijn alle vogels vrij
ligt de zomer open…
Ik kiezel jou
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 ik kiezel jou mam
net als verdronken
schelpen uit een
vorig leven
kiezel ik jou voor
heel even
zoals ik op de golven
wil blijven drijven
zal het gekiezel jou
beklijven niet dat ik
direct zou schrijven
hoezeer ik naar huis
verlang…
Perpetuum mobiel van dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Dagen rollen als golven
over ‘t strand van de tijd
spoelen zand en schelpen
tot vloedlijn voor ‘t duin
van vele jaren
slijpen in uren het land
tot vlakte en heuvel
overleven de bergen
en keren terug
naar de zee.…
Boeket uit de diepte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Gestrande engelen strelen
de schelpen in mijn oren
Stormvloed vanachter de pupillen
laat verouderde schepen vergaan
Elke keer als ik aangespoeld
Flower duet mag horen
Dank ik Neptunes voor de muziek
van de bloemen uit zijn oceaan…
Duinerotiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Verwoest door een storm
dreigend met orkaankracht
deceptie enorm
Duinerotiek op een
kruising van zand en schelpen
In de kern van zich-
zelf, lees ik haar gedachte
concludeer allicht
dat zij verwachtte…
WORLD CLEANUP DAY!
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
724 plezierresten
tussen duin en zee
meeuwengekrijs
tussen schelp en kwal
op weg naar een nieuw leven
een geplet blikje
achttien september
blikvanger van het journaal –
World Cleanup Day
© Foto - Marjan Sijbrandij…
Stinkend wier
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Wat achterblijft
als de zee vertrekt,
zijn schelpen, kwallen
en stinkend wier, wanneer
de vloed verder komt,
omhoog gespoeld over
de getijdenlijn, in
ballast verjaard,
waarvan door kinderen
als kostbaar goed
wordt bewaard,het
kleinoot ingeboet,als
roestig schroot volgt
het ons vanaf het ‘kind
zijn’ tot de dood.…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
916 Mijn winterjas hangt in de kast
ik draag weer bonte kleuren
vogels sluiten kwetterend een pact
om met hun zang mij op te beuren
wind en wolkjes spelen saam
de bomen baren bloesems
zee blaast briesje aan
waar schelpje me komt groeten…
Het schelpenhuis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Met aller stranden kleurige trofeeën
heeft men, in schelp naast schelp, mijn steen bezet,
ik heb de gratie van een pronk-salet,
maar in mijn hart de diepe stem der zeeën.…
Afwezigheid
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.935 Jouw afwezigheid
een breekbaar masker
danst in het moeras
jouw aanwezigheid
de zon
die je huid verwarmt
ochtendmist
verandert adem
in nevel
spinnenwebben
als geweven
herinneringen
golven in schelpen
fluisteren jouw stem
een komeet in de nacht…
dromer
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.778 dromen draag ik naar de zee
wind fluistert door mijn haren
neemt jouw geur en woorden mee
de rest wil ik bewaren
tussen schelpen en glanzend steen
en het zout dat ik nog proef
zal het helpen als ik ween
of blijft de leegte diep en droef…