7971 resultaten.
IJskoud
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
625 het bericht van
jouw vinden
schokt
'n natie
die met hart en ziel
naar je uitkeek
ijskoud
laat het ons
achter
gehuld in nevelen
het gemis
onmeetbaar
worden we
liefdevol omarmd door
een nieuwe
grijze dag…
Levensloop
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
1.304 Maar, hij gaat weer weg,
tot hij helemaal verdwijnt
achter dikke, donkere wolken.
Druppels, regen....
Zo is het leven ook
met zijn vreugde en verdriet.
Maar de regen zal niet blijven....
De eeuwige Zon, ligt in 't verschiet!…
Daar zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Daar zijn
in glooiend landschap
geur van rijpe duindoornbessen
een witte buizerd half verscholen achter gras
tapuit pronkend met teder verenkleed op
de grens van duin en wad vrolijk happend
naar voor mij onzichtbare insecten
Daar te zijn…
Liefdeloos ondergaan
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
580 Zwarte bladzijden
uit vergeten boeken
herinneren leegte
in ondenkbare dromen
en in vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke nachten
liefdeloos ondergaan
wat er
zonder woorden
ademt
achter stilte
van ’t bodemloos antwoord.…
DE REGENBOOG
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
581 achter de wolken schijnt de zon
als men denkt
dat alles tegen zit
en men denkt
ik kom niet meer verder
zou men nooit de regenboog zien
het is belangrijk hoe men zich voelt
want zodra er een begin is
volgt de rest
liefde is niet te koop
maar wel het mooiste wat er is…
Gebonden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 opgeruimd en uitgelezen
staat het boek tussen andere
boeken boek te wezen
springt letter voor letter
van achteren naar voren
rechtgezet door de letterzetter
rug aan rug staan ze zij aan zij
moeilijk uit te zoeken welke
verkiezen zij toch haar boven mij…
waarom waarvoor waarover
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 waarom ging je weg
en liet je mij hier achter
waarvoor die rare reden
en praatte je steeds zachter
waarover gaat dit nou
ken je mij nou goed?
ik weet het even niet
hopelijk gaat het goed .…
Inluiden
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
474 samenvervlochten dagen
vliegeren achter elkaar aan
op deze zonovergoten dag
verwarmt de gouden gloed
de harten van hen
die al even bevroren leken
dansen zonnebloemen
aan de oppervlakte
terwijl zwaluwen de Lente
aankondigen…
Ontmoetingen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ontmoetingen zijn
het klokkenspel
regelmatig laten donderen
bij de tijd blijven
zonder angst tijdig zijn
om bij de eerste klepelslag
dekking te zoeken
achter de wijzerplaat
verstrikt in raderwerk
van vernuft.
portret gemaakt door
E. van Stokkum…
Wuift de wind
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
761 Wuift de wind mijn zorgen weg
nu ik op het naaktstrand beschutting zoek
achter gedoofd vuur
ik pluk een pen uit stekels van de egel
die zich oprolt in mijn keel
en mijn woorden smoort
voetschilder zal ik zijn
in alle stappen terug.…
zomersterfte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
541 er schuift een wolk langszij
ze duwt de zon naar achter, tot
een vale kleur haar koperrode
glans bedekt
overal valt bladergeel
overal is licht
in het vergezicht van lang geleden
huilt de winter
om wat toen -is aangericht…
memento
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 in het park
staat een man
bij het monument
hij prevelt namen
achter hem
op het gras
blaast een kind
bellen elke draagt
een jonge dood
boven het loof
wieken vleugels
verschrikt
het luchtruim open…
Bezoek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Het bezoek bleef maar even
ik ben alleen achtergebleven
de muizen hebben snel hun koffers gepakt
de parkiet is weggevlogen
wel liet hij een kaartje achter
met een telefoonnummer erop geplakt
ik zal hem maar niet bellen
hij kan alleen maar fluiten
niets vertellen.…
Waar is jouw naam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
810 Je kan mij toch zo niet achter laten
en verder gaan
hopend dat wind, regen
zon en maan
zich zal bekommeren om mijn bestaan
gaf jij dan niets om mijn zijn
voorbij de herinnering van pijn
schrijf voor mij
jouw oorsprong in naam
zodat ik kan bestaan…
Om de haard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Voor mijn vader
De voren diep geploegd
Het willig sterke paard
Achter hem mijn vader
Zich zichtbaar in het zweet gezwoegd
Zich troostend met de gedachte van hem
Samen met zijn gezin om de haard
Opgedragen aan landbouwer Jan Weggemans, 1962.…
maanzand
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
540 niets verandert
de dingen gebeuren, al verberg je
het sterven
achter ribben
of in boodschappen
onzacht gesproken
laat het rolgordijn maar zakken
over woorden, over mij
laat mij
met hoog gehuil
er bestaat geen glazen zweep
geblazen
uit de maan…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Nee, men heeft geen tijd
Er is zoveel eenzaamheid
Achter de gesloten deuren
Zitten mensen te treuren
Heel alleen
Met niemand om zich heen
Herinneringen uit het verleden
Maar niet kunnen praten over het heden
Kijk of je zo iemand kent
En met een bezoekje verwend.…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
de andere kant van een lief meiske
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 zij was een schat van een kind
totdat ik er achter kwam dat zij
haar Spaanse hondje koeioneerde
en haar kat buitensloot,
levensgevaarlijk liet oversteken
op een drukbereden laan
toen viel het
in ongerede geraakte
kwartje en gaf ik
geen cent meer voor jou…
Ecce Homo
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
987 Voorlopig resultaat van de Synode:
Je mag het dan wel zijn maar het niet doen
Schijnheiligheid - jawel, daar wringt de schoen
Die priesters deden ook wat was verboden
Het Vaticaan geeft dus opnieuw weer blijk:
De leer loopt duurzaam achter de praktijk…
Redder wordt Ridder
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
966 Hij toonde in Afghanistan veel moed
Nam risico door zwaargewonde maten
Niet bij de Taliban achter te laten
Een Willemsorde paste daarbij goed
De Koning zag Gijs Tuinman in persoon
Als vlekkeloze parel op de Kroon…
Om de dood...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
489 Er vliegt een kraai
naar binnen
zwart
ik camoufleer mij
achter handen
gekrijs door merg en been
een klauw uit een poot
vingerkootjes, kijk ze hangen
donkere schaduw glijdt langs de muur
ik nagel mij een rouwrand…
Op z'n Grieks
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
766 Ach Gordon onze flauwe grappen koning
Was nu in Griekenland zelf zwaar de klos
Van achteren gepakt op Mykonos
De dader wordt gezocht voor de beloning
Wat zeg je Geer...kan dit er niet mee door?
Een beetje grof...maar toch niet ál te goor?…
DENK
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Ik krijg van DENK nu toch een beetje schrik
En niet vanwege vastgoed malversaties
Of Öztürks illegale declaraties
Je weet, van Rey en Limburg, vaste prik
Maar achter deze tralies lopen gangen
Daar houden ze Sylvana dus gevangen!…
Geluksmoment
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Het lijkt welhaast of ze bezwijken
de sliert langer dan verwacht
tevreden kan ik er naar kijken
geschenken worden gebracht
treurig dat ik dit niet heb geweten
zo weinig plezier heb gehad
bij de nazit lijk ik vergeten
en blijf achter in dat donkere gat…
Schaduw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
483 Een schaduw schiet voorbij
Achter een wolk weer verdwenen
Een geurspoor komt langs mij
Als een kat langs mijn benen
Wilde vragen naar je naam
Maar je was reeds verdwenen
Heeft jouw schaduw wel bestaan
In het nu of het verleden...…
Hoedje petje doekje
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
754 De knullen van de buren dragen petjes
met klep naar achter want dat hoort erbij.
Aan Dounia’s doekje ben ik nu gewend.
Haar droom kwam uit: Ze is nu wijkagent.…
Vreemd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Toen de deur achter hem open ging,
keek hij schichtig om zich heen.
Hij vond haar wel een lekker ding,
maar zoals thuis was er maar één…
Verdwaald
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Oprecht verdwaald tussen de gebouwen,
waan ik me in een solide beweging:
Voorwaarts richting heden,
kijk ik naar de wegen achter me.
Krampachtig met mijn armen om het leven,
was ik uit het veld geslagen.
De muziek niet meer door mij geschreven.
De lach van iemand die ik kende.…
Vuurwerk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
537 Twee zwanen drijven verbaasd
in het meer achter mijn paleis.
Met hun lange nekken kijken ze
hun ogen uit, ze maken geen haast
en ze raken niet echt van de wijs.
Ik had ze nog ingelicht, maar ze
malen er niet om, sterker nog,
ik had ze uitgenodigd, kan toch,
maar ze zagen geen gevaar, zowaar.…