557 resultaten.
Net alsof er leven is...
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.295 Ik sluit mijn neus, ik open mijn oren
Ik haast naar huis, ik open de deuren
Verscheidene keren praat ik met mezelf
Mijn compagnon, mijn rivaal
Ik sluit mijn ogen en draai muziek
Om maar net te doen alsof er leven is…
Spiegel
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.826 Kruipend, sluipend gedaante, met je vage spiegel
Jij ziet de dingen niet helder meer
Schaduwend in de pracht van haar gedaante
Zoveel flitsen en oneffenheden
Zij walsen voorbij en jij
Ziet de film twee keer
Over alles wat maar zachte kleuren zou bevatten
Je bent er niet en dat maakt sterk
Sterk voor alles wat er niet is
Knarsend op je tanden…
Meisjesdroom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.752 Vaak droomde ik als kind
naar de toneelschool te gaan
mijn ouders waren eensgezind
'dat is een onwaardig bestaan'.
Toen de oudste zus ging trouwen
moest ik helpen in huis en bedrijf
ìk wou m'n eigen leven bouwen
geen polonaise aan mijn lijf.
Ben ergens anders gaan werken:
winkel, restaurant en postkantoor
heb aan niemand laten merken…
De Danser
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.441 Bewegingsloos.
Wachtend in het niets
staat hij daar.
Golven van klanken
bereiken langzaam
het diepst van de ziel
van de danser.
Langzaam ontwaakt hij.
Wolken van tonen
tillen hem op,
laten hem zweven
onwerkelijk mooi.
Zijn lichaam, vederlicht,
beweegt zich voor mijn ogen
door een eindeloze ruimte
Lichaam en geest
schilderen een…
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 Ik kijk je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude…
de ander en ik
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.834 Ik speel een ander
Met andere gevoelens
Andere gedachten
Dan ik
Ik speel een ander
Maar door die ander,
Leer ik mezelf kennen
Mijn echte ik
Ik speel een ander
Een ander die me helpt
Mezelf te vinden
Mezelf zoals ik ben.…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Zijn blik wijkt
Van het toneel geen ogenblik.…
Masker af
hartenkreet
4.7 met 44 stemmen
2.336 Beelden van het verleden en het heden
Doen even mijn gedachten zweven.
Woorden die zijn gesproken
Maar niet zijn uitgesproken.
Mijn ziel verminkt.
En de pijn is enkel nog een herinnering.
Zie jouw beeld in de spiegel van het water
Toch niet, 't is mijn verbeelding maar.
Wil enkel even alleen zitten peinzen aan de waterkant.
Even uithuilen…
Medusa
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.823 Zij houdt mijn handen vast
ik mag mij niet bewegen
zij speelt dat zij Medusa is
maakt mij van warme steen
Twee minuten vindt zij te lang
voor bewegingloos, het is
maar een bedacht spel
Langzaam wordt zij bang
op mijn knipoog geeft zij een lel
Ik hou mijn handen
hard in die van haar
ik mag mij niet bewegen
weet dat zij Medusa…
Lady Macbeth 23
gedicht
3.1 met 67 stemmen
12.807 Kijk hier, zijn bed. Te vies om aan te raken.
Die stank van bloed. Dat bloeddoordrenkte laken.
Een triest gezicht. - Maar wie had ooit gedacht
dat 't oud karkas nog zoveel bloed zou maken?
-----------------------------------------
uit: Enclave-74 kwatrijnen, 1986…
Judas
netgedicht
3.2 met 97 stemmen
13.049 Ik hoor de echo in mijn lach
Als een hoon, mezelf bespotten
Waarin de lust niet klinken mag
Of de waarheid, het bedotten
Ik voel de trilling in je stem
Als een vriend, mijn lippen kussen
Alsof van mij, en niet van hem
Als het goudstuk om te sussen…
Oberon van Avalon
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
7.105 Hoor!
stemmen zingen tover
gezang tussen het lover
in het oude sterrenwoud
schitter kranst mijn aangezicht
het is een magisch onweerlicht
geboren tussen elfenkoren
gezeten op mijn troon vannacht
staar ik onbewogen naar gezichten
die mij smeken met stemmen zacht
en groene ogen die fel oplichten
ik ben de Oberon van Avalon
de elfenkoning…
Magiër
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.533 Statig stapt hij heen en weer,
de spiegel toont zijn eeuwigheid,
jeugd verdween al reeds lange tijd,
tegen de tand des tijds is geen verweer.
Zijn lange baard verbergt de lijnen,
van een ruw en oud gezicht,
en in het schemerige lampenlicht,
lijkt hij stilaan weg te kwijnen.
Toneelspelen zit in zijn genen,
rollen leerde hij met engelengeduld…
Keiharde Stilte
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.617 de stilte valt harder dan steen
zo ineens sta ik alleen
ben ik het punt van aandacht
geleid door inspiratie die wacht
totdat ikzelf de stilte breek
en dan de woorden kies en spreek
over deze mensen, voor mij in het dal
giet ik zinnen als een waterval
vervuild water laat ik meeglippen
totdat de kanalen vastslippen…
Het podium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
696 uren kon ik
naar je ogen kijken
proberen de beelden
te begrijpen
die jij uit je
leven liet zien
je lach bleek
het podium dat
jou altijd getrokken
had niet om te
laten zien wie jij
was maar wilde zijn
meer om te
geven samen
momenten beleven
van intens plezier
waarvoor jij en wij
zitten op de bankjes hier
jij nam ons
bij de…
wonderlijk soms
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.526 de mensen die je tegen komt
gokkend aan een ongegeven kast
die je, opzijkijkend verrast
met een spel op tafel, biljart
ik een vriend tot op het bot
wij kennen elkaar
de gokker is afgeleid
wil eigenlijk ons spel spelen
ik houd hem af, speel het grof
wil niet mijn spel delen
ben daarna wel verrast
mijn vriend speelt alles uit de kast
de…
Magische kracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
634 ik heb je contouren
zien bewegen in
diffuse achtergrond
je stem deelde muziek
niet iets specifieks maar
wel met leading beats
toch trok de
voorgrond jou
met magische kracht
je profileerde steeds
meer de power die jij
van nature in je had
voor het voetlicht
zo de zaal beheersen
met ogen woord en hand
stilte dwingen met
een vocaal…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 Een oudstrijder met een woekerend geheugen
Een vergane edelman
Het vernuftige is vervlogen
Hij troont op een kreunend paard
De prikkels van nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Verbiê de lieden het toneel,
Zo loopt er zevenmaal zoveel;
’t Verboden wil men allermeest,
En tegenstreven noopt de geest.
Wie die de ijver blussen wil,
Zie door de vingers en zwijg stil;
Want wordt gij op uw zeer geraakt,
Zo denkt: ik heb ’t er na gemaakt.…
Podiumparket
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.328 de stilte valt omlaag
als het licht verdwijnt
en het podium grijnst
de gordijnen open, traag
een zwarte stoel
troont het gevoel
in een leeg decor
hij wacht alleen gelaten
en verstomt het praten
even ...
dan
komt de monoloog
naar voren, zet zich
en staren vele ogen
hun monden open
zo klinkt de luister
soms onderbroken
en kucht…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 ik hoor wat scheuren
in jouw theater stem
die overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven…
Poppenkast
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.401 De jager
Oh helpie daar heb je die akelige jager
hemeltjeliefje waar komt die gozer zo plotseling vandaan?
als ik hier nou heel erg stilletjes en stijvetjes blijf staan
misschien kijkt hij dan iets hoger of juist in zijn kogellager
Miesje Meesmuil, Dikkie Ezelstaart en Kokos Apenkop
gene stroman was er veilig voor zijn ikkeschietzograag
hij…
Het schouwen en het schouwspel
gedicht
3.4 met 35 stemmen
13.210 Vanuit het onbeweeglijke
is de beweging
zij gaat in cirkelgangen
die geen ruimte zijn
haar vloeden in de tijd
zijn beelden van het tijdloze.
Slechts in de as beleefbaar.
Slechts in het punt volstrekt.
Ter plaatse roerloos, het schouwen.
In de diepte, ver,
komen sterren op
zonder arglist
en gaan weer onder.
--------------------------…
Zielend zwaard
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.642 Gevochten zwaard waar zijt gij mee ontdaan?
Gestold bloed aan uw gesmeden ziel.
Vrijuit kunt gij niet gaan, de heerser wekt de slaper.
Noch zo fragiel, laat u niet verassen.
Hij bewerkt zijn zwaard met precisie
en zal u bekomstigen met het element van verassing.
Sla daarom uw machtsijzer richting de oostelijke oever,
toonbaar voor de slaper…
Podium
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.797 De danseres
Staat voor paal,
Stringent
Wringt zij
Lijf en leden,
Muzikaal gestangd, glijdend,
Geeft maximaal
Zichzelf in minimaal,
Onderworpen lijdend.…
Gevangen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.513 Het leven is een leugen,
een wereld van toneel
als een kleed wikkelt het zich om me heen
verstrikt en bang
zit ik gevangen
gevangen op de wereld
gevangen in mijn lichaam
ik ben zo moe
in mijn hoofd en in mijn lichaam
ik wil praten, maar ben bang
steeds dieper zak ik weg
de bodem van de put is in zicht
ik zit vast en kom er niet meer uit…
King Lear
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.325 De koning loopt naar zijn eind
De kroon weegt
Tijd voor een verdiende oude dag
Het rijk ligt naar zijn drie dochters te lonken
Als een slagroomtaart met twee kersen
Te gulzig verslikken ze zich in zijn vraag
Hoeveel precies houden jullie van mij?
En wie het meest?
De koning lokt de leugen uit
Zoeter dan de taart die hij uit de oven haalt…
debuut
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.567 de dichter had
de plaats genomen
vanwaar hij hen overziet
geaarzeld had hij
was toch gekomen
groot spreker was hij niet
menig vertrouwd gezicht
ziet hij stil verwachten
dat is hem nu veel waard
aan de bar onbekenden
zacht sprekend, of in gedachten
achterin wordt gekaart
zo begint, onwennig verlegen
hij aan zijn beste werk
iets te zacht…
Hun hoge hoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 zij waren spelers
in dezelfde scene
het spel kenden
zij ondertussen wel
alleen de intonatie
en het stemgeluid
verraadden deze avond
de kwaliteit van hun huid
hun blikken
troffen niet elkaar
daarvoor waren zij al
veel te lang een paar
de ogen bespeelden
het publiek deelden
met hen leed en lief
maar toch met happy end
het venijn…