2581 resultaten.
In de (schilde) rij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
845 driehonderd jaar geleden
ben ik ontwaakt
en de schare bewonderaars
heeft mij beroemd gemaakt
mijn meester had mij
snel vervaard'
ik rust nu op linnen
heel bedaard
in drommen komen ze voorbij
stappen naar voren
en weer opzij
lopen wat naar achter
kijken schuin omhoog
en ik berust
zonder knipperend oog
ik kijk ze onbevangen aan…
Dali
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.655 Salvador Dali
Venus delen ongevraagd geleend
in vlakten bergen versteend
Zie ik dat haar ogen links onder mij
beginnen te bollen
De vinger dwingend binnen gaat
zoekend rond te tollen
Dan knekels van het zwarte paard
steigerend staat op hollen
Onderga ik wereld van surrealisme
indringend gericht
Zo ik weer verward exit treed
verblind…
Begrip
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.167 Des dichters hoofd gelijkt een warre winkel
als Malle Pietje's uitdraag-galerij.
Er ligt, hangt, staat, zweeft, overal versprei
de rommel, die geen rommel is voor Sinkel
Hijzelf weet alles heel precies te vinden
hij slaat dezelfde zaken in het klein
in vijf dimensies op in 't magazijn
van zijn interne fotolabyrinten
Ik loop al tastend,…
Muze
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Altijd onderweg
op zoek
naar iets
jouw hart
in je lied
in dienst
van het publiek
dwars
tegen de stroom in
onbuigzaam
voor verlangen
onvoorwaardelijk
reis jij
met mij mee
stroomt
door mijn bloed
op de cadans
van jouw lied…
De tijdkunstenaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
956 Deze tentoonstelling van talenten
een permanente-,
elke week een afgeronde opdracht:
het verkoopt niet
wél reageert een enkeling met
een beleefde weigering
een kunstwerk in huis te halen
de kunstenaar gaat door
met de gekleurde woorden
totdat één aangesprokene
tot aankoop overgaat
en zo verstrijkt de tijd
die hij, de kunstenaar, met…
Spinsels...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.039 Ik laaf mij aan de vele woorden
Die stromen uit mijn hersenspinsels
Samen verbind ik ze in akkoorden
En schrijf ze op als papieren verzinsels
Mijn woorden laat ik zwierig dansen
Voor de ogen van een menig lezer
Het zijn vaak geschreven kansen
Maar ook soms dienend als genezer
Ik luister naar mijn ongeschreven taal
Die woorden zijn nog ongeboren…
vijfenveertig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.311 mijn eigen muze
en nog steeds geen
moeder
vanmorgen belde
de vader van het
koffieboontje
maar hij
boeit niet meer
intussen lag mijn pen
te lekken op het laken
diezelfde middag
begon het bloeden…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 absoluut gezien was ze niet volmaakt
een wipneus, iets te volle lippen
maar de levenslust die van haar spatte
maakte hem weer jong, het hoofd
dubieuze debiteuren, eens nog zeker
direkteur crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst…
Zou zo een lucht vol dreiging zijn
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
773 door zeegroen gedragen inkt
waarin het zijn
ontveld
ontstemd
los van lijf
geraakt is
wat kan haar hand nog weren
als alle spieren bloot
zijn in de naaktste aarzeling
met zeven laden in haar been
sleept zij het onbewuste voort
als hout dat houdt
zolang het vragen duurt
de achtste in haar borst
tepels als ogen
zo is zij haar eigen…
What`s up?
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
1.197 Het kwarkt hier chaos in het rond
vormen, kleuren, gras groeit
als papieren cacteeën in spleten
waar de werkelijkheid door ontsnapt
Japanse vlag en een trapje naar de maan
skateboarders schaatsen het beeld aan stukken
door op een kunstwerk te staan
zwart-wit videoot videoot videoot
Foto`s van jezelf tot in de dood
omhangen paspoppen avondjurken…
Programma
gedicht
3.2 met 42 stemmen
19.998 Weet ik veel hoe poëzie eruit
moet zien. Niet dat statische,
dat uniforme. Daar hou ik niet
zo van. Dezelfde toon herhaald
tot in den treure, en dat dan
'vormvastheid' noemen, of 'een
eigen stem', dat soort gelul.
Nee daar hou ik niet zo van.
Geef mij dan maar het favoriete
snoepgoed uit mijn jeugd. De
toverbal. Je zuigt en zuigt
maar…
De dromer dicht voort
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
864 De dromer in het dichte woud
droomt luchtkastelen eeuwenoud
de zanger zingt benauwd
noten zonder inhoud
De danser danst zijn wals
maar de blues klinkt te vals
de schilder vangt de kleuren
maar mist nog steeds de geuren
En de dichter droomt voort
woorden als toevluchtsoord
zinnen veelzijdige draden
langs zwaarbeladen paden
en de…
Aan Kandinskij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
973 Klets-nat – kletst de regen.
Klets-nat.
Wil jij koes-koes? – zegt ie mij tegen.
De hemel kraakt,
Een bliksem naar beneden
Doorgestuurd.
Zij valt
En wordt door een boom opgevangen,
En blijft op de takken ervan opgehangen.
Ssst...
Een knetterende tekening
Die de doek kris-kras heeft gekranst.…
Monnikenwerk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
979 Sierlijke letters
flinterdun geschreven
verzegelde woorden
op perkament bewaard gebleven.…
Kunstgeschiedenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Hij zag een waterjuffer bij het meer
en dacht: 'Hoe wonderschoon is die libelle!
Ze is beslist de mooiste der modellen.
Ik zet 'r op m'n schilderslinnen neer!'
Hij zag de vorm en kleur met kennersogen,
die pasten bij een beeldend kunstenaar
en pakte snel z'n spullen bij elkaar.
Intussen was z'n topmodel gevlogen.
Verdwenen was z'n eerstekeusmodel…
Beeldhouwen met taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Beeldhouwen doe ik
Met beitel, klopper en
Raspen klein en groot
Verheugd ben ik
Als er iets moois
Uit mijn handen komt
Dat werkelijk voeling
Geeft met de materie,
Resultaat van aandacht
En liefde - dichten
Doet met mij hetzelfde
En verschaft oprechte
Vreugde als beeldhouwwerk
Vorm gegeven met taal…
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Hortend
gaan paard en wagen
over de ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte…
witte schaduwkleden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.049 Jij spreekt in witte schaduwkleden
en omarmt zoals een gordijn
het laken van het leven
een vleugje trots gedeeld
door een decemberregen
verbergt zo als in jouw melancholiek gedicht
een jaargetijde dat vergeelt
wanneer de lente alle dood
weer doet herleven…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen uit graniet
gestalten waarvan niemand weet hoe oud
want deze stille kunst…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 Sinds gisteren heb ik hem bijgezet verwisselde een prent van August Macke
die in het passe-partout scheef was gaan zakken
er hangt nu eindelijk een Lussanet
Wie had verwacht dat iemand Paul zou vragen
wie toch die smiecht is naast de smederij
die Aphrodite lokte met gevlij?
zij had bij hem aan liefde nooit te klagen
Bij elke naakte blikblozende…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 Ik struikelde over een berg
naakte vrouwen
naar aller en ieders gading
met een niet mis te verstane
erotische lading
toen ik de schilderijen van
die specifieke Paul bekeek
Dat is wat kunst kan doen met
een-schuin-oog-kijkende
toeschouwer
die zijn onderbuik prima op orde heeft
die projecteert in eerste instantie
zijn privébeleving…
Grootste Twent
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
15 Was Finkers níet tot grootste Twent verkozen
maar Willem Wilmink - nu helaas op twee -
dan had ik daar geen enkele moeite mee
daar had ik echt niet veel voor uitgeplozen
Als Tukker zag hij 't levenslicht in Enske
trok naar de hoofdstad en het randstadwesten
raakte verzeild in kleinkunstcabaret
gaf les als universitair docent
Kom daar bij…
Eschers wereld
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
509 Kijkend in de wereld
van M.C. Escher
gaat de logica vaak
over in verwondering
het kan eigenlijk niet
maar toch weer wel
de wetten van perspectief
zijn niet meer eenduidig
maar blijken meer dimensies
verborgen te houden
zonder computerprogramma’s
maar door kijken, denken
en veel schetsen
schiep hij werelden
die onze fantasie
nog…
ZWAAR
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
623 ze zei:
jouw gedichten
zijn vaak zo zwaar
ik zal het zeker
niet ontkennen
maar ze zijn wel waar
en het gewicht van waarheid
moet meestal even wennen
laat me maar zo zeggen
en als volgt uitleggen
in die van mij kom je
er maar weinig tegen
die zo licht zijn als een veertje
omdat ze niks wegen…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 rijm die op de daken van de auto's ligt
licht knisperen van woorden als ijspegel
vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
Kunstenaar
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.725 'Hier ligt twintig francs maak er dertig van
Hier ligt dertig francs maak er veertig van.'
Halfnaakt liep hij heen en weer en bekeek
het publiek lachend als een leeuwentemmer.
'Ik ben niet van zover gekomen om
op deze boulevard om te komen van de honger'
hier, veertig francs, maak er vijftig van,
geen oogwimper zal ik schroeien, ik…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
simpel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
915 klein is
mijn gedicht
in alle eenvoud
zonder gewicht
immers wat
men schrijft
of maakt
slechts
het uiterlijk
van het wezen
wordt aangeraakt…