3664 resultaten.
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Persoonlijk leed
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
552 Alle ellende in de wereld
probeert ze te overzien
haar eigen problemen
vallen in het niets
die voedzame leegte
overwint alles
niemand om te benijden
geen leven om jaloers op te zijn
de dood voor iedereen hetzelfde
uit haar emoties groeien dromen
een gebeuren in verandering
omdat anders alles hetzelfde blijft
met het gewicht van de…
Zijn geraamte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 ik heb een skelet
aangekleed met wat
ik dacht dat leven heet
zijn geraamte behangen
met maatschappelijke belangen
die hij dringend nodig heeft
toch knookt hij
nog terughoudendheid
zijn zekerheden is hij kwijt
rammelt botten in
aanvaarde eenzaamheid
dood en verwanten ten spijt
ik heb hem niet
kunnen bezielen met
emoties en overlevingsdrang…
Nog in de wolken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
630 zij is gevraagd
en gegaan
met ogen en lach
een surprise
die iedereen mag
altijd in een
allercharmantste
verpakking die
nooit helemaal
de inhoud laat zien
in afscheid
voelen mensen
haar warme hart in
woorden vol emoties
kus en bedankjes apart
nog in de wolken
rijdt zij naar huis
waar leegte koud
aanvoelt ook zij mist
de…
Subtiel touche
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 jouw vingers
waren geboren
om anderen
te bekoren
namen in hun
subtiel touche
alle emoties mee
sloten energieën
kort na dreigende
overbelasting
weerspraken angst
met koesterende
verrassing in
warme lichaamstaal
waar zorg
basis behoeft
is jouw aandacht apart
die werkt met
het hart uit een
congruent aanvoelen
van de liefste…
Kwetsbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 nog altijd
stuiteren emoties
in een hart dat
op hol slaat onder
jouw warme blik
jij raakt waar
ik het meest
kwetsbaar ben
wat onvolgroeid niet
helemaal volwassen
jouw ogen zien
kijken door de
onvolkomenheden heen
jouw blik schenkt mij
de laatste spurt misschien
nooit ben ik
volmaakt geweest
maar onder jouw
handen voelt het…
Troebel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Alles van gewicht
Heeft tijd om neer te dalen
Emoties zonder zicht
Gedachten die verdwalen
Chaos, wanhoop, onrust
In hoofd hart en lijf
Kloppen deze onbewust
Lijkt louter tijdverdrijf
Niet minder is er waar
De tijd laat inzicht komen
Tergend minder zwaar
Gaat het hart weer stromen
Ergens wordt het troebel klaar…
Het pril begin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 jij hebt ooit
mijn gezicht
beschreven
door met je
vingers leven
te voelen van
het visuele
het plaatje
herinnering
in de teruggang
naar het pril
begin van de
eerste keer
later dan
ooit de
transitie
van voelen
en herinnering
naar woorden
die in taal
met elkaar
communiceerden
om alle emoties
te synchroniseren
naar een gezamenlijk…
Donker dromend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik zag je ogen
donker dromend
sluimeren
jij die eindeloos
van de wereld hield
met je lange
warme armen open
handen en een hart
dat de wereld
overstraalt tot achter
in het universum
nog ben je
bezig met zoeken
naar woorden
die bij de veelheid
van jouw emoties
passen zonder een
directe duidende naam
overweldigd door de
behoefte aan…
geen hang naar nostalgie; een tussenstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
271 beslissingen nemen
die maakt men niet
net zomin als zorgen
die men zich baart
plannen en keuzes
die mag men maken
als men de hersenen
stevig laat kraken
het zich realiseren
als men beseft
dat zij tegen hen
niet hun schuld is
prioriteiten liggen
afspraken stonden
gedane uitspraken
gewraakte emoties
afgerekend op beloftes
verbroken…
De bezetter
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
944 Wisselende getijden helen alle wonden,
maar niet bij mij.
Beelden trekken voorbij
van schimmen met stinkende monden.
Een net van verderf stort over mij neer.
Mijn diepste ik
door smeur verstikt.
Ik beleef ze weer; keer op keer.
Vrijheid in den vreemde.
Op hol geslagen verstand;
geestkracht in brand.…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.
Uit 'Op klompen', 2001…
Monopoly
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
744 Gespaarde voornemens
niet meer in te wisselen,
in weer een jaar later
De droom bleef achter
waar het voornemen ging,
het wachten -waarop?-
toch doorging
het Nieuwe jaar in.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Waagstraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
3.615 De eeuwig wisselende hemel welfde
zich eeuwenlang boven dezelfde grond,
waar altijd anders en altijd hetzelfde
de stad zichzelf herkende en hervond;
van wat hier door de jaren is verrezen
is veel weer door de jaren neergehaald,
maar altijd werd door deze plek het wezen
van Gronings stad en ommeland bepaald,
dat, steeds als men het nieuwe…
Huizen zonder vaders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
763 worden in de klas
de wibra-kinderen genoemd
soms zie je ze met ogen van gebarsten glas
in onbestemde verten staren
waar vaders zonder kinderen op een dag
hun schuilplaats openbaren
maar vaders zijn soms zo verstrooid
dat ze hun adres vergeten
ze hebben hun verleden weggegooid
om uit een nieuwe ruif te eten
maar altijd maakt deze wisseling…
Hal
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 gebroken plastic omhulsel zwaartekracht
test op een vensterbank lichtblauw
in het raam klimt Venus richting
de bovenste sponning wat figureert
als een lijst vierkant schilderij
vol melancholiek radio bebop muziek
het anp nieuws van zes uur
zo vlak voor een gesprek ergens
langs een snelweg vol van geest
verdwaald kruispunt zonder wissel…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wisselend zilveren spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
Als medicijn vermomd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Elke dag in alle maanden maakte
ik en verwerk ik de balans in
overuren van een wisselende ethiek,
de verwerking van de levensstaat
als egocentrische bewerking
uit de mij aangeleverde statistiek,
ter lering niet altijd ter vermaak
geduid in uiteenlopende kleuren
in urgentie door de wetenschap, die
als inkt nog nat reeds is achterhaald.…
La forza del destino
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
506 Vandaag is het La forza del destino
De kracht van de bestemming van het Lot
Dat ons in al die jaren heeft verbonden
In wederzijds begrip zonder gebod
Of is het ook de kracht van vrouw Fortuna
Die als de wisselende stand der maan
Ons goed bedeelt na kommer en na kwel
Juist door veel tegenslag te incasseren
Toont zij ook gene zijde der…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld.
Oh avondlucht! waar blijf je?
Ik mis je……
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
SOLIPSISME
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 ik ging naar bed, omarmde mijn symptomen
met bonzend hart lag ik op de matras
gedachten klonterden tot een moeras
ik hoopte dat het bloed in mij bleef stromen
ik draaide om, maar slapen deed ik pas
nadat ik tot het inzicht was gekomen
dat 'werkelijk' zich afspeelt in mijn dromen
en 'leven' slechts een schertsvertoning was
die ogenblikkelijk…
De woorden uit jouw hart
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.469 Jij kijkt mij in mijn ogen
strijkt zachtjes door mijn haar
Jouw hand in de mijne
toen, hier, nu en daar
Jij vertelt mij van duizend dingen
zonder een woord te zeggen
Jij laat mij de wereld zien
door mij in je armen te leggen
Jij houdt me vast
en kijkt naar mij
Ik ben hier nu, samen met jou
wij zijn er allebei...…
honderdduizend leugens
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
981 honderd duizend leugens
regenen zonder waarschuwing
over paraplu loze hoofden
hun vervuilde vergiftigde water
slaat stinkend de naakte waarheid
in bodemloze putten
en nooit genoeg hebbend
luisteren lichamen naar loze beloften
over zielloze gouden kalveren
honderd duizend lege leugens
kunnen putten niet dempen
zelfs niet als het levenloze…
Haar hoop
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.227 In eenzame afwachting
kijkt zij door ramen
in duisternis
en telt seconden in minuten
steeds verder weg
tot ogen
nog enkel sterren zien
oneindig hoog
ongrijpbaar ver
en zij wacht
geduldig
tot die ene
schitterend
krachtig
zal vallen deze nacht…
ONDERHUIDS
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.298 nog broze
schuchtere
woorden
zoeken
aarzelend
beschutting
in zacht
bewogen
zinnen
ik raap
ze op
geef ze een
warmend
plekje
in wiegende
wind
en milde
avondzon…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Diep in mij...rust,
berusting...,
alsof de zee
zijn golven inhoudt
rimpelloos
aanvaarden
dat er geen rotsen zijn.
Zou een Vlinder kunnen zwemmen?
Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.
Misschien ben ik een Vlindervis die onpeilbaar
diepe gronden bezwemt
of
Notabene van Zeeuwse komaf, Luctor et Emergo,
You never…
Sluitende man I
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.342 Te midden van jaarloze flessen tast
schrander de gymnasiast naar contact in een muur
want aantocht van mensen is denkbaar.
Uit rokzak puilt een zinderende schuimkraag.
Staat kroegjool op springen, het lekt
in zijn aards gewelf - ach daar velt hem
vonkende stroom, stuipt zijn hart.
In baaierd van zwam zal zijn rotting
geknakt, hoge zijden…
Stripfiguur
gedicht
1.8 met 38 stemmen
13.028 Rillend, maar aanwijsbaar niet van kou,
in je kamer, waar de kachel uit bleek.
Een blauw wolkje uit mijn mond met
- tekenend - : hou je van mij?
Zo ronduit als een cupmaat.
Nauwelijks een proefballon te noemen.
Meer nog dan het daarin vervatte,
dit de vraag: wat ging er scheef
met mijn recht op informatie,
toen je met boe noch ba op…