312 resultaten.
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 Er wordt gebeld en ik doe open. Op de stoep
staat een krachtige mijnheer. 'Hallo hier
ben ik weer. De man met de hamer. Rechtstreeks
van de Kop van Jut hierheen gekomen voor het slopen
van uw woonst.' Hij stapt keurend rond zich
kijkend binnen. 'Neen maar, voor zover ik mij
herinner woont u hier toch wel het schoonst.'
Dan, een hamertje…
inwoners misten inspraak
netgedicht
3.3 met 42 stemmen
5.571 onze bibliotheek druk bezig met verhuizen
werd gevraagd is de planning wel compleet
of zitten wij in het hoekje van de vergeet
zo konkelden van oudsher bezorgde muizen
was niet haastig met natte vingers geschat
het hol-aan-hol bericht liet te veel te raden
het voornemen ons allen in één auto laden
was door ons niet ingesproken - duidelijk…
mijn nieuwe huis
netgedicht
3.3 met 43 stemmen
7.308 ik zit op ingepakte dozen
mijn ogen dwalen in het rond
in hoeken blijft mijn blik nog pozen
mijn hoofd gericht naar het plafond
ik luister naar de nieuwe klanken
hoe kleppert deze brievenbus
ik leun vanuit de vensterbanken
en geef het raam een stille kus
mijn heimwee mag niet langer duren
ik tel de treden van de trap
de stilte van…
Navelstreng
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.931 Dit land verlaat ik
mijn geboorteland
ik ga een verder-weg
uit olifantsdracht
volslagen voldragen
schreeuwend om zoveel licht
en ruimte, ander leefklimaat
bevrijding van de navelstreng
die mij dreigt te verwurgen
vader/moederland
herinner mijn ontstaan
en warm verblijf tijdens
mijn rijpingsproces
ik ga nu, los
van wat mij bond
ik…
De stoel, het open raam
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
3.739 De stoel staat te wachten
op dat wat komen gaat
voor het open raam
is het, waar die stoel nu staat.
Degene die er net op zat
loopt door het lege huis
maar zo af en toe
komt ze terug naar de stoel,
bij het open raam
even genieten van de rust
waarmee het snel genoeg
is gedaan,
zodra de mensen binnenkomen
om aan het werk te gaan.
Dan…
Vast
netgedicht
2.0 met 27 stemmen
3.967 Zij flitst voorbij
de blik vooruit gericht
een lichte vlek
op weg naar school
zij zet zich vast
voor altijd op mijn
netvlies brandend
kleindochter lief
zij mist mij niet
zoals de zaken zijn
zoals het hoort:
zij weet mij hier
volgende keer
wanneer zij weer passeert
ben ik verhuisd
maak ik kwartier
Ik ga voorbij
de blik vooruit…
Residentie
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.918 In de taal van mijn
jeugd aan de andere
kant van de grote
oceaan wonen nog
altijd mijn kinderjaren
waarin mijn moeder ook
nu nog piano speelt in
een kamer vol bloemen
en verhalen over alles
wat ertoe doet in mijn
bestaan.
Zij leerde mij de klank
van fiets en Scheveningen ,
niet wetend dat ik later
aan diezelfde zee zou staan…
opgeruimd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.227 en zonder spijt of aarzeling
gooit hij zijn voorbije jeugd
in enkele schamele dozen
kleding, knuffels en cd's
trofeeën van de sportclub
passen niet in 't nieuwe leven
alsof vroeger nooit bestond
niet de spullen zal ik missen
maar het aanklevend gevoel
die opflitsende beelden
uit ons kringloopgeheugen…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
een hoop stenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.115 dat ik nu voorgoed
afscheid van je nemen moet
je uit mijn leven verdwijnt
verboden terrein wordt
jij die mij jarenlang
met open deur verwelkomde
verwarmde en beschutte
getuige was van mijn verdriet
in jou mocht ik wonen
bij jou was ik thuis
in je wijdgespreide armen
vond ik blind de weg naar huis…
Afstand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.989 Ik schrijf mijn woorden in het zand
En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen
Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan
Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen
Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost
zo nu en dan eens mee naar het strand
Misschien lees je woorden van liefde en troost
Het zijn de gedachten, uit…
Exit
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
2.608 later
als mijn Hollandse kater
volledig is uitgejankt
wegspint in berusting
hoop ik zijn echo te horen
wordt zijn roep herzongen
als weerklank van mijn protest
heeft dat toch wat uitgehaald
verliet ik niet voor niets mijn nest…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Kleien
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
5.338 Ze bouwen steden in de klei
leggen riolen in de straten
voor het vuile water één
voor ’t hemelwater
kinderen spelen in ondiepe plassen
bouwen kleikastelen
ogen omgewassen
spelen dijkje
leiden water
hoe dat vastloopt op de klei…
een eigen plek.......
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
8.662 steeds maar weer zoeken...
altijd die valse hoop.
opnieuw maar weer boeken.
het lot gaat met mij op de loop.
elke keer ben ik weer blij.
eindelijk een eigen huisje.
eindelijk een plekje voor mij.
op het laatste nippertje.....
vallen ze gauw weer af.
het was maar een slippertje.
ik vindt het gemeen en laf !
ik ben niet goed genoeg.…
De vlucht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
7.474 Als een vogel spreid ik mijn vleugels,
Zoekend naar een eigen stek,
Uitgevlogen van het ouderlijk nest
Zoekend naar een boom,
Een boom die geeft wat ik wil,
Rust en veiligheid.
Een boom met een uitkijk,
Over een grootschalig bos,
Op zoek naar de hoogste top
Gestuurd door de wind,
Drijvend door de wolken,
Maar, naar beneden kijkend.…
Een vogel vliegt uit
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
9.006 De vogel heeft het nest verlaten
heb een onbestemd gevoel
moet er nog aan wennen
hang lusteloos in mijn stoel.
Het redderen, het zorgen
verantwoordelijkheid voorbij
voel me niet meer nodig
maar gedachten zijn níet vrij.
Zal hij koken, wel goed eten
zichzelf én 't huis verzorgen
moet me erbij neerleggen
maar ga wel kijken, morgen!…
De ark
gedicht
2.0 met 322 stemmen
58.529 In de verbeelding komen ze. Gearmd.
Over de loopplank. En schikken
zich. Een stil rumoer van benen
over benen. Zwart water klopt aan ramen.
Ze hadden het over jou, een dikke warme
zomer lang. Twee tuinen verder. Hikkend
van de lach wierp één haar bal. Op hun tenen
stonden ze. Bij de heg. Knisperend kwamen
ze, zeldzame dieren, kwamen door…
de vertrokkenen
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
4.811 vertrek uit huizen
in boos verdriet
hartezeer
ontparingen
men ziet ze vaak
bij pakken neer
gekeuteld nog
van muizen
lege kamers
vol met zakken
kale peertjes lichten
verloren waan
gedeeld bestaan
bruine dozen
kilo’s herinnering
verteren onuitgepakt
bij helle schrijn
van ochtendzon…
Verhuisd naar zee!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
4.319 Kinderspeelgoed
rondom onafgewerkt huis
moet er nog zand zijn?…
nieuw huis
netgedicht
2.1 met 63 stemmen
5.301 koel en kaal
kamers zonder verhaal
muren die me omsluiten
nog naakt en nieuw
onbeschreven door het leven
ramen kijken
met geschrokken ogen
naar beladen dragers
levens verpakt
in kartonnen dozen
onwennig en ontheemd
kamer na kamer
ga ik begroeten
kamer voor kamer
trek ik aan
plant behoedzaam
de eerste sporen
en begin eraan…
ze huist in dozen
hartenkreet
2.6 met 53 stemmen
11.543 ze huist in dozen
door een vrachtwagen gebracht
bestek en borden reeds terecht
glazen in de nieuwe kast
zeep en washand op de tast
de rest is nog een labyrint
waar geen mens zijn weg in vindt
behalve zij die de codes kent
met stift geschreven op elk pak
haar kleren sprokkelt ze bijeen
uit deze en gene mand
ze stapelt op
en af elkaar…
keuzes...
hartenkreet
2.3 met 45 stemmen
6.148 De keuze om in de bijstand te belanden had ik niet,
Goh...in rustiger vaarwater
en toch weer die drang tot verhuizen,
wat is dat toch? voel ik me nergens thuis..
Niet in m'n huis, niet bij een man...rusteloos,
nog steeds onzeker over het leven dat ik leid.
De leegte in m'n hart opgevuld met dieren!…
driemaal rond de appelboom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.030 hij is van haar
het is scheepsrecht
geen schip te zien
ze voelt het anker
de berken wiegen
het zijn haar golven
geen weeën meer
er is geen zee…
hete dag.
netgedicht
2.4 met 43 stemmen
3.375 de lucht is benauwd het
ademen valt je zwaar
alweer geen regen te
bekennen en het wordt
er niet beter op volgens
buienradar tja, ik
denk dat ik maar naar
het buitenland verhuis
om te verlanden in een
buitenhuis of zo en
anders de koelkast in-
loop om daar te chillen
ja, je moet toch wat,
je moet toch wat met
je spaarzame tijd…
Een nieuwe kamer
hartenkreet
1.8 met 27 stemmen
5.022 Vandaag krijg ik een nieuwe kamer,
Al mijn spulletjes gaan daar naar toe.
Mijn stiften en mijn hamer,
Mijn bedje en mijn knuffelkoe.
Gelukkig hoeven we niet alles te dragen,
Dat is natuurlijk veel te veel.
*TUUT!* Daar is de verhuiswagen,
Zo blijft al mijn speelgoed heel.…
Volgend jaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.662 En het leven gaat door
Ze belde om dat te vertellen
Dus ze belde niet zomaar hoor
Nog een kind zou haar vergezellen
Hoe staat ons leven er dan bij?
Woon ik dan nog hier?
Is hij dan nog bij mij?
Ik met hem kerstmis vier?
Zij heeft dan haar kind en ik woon in mijn nieuwe huis
En heb alles achter me gelaten,
Dan voel ik me vast al thuis…
Opbergen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
4.099 pakketjes vierkant
Gestapelde doos
Sterker nog het maakt me boos
Waar moet ik het allemaal plekken
Al die zooi kan verrekken
Mijn rekken zijn vol
En ik word hoorndol
De rek is eruit
Ik koop een klerekast
En iets wat past
Een stapel en stapel onvermand
Toch die sterke bananendoos
Tegen de wand
Goedkoop, mooi en ze zijn zoet
Stress doet verhuizen…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De platte grijze stenen in het pad in het midden.
Het grasveld links, waar ik menig uurtje
in de zon heb liggen dromen.
De moestuin rechts, tegen de coniferenheg.
Daar heb ik eigenlijk altijd een haat/liefde verhouding mee gehad.
De grote vierkante vijver, waar in de zomer
de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten,
enkel…
Bezichtiging
gedicht
2.0 met 166 stemmen
19.597 Komt u maar binnen. Hier
is dus de hal. Hier hangen
alle jassen. Voor het
winter is, voor als ze passen.
Hier is de kamer met de bank,
waarop ik laat en moe
Afghanistan nog zie op de tv
of iemand die een eind weg
praat met aandachtsgeil op camera
gericht gezicht. De deuren. Mooi
bedacht toch deuren, zo eenvoudig
gaan die open en weer…