Netgedichten over lightverse

ze zwoegen voor de Koninklijke Shell voor Europol of op een ambassade als onbegrensd verdienende nomaden hun carrière slaagde wonderwel de voorspoed lijkt hun vaste metgezel doch de vermeende welvaart is façade de tranen zorgen hier voor waterschade hun leven is een voorschot op de hel ze klagen over alles in Den Haag een slecht klimaat…

Het spannendst aan het leuren met een vers is niet zozeer het wel of niet geplaatst zien maar meer nog of men het nog eens wil aanzien of het een prentje krijgt; dat blijkt divers. Toch, snelsonnetten heb ik wel begrepen die maken verreweg de meeste kans. Dus wiebelend en wankel van cadans schreef ik er massa’s; sluw en slim – geslepen!…

De tijden van de fabels zijn voorbij. Geen weerwolf of vampier ziet men verschijnen. Geen griezelvlucht in fantasie, geen deinen in heerlijk toeven bij die hekserij. Toch, en dat zult u nauwelijks geloven, ben ik, een heel gewone jongeman, een gruwelijke weerwolf nu en dan. Mijn zelfhaat raak ik nimmer meer te boven. Maar mijn vriendin,…

Puur Nederlands bestaat niet meer. De anglicismen dringen door. ’t Is iets waar ik me vaak aan stoor: ontkomt geen mens aan die invloedssfeer? Men heeft het over specials, floodlights, spotlights. En deadlines, headlines, baselines en de lunchtime. En kid en shit en teamspirit en acid. Maar anyway, ik hoop wel op een limit. Ach Vondel…

(de ambtenaar slaat terug) in antwoord op een tiental uwer brieven waarin u telkenmale boosheid spuit aangaande een gemeentelijk besluit inzake het hanteren van tarieven ontken ik de correctheid van uw grieven de aanslag klopt tot op de laatste duit dus stop met het gemekker en gemuit wij zijn geen bende harteloze dieven en traag, geachte…

vrij (maar wel vormvast) naar Rowwen Hèze nog even en de moeder aller talen (het onvolprezen Haagse dialect) wordt in ons ganse vaderland gebekt een spreker in het Haags trekt volle zalen de fraaie tongval heeft dat geniale zo kort, zo krachtig, snedig en direct bewijs van educatie ... intellect fameus door het benoemen veler kwalen het…

De vent bezoekt een klein café in Loenen. Een vrouw zit aan de bar. Een schoonheid is 't. Hij wenst contact en als versiertoerist benadert hij de stoot met stoute schoenen. Vol zelfvertrouwen voelt de man zich vrij. Hij zet zich op de naast 'r staande kruk en haar profiel ziend denkt-ie: 'Wat een stuk!' Hij zegt: 'Dag schat' en streelt terloops…

Omvangrijk was de vrouw: ze wou zich niet vertonen. 't Werd erger, daarom wou ze in een klooster wonen. Zo is ze non geworden. Het heeft 'r niet gespeten. 'Ik voel me dik in orde,' liet zij een zuster weten. Ze plukte in d' abdij met veel plezier de dag. ' 'k Heb dikke pret,' zo zei ze met een vette lach. Toch was ze nog niet jarig…

de meester van bel nummer twee wil om drie uur negen stipt zijn honingzoete kamillethee de dame met de migraine dat is bel vier geeft om een ontbijt à la carte geen zier dan heb je mister culinair onder bel nummer zes die eet pasta met een steakmes en de meid in het souterrain kan dit alles wel aan zolang er verse oesters en…

Een poëet, die zich altijd verplichtte, teneinde z'n werk te verlichten, een fles aan te spreken, verrichtte het openen beter dan 't dichten.…

Oranje's verste voetbaldeserteur kende een ivoren wit humeur Verdonk zei 'Nee', na lang debat zijn keuze bleek het hazenpad Een oversteek van de Stanfordbrug leek een eerste stap op een ezelsrug Met een tweede stoot aan de beruchte steen gingen oude vrienden met de winst heen Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor toch snel weer op het…

Ik dicht mezelf een versje toe van zinnen die logeren in mijn hoofd en zwaai daarna de woor- den uit straks laten vast wat splinters van de letters los die in het hart van lezers blij- ven steken ik zal hen mijn pincet maar lenen…

ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren en erger nog ... wie zal applaudiseren gelooft u mij, ik ben ten einde raad geen mens wil op mijn werken reageren ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat het maakt me boos, verdrietig, obstinaat mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren wie laat zich…

De tijd, zo vond het directeurtje, vlóóg. - Juist sneller, als er heel veel moest gebeuren, zodat-ie amper tijd had om te treuren om zijn beslist te korte spanningsboog. Hij liet zich voor een assurantie keuren. De polispremie, die er niet om loog, was - evenals z'n bloeddruk - danig hoog. De arts probeerde hem wat op te beuren: 'Al lijkt…

Ik ben het immer malen zat. Er is met mij iets mis: ik kan niet meer bepalen, wat in mijn gedachten is. Ze was een stuk. Ze hield van mij En ik was blij met haar. Die mooie tijd is nu voorbij; al meer dan twintig jaar. Voortdurend denk ik maar aan haar. Ik ben niet meer bij machte tot anders denken. Ja, 't is waar: ik lijd aan dwanggedachten…

Hij kon z'n ogen niet geloven. Het leek wel, of ze hem bedrogen, want twee personenwagens vlogen vlakbij het vliegveld Zestienhoven - het stond ook later in de krant - na botsing met elkaar in brand. De mensen schrokken in hun auto's. Het ging met luid geschreeuw gepaard. Hij vond het zeer de moeite waard en nam veel digitale foto's. Hij…

Och arme J.C. Bloem hoorde gij om uw hoofd slechts het gezoem van bijen die de vlinderstruik betasten of snaterende eenden die U op Uwen bank uw courant lezend al kwetterend verrasten wat zingt gij lof op grauwe klingerstraten in steen geklonken smerig grachtenwater kende gij slechts het Losserzand met bruisend Dinkelwater of luchten…

Ze miste steeds d'r echtgenoot en wenste, dat ze beter schoot. Wat was voor haar de reden? Z'n overspel! Dat laakte zij. Ze schoot opnieuw. Toen raakte zij in grote moeilijkheden. Pistoolgebruik was gans verkeerd. Ze werd daarom gearresteerd door 't wettelijk gezag. Ze werd geboeid. D'r echtgenoot, die haar toen observeerde, schoot sardonisch…

'Ik doe de voorbereiding met m'n ploeg,' zo sprak de boer, 'want hiermee maak ik voren. Ik maak m'n akker bouwrijp voor het koren,' nadat ik aan de man: 'Wat maak je?' vroeg. 'Ik maak 't goed in mijn beroep,' verklaarde de wever, echter zei een beterweter: 'Dat is uitstekend, maar ik maak het beter.' De man - een veearts - wees naar een der…

De ooi zegt, daar d'r dochter flirt: 'Je bent nog maar een lam, dus staak het. Als het weer gebeurt, dan geef ik jou een ram.'…

Drie grietjes mochten - om te huilen - hun dure kleding niet bevuilen en konden amper spelen. Ze voelden zich daarom beboet en waren in hun goeie goed zich danig aan 't vervelen. Ze zijn toen maar naar huis gegaan en trokken daar hun speelgoed aan voor hoepel, bal of stok. De ene meid had superschrander een baljurk aan gedaan. Een ander…

Ik zag vannacht een zandstorm in m'n dromen, waarin ik werd bedolven door het zand. Zodra ik was ontloken, schrok ik, want het leek wel, of ze waren uitgekomen. Met moeite klom ik uit m'n ledikant. Wat was ik vuil! Ik voelde mij genomen. M'n badkuip liet ik vol met water stromen. M'n bed zat vol met zand tot aan de rand. De dader werd vandaag…

Burgers en buitenlui, Leen mij uw oren eens!! Caesar was niet te Vertrouwen bleek vlug. Door zijn neurotische Orenverzameldwang Kreeg vrijwel niemand ze Ooit nog eens t’rug…

Z'n kennis Anna kwam bij hem en zei: 'Een leuke hobby heb je toch gekozen; als amateur bedrijf je graag hypnose. Toe, wees eens lief en leer het ook aan mij.' Ze kon 'm tot hypnoseles verleiden en toonde bij z'n uitleg veel begrip. Ze leerde gierig in en na een wip. Die avond was ze al een ingewijde. Toen Anna even voor z'n spiegel stond…

Lezen is goed voor u Nederlands punt en el moet u eens zien wat een prachtige site Dankzij het razendsnel breedbandig-internet lezen en leren en dat is een feit…

(over het klankdicht) hij had het over grootse poëzie en gaf een voorbeeld van orakelklanken ik zei hier heb ik echt van zitten smullen hoe kan ik u ooit bedanken hoe prachtig toch die grootse poëzie en zo eenvoudig ook door simpel uit je nek te mogen lullen…

(m'n krant heeft nu een nietje) en elke dag opnieuw hetzelfde liedje m’n dagtaak liep volkomen uit de hand een ambtenaar zoekt houvast bij z’n krant zo’n schuivend blad was knudde met een rietje het lezen werd een somber akkefietje de krantenkoppen zakten in het zand gelooft u mij, ik ben geen querulant maar langzaam groeide toch een soort…

De held beklimt een hoge rots. Hij is al bijna boven. 'Als ik erop ben,' denkt-ie trots, 'zal iedereen me loven.' Een steenklomp is net losgeraakt. Er is geen reddend touw, zodat de man zich zorgen maakt: bergafwaarts gaat-ie gauw. De zwaartekracht bestuurt meteen z'n vertikale tocht. Hij volgt de losgeraakte steen. Z'n weg vertoont geen…

het laat zich raden, maar zoek het niet te ver dronken heb je weinig gezien het schouwspel beleefd in al zijn bedrijven. het zweet verhulde beklijvend zijn gelaat; verwijderde het niet al te ver, maar raad dat maakt het spannend. hij heeft een naam een klinkende naam, dus roep hem niet te luid een ding weet je; ook omgekeerd gok…

Nog nooit had hij dit meegemaakt: bij Arie in huis verscheen opeens een zwarte kat. Hij schrok zo erg, dat hij het niet meer had. Het was op vrijdag, dertien januari. Te diep had hij gekeken in het glaasje. Hij was bevreesd en tevens onbekwaam. In doodangst vluchtte Arie uit het raam. Op dertienhoog bevond zich zijn etage. De man besefte…