46637 resultaten.
Ouderdomheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Onvoltooide tijd
geboortebewijzen het
tegengestelde.…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Vriend, gezel die meer en minder
dan de vrouw voor anderen toegewijd
voor mij als minnares, tevens vermetel
kind, haar levensles, onafhankelijk en wijzer
en jonger maar altijd van dezelfde tijd.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het verleden,
want er bestaat geen verlies aan tijd.…
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 van
dromen, in een nieuw ornaat,
een bonte stoet om het beste
van wat we kunnen te gunnen in een
alles omvattende zin om in een adem
te benoemen, dat moment nog niet
bestaat, onbelemmerd op verstilde
kousenvoeten verder glijdt,
over de datum van de houdbare tijd.…
Verzet(ten)
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
599 Maak met die wintertijd gauw korte metten,
Het klokverzetten vraagt een dik uur tijd,
Dat uurtje winst ben ik dus snel weer kwijt,
Ik ga mezelf eens principieel verzetten.
En nou verzet ik mij een half jaar lang,
Want nondeju, ik blijf niet aan de gang.…
Soms is (al)tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 Om op tijd te zijn voor mijn liefste
ga 'k op tijd op reis
sluit je aan
zonder tijd
maar met de zon
tijd pauzeert geenszins
de zon gaat onder
de maan weer vol
soms is tijd
zinvol, maar al-
tijd hou ik van jou…
Het lezen van de tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Ik ben niet bang voor
wat gebeuren moet,
en denk je dat mijn
weerstand dit vermijdt?
Als ik anders denk,
ben ik het dan kwijt?
Ben ik het echt wanneer
ik mezelf dat verwijt?
Een opgeworpen
stenen muur is
dat een reden om
ommuurd te blijven?
De angst om bang
te zijn is dat genoeg
voor nieuwe moed?
Ik bekijk elke barrière…
Van de tijd is niet te winnen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
410 Een ingehaalde herinnering
geeft z’n tranen door in
een open gevormd gezicht
omarmt haar achtergrond
in symboliek of teken of
in een oneindig woord,
verspreekt zich niet in
onbetamelijkheid zonder
vooroordeel, verzwegen
in een ongeschreven gedicht
zich telkens uitvindt, om weer
wat origineels te verzinnen,
van de tijd is niet…
De ondeelbare tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
406 Onder een kier van de ochtendmist hervindt
de ondeelbare tijd zich in de herhaalde
dageraad, waarin we alles kunnen
verwachten maar zijn daarop nog niet
voorbereid, het lijkt allemaal zo anders,
ideeën en wetten vervreemd van
gevoel, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het tijdswiel er morgen
voor zal staan, ons licht gestolen uit…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 we zullen naar de toekomst kijken
de hoop vasthouden
in de bevroren tijd, ook al zijn we
het zwoegen de onzekerheid moe
't licht op ons gezicht zal 't niet doven
noch de vreugde' blos van onze wangen roven
het gaat in de nacht met ons mee
och schoonheid zo liefdevol teder
wie zoekt die zal vinden
de oeroude wijsheid de…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Avond mijmering
Ik sta buiten op mijn schemerig balkon,
ontvluchtte mijn stille kamer
die de hele dag al tegen mij zweeg.
Achter het einder sterft de zon
in oranjerode vlammen
en veegt met duister, langzaam de hemel leeg.
Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.
Spreeuwen zoeken…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 paar
Je bent er altijd mee verbonden
De tijd heelt alle wonden
Het maakt een eind aan elke strijd
Een vriend voor de eeuwigheid…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Het oude kerkhof.
Het zware ijzeren hek dat eens toegang gaf
was grotendeels al verdwenen.
Daarachter zag ik eeuwenoude graven,
met scheef gezakte zwaar verweerde stenen.
Het geheel was donker beschaduwd
door eeuwen oude zware eiken,
lang geleden eens geplant in een grote kring.
Waar de geur van het roemruchte verleden
maar niet wilde…
tijden van poëzie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
445 in bloemrijke tijd
dwalen dralende handen
door de poëzie
in vertraagde tijd
ogen lezen niet zo snel
de vingers wachten
in stilstaande tijd
op die uitgelezen dag
blijven voeten thuis
in vergeten tijd
kuiert het hoofd met poëzie
stil en gebogen…
zolang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik ben zolang
het duren kan
voorlopig
een almaar
oplaaiend
verlangen dat
machteloos
krachtig tegelijk
op plat paper
antwoorden
boetseert op niet
gestelde vragen
voorlopig
zolang ik
duren kan…
kwijtgeraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 is het al vrijdag?
ik vraag dit voor mezelf
sinds ik pensionada ben
vergeet ik vaak de helft
van de week en van de dagen
voor de uren ben ik bang
maar minuten kunnen vliegen
zonder vleugels. vleugellam
zit ik hier maar wat te typen
en de dagen duren lang…
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeibaar is?
-hoewel doorzichtig
dan is de verte een…
Terug in de tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Terug in de tijd.
Dingen ongedaan maken.
Weg met alle spijt.
En de dingen die mij raken.
Terug in de tijd.
Weg met alle pijn.
Uit het heden bevrijd.
Dat lijkt me fijn.
Terug in de tijd.
Zodat alles beter wordt.
Mijn oude leven kwijt.
Zodat ik me in het nieuwe stort.…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
634 zodra de dag welterusten zegt
de maan haar oor te luisteren legt,
de klok zijn wijzers op elkaar hecht,
de nachtwaker vermoeid zijn rug recht
is 't tijd…
Oude winter, nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
523 De dagen verglijden
de winter zakt door het ijs
zandloper op de vlucht.
Lentewind
waait door het bos
einde winterslaap.
De winter begraven
de lente voelt luchtig
en zwanger van zaad.
Zon van opluchting
maakt een wereld van verschil
het spiedend oog waakt.…
Voor je het weet.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 Tot het tijd is...…
ongemeten wijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 toen het weer licht en
morgen was
zweefde een liedje
voor mij uit
ik wist het zeker:
vroeg of laat
vind ik het woord
levend als water
dat mij bevrijdt
de ochtend was
ongemeten wijd…
je bent niet eens hier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 je bent niet eens hier
toen tijd in het raam verscheen
verlegde ik mijn blik van zin tot zin
oh ik wist de hele tijd dat ik het was
ik ging voorzichtig naar beneden
tot aan de onderste tree om
na te denken gewoon om daar te zijn
te treuren en te ademen
de nacht was gevallen
zonder dat ik het gemerkt had
zou je op me wachten
voor eens…
lopend
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
496 zijn
leergierig als voorheen
hoeveel stappen noem je ver weg
hoeveel dichter kun je bij
eigen woorden zijn
passen kun je meten
afstand ook
maar afwezigheid niet
deze winter wordt het koud
te koud om te lopen, zonder een
moment om bij stil te staan
niet in het voorbijgaan
ook niet na verloop van eeuwigheid
ik ben mijn tempo in de tijd…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Die de tijd en het leven deelden.…
van alle tijden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
506 we verankeren ons schip
slechts voor korte tijd
dragen elkaar door
de slaperige mist
zie onze gezichten omhoog
zwerven naar de wolken
we omarmen de sterfelijkheid
als het beste gedicht…
Jubileum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 De tijd snelt maar voort.
Van goud recht naar diamant.
Het geluk rent mee.…
Wintergras
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
617 ze raken nooit uitgeteld
stilte wil een hoofdrol
in een huis dat blijft verhalen
een draaiboek dat niet liegt
ik heb het leven nu geleerd
ik zal het water blijven dragen
tot de avond binnenkruipt
morgen zullen er branden zijn
ik wil het wintergras zien groeien
ik zal ontsnappen aan de tijd
het moet me lukken om
de snaren van een harp te tellen…
.In loop der dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
sierraad om schone vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de…